آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

یکصد روز ریاست جمهوری، یکصد روز بی ثباتی

ترامپ

با گذشت یکصد روز از ورود دونالد ترامپ به کاخ سفید باید گفت این یکصد روز پر است از تصمیمات متزلزل و مواضع متغیر از رئیس جمهوری که نتوانست تصمیمات و قول‌های انتخاباتی خود را عملی سازد.

به گزارش  روزنامه الاخبار، یکصد روز از ریاست جمهوری دونالد ترامپ سپری شد و تصویری که وی از خود ارائه کرد، چیزی جز مواضع و تصمیمات متزلزل و تلاش برای بزرگنمایی اندک دستاوردهای کوچک نیست.

از یکصدر روز پیش تا کنون ترامپ و خانواده اش با حرکت به هر سو تلاش کرده اند تصویری از تلاش پیگیر و از دست ندادن حتی یک دقیقه در اجرای وعده های انتخاباتی  از خود نشان دهند.

یکصد روز از ریاست جمهوری ترامپ گذشت و بر اساس رسمی که از زمان فرانکلین روزولت مرسوم بوده است معمولا در چنین موعدی دستاوردها و موفقیت های رئیس جمهور ارزیابی می شود.

ارزیابی رسانه‌های آمریکا از عملکرد ترامپ

نگاه رسانه های آمریکا به عملکرد ترامپ بر این اساس است که وی هیچ دستاوردی نداشته و عجیب نیست که این رسانه ها مبلغ این تفکر باشند به ویژه اینکه روابط متشنج رسانه ها و ترامپ از زمان نامزدی او برای ریاست جمهوری تا مراسم سوگند تا آنجا پیش رفت که به اتهام زنی های متقابل رسیدند به ویژه اینکه دولت او لغزش هایی داشت که به دستمایه خوبی برای تمسخر رسانه ها تبدیل شد.

اما تعامل این رسانه ها با ترامپ اندکی تغییر کرده و برخی به تمجید از او رو آورند به ویژه زمانی که پایگاه الشعیرات در سوریه به دستور او هدف قرار داده شد  و پیش از آن نیز وی لحن تهدید آمیزی را در قبال کره شمالی به کار گرفت.

ترامپ هیچ دستاورد قابل ذکری نداشته است

اما واقعیت این است که ترامپ در مقایسه با قول های انتخاباتی خود هیچ دستاورد قابل ذکری چه در سطح داخلی و چه در سطح خارجی نداشته است و کل دستاوردهای او در لغو قوانین داخلی خلاصه می شود که باراک اوباما صادر کرده بود.

تلاش ترامپ برای جبران شکست تمام عیار

حتی تصمیمات اجرایی ترامپ با بحران ها و موانعی روبه رو شد که از اجرایی شدن آن جلوگیری کرد و به این ترتیب مشخص شد دیدگاهها و رویاهای او با واقعیت های موجود در جامعه آمریکا مطابقت ندارد و فقط او نیست که تصمیمات اجرایی را در اختیار دارد و اینجا بود که ترامپ چاره ای جز جلب رضایت کنگره و سایر نهادهای تاثیرگذار نداشت تا بتواند شکست تمام عیار خود را جبران کند.

اما به گفته ترامپ هیچ دولتی نتوانست به اندازه او در طول 90 روز این دستاوردهایی را که وی به ثمر رسانده بود، محقق سازد.

جلب رضایت عرب‌های خلیج فارس و اسرائیل برای سرپوش گذاشتن بر ناکامی‌ها

ترامپ با قول تغییر فراگیر در تمام سطوح وارد کاخ سفید شد، اما پس از ورود متوجه واقعیتی شد که از چشم او پنهان مانده بود وآن اینکه نمی تواند برخلاف نظر نهاد سیاسی آمریکا کاری انجام دهد، از همین رو چاره‌ای جز طرحی جایگزین نداشت، بنابراین به منظور جلب رضایت این نهاد به برخورد شدید با برخی مسائل خارجی از جمله سوریه، کره شمالی و ایران برآمد تا رضایت متحدان عرب خلیج فارس و نیز اسرائیل را نیز به دست آورد و با این کار بر ناتوانی در اجرای وعده های انتخاباتی خود سرپوش بگذارد.

همچنین ترامپ از هر فرصتی برای مطرح کردن نام خود و دستاوردهای کوچکی که در سطح سیاس و اقتصادی به چشم نمی آیند، استفاده کرد و حتی اگر از او در مورد رهبران سایر کشورها سوال می شد خود را مطرح می کرد و از بزرگی و قدرت آمریکا سخن به میان می آورد.

بی ثباتی، مشخصه اصلی ترامپ

یکی از بارزترین مشخصه های ترامپ بی ثباتی مواضع او است که نمونه آن را در مورد پیمان ناتو شاهد بودیم به این ترتیب که وی در بسیاری از مصاحبه های مطبوعاتی از ناتو به عنوان نهادی که زمان آن سرآمده است یاد کرد اما سپس با تغییر موضع خود گفت: زمانی که این توصف را از ناتو کردم چیز زیادی از آن نمی دانستم.

تزلزل مواضع سوریه در قبال سوریه و ایران

در مورد سوریه نیز وی در زمان تبلیغات انتخاباتی از باراک اوباما خواست، خود را از جنگ سوریه دور نگاه دارد. او در آن زمان از لزوم مبارزه با داعش و نه دولت سوریه صحبت کرد.

وی همچنین گفت: سوریه مشکل ما نیست و بشار اسد با داعش می جنگد.

اما ترامپ سپس با تغییر این اظهارات گفت: موضع من در قبال سوریه و بشار اسد تغییر زیادی کرده است،  امرز فرمان دستور حمله به پایگاه نظامی سوریه را که از آنجا حملات شیمیایی صورت گرفته بود، صادر کردم و از سازمان ملل خواستم با تلاش های ما برای متوقف کردن کشتار و خونریزی در سوریه همراه شود.

بی ثباتی مواضع ترامپ در قبال توافق هسته‌ای

در مورد ایران نیز ترامپ توافق هسته ای با آن را فاجعه برشمرد و حتی به پاره کردن آن اشاره داشت حال آنکه متوجه بود قادر به انجام این کار نخواهد بود، اما در این خصوص مواضع او بیش از اینکه متغیر باشد، متزلزل بود تا جایی که معلوم شد او متوجه نیست با چه توافقی تعامل دارد.

وی در این خصوص گفت: سخت است بگویم که این توافق را پاره خواهم کرد اما در آن دقیق می شود تا آنان (ایران) فرصتی نداشته باشد.

در حالی که اظهارات ترامپ مبنی بر تلاش برای متوقف کردن توافق هسته ای با ایران ادامه داشت، وزیرخارجه او اعلام کرد ایران به شروط این توافق پایبند بوده است و ترامپ نیز اظهار داشت، نمی گویم آنان به توافق پایبند بودند بلکه روح آن را نقض کردند.

برداشت‌های شخصی معیار تصمیم گیری‌های مهم ترامپ

وی در زمینه سیاست خارجی و تصمیمات سرنوشت ساز نیز بیشتر بر اساس برداشت های شخصی عمل کرد و در ملاقات هایی که باتعدادی از رهبران و روسای جهان داشت این مشخصه به خوبی نمود یافت از جمله اینکه در دیدار با رئیس جمهور چین گفت: من از وی بسیار خوشم می آید و یا در دیدار با عبدالفتاح السیسی گفت: تو یک دوست مهم و متحد در آمریکا داری.

در این میان این عبارت که: دوره ترامپ سراسر دستاورد بود، شوخی و مزاحی بیش نیست.