آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

گم شدن ۱۷۳ میلیون دلار در وزارت خارجه آمریکا

واشنگتن پست گزارش داد: وزارت امور خارجه امریکا ۱۷۳ میلیون دلار را به بهانه ساخت کمپ در افغانستان اختصاص داده است، اما در عمل این پول سرانجام نامعلومی داشته و هیچ اقدامی برای اجرای پروژه صورت نگرفته است.

روزنامه واشنگتن پست به نقل گزارش روز چهارشنبه دفتر بازرس کل وزارت امور خارجه آمریکا نوشت: در سال ۲۰۱۴ وزارت خارجه برای نزدیک کردن مقر نیرو‌های امنیتی به سفارت آمریکا در کابل قراردادی به ارزش ۱۷۳.۲ میلیون دلار با یک شرکت خدمات دفاعی تحت عنوان (Aegis) به امضاء رساند.

براساس گزارش این دفتر با گذشت دو سال از امضای قرارداد و عدم جابه جایی نیرو‌های امنیتی، وزارت امور خارجه مجبور به لغو پروژه شد و این در حالی است که ۱۰۳.۲ میلیون دلار از این قرارداد در پروژه سرمایه گذاری شده بود.

دفتر بازرسی در گزارش خود اعلام می‌کند که در زمان امضای قرارداد به وزارت خارجه آمریکا در مورد چنین توافقی هشدار داده بود، اما مدیران وزارت خارجه، به انجام این پروژه توسط شرکت خدمات دفاعی (Aegis) اصرار داشت.

وزارت خارجه سرانجام در ژانویه سال ۲۰۱۷ پروژه جابه جایی نیرو‌های امنیتی به سفارت آمریکا در کابل را تکمیل می‌کند، اما در میان میلیون‌ها دلار به طور غیر مشخص و نامعلوم گم شده است.

کارشناسان اقتصادی بر این باورند که دولت‌های آمریکا، جنگ افغانستان را به مدت ۱۸ سال ادامه دادند، زیرا این کشور بهترین مکان برای پولشویی توسط دولتمردان آمریکایی است.

دولت آمریکا سالیان سال است که بودجه‌های میلیون دلاری برای تامین امنیت در افغانستان اختصاص می‌دهد، اما در زمان ورود این پول‌ها به این کشور به جای تکمیل پروژه سر از جای دیگر در می‌آورد.

از زمان حمله آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ تاکنون جامعه بین‌الملل شاهد کشتار غیرنظامیان در این کشور طی عملیات متعدد نیرو‌های آمریکا بوده است.

سوزاندن و مُثله کردن غیرنظامیان و گرفتن عکس یادگاری با آنها، ایجاد زندان‌های مخفی و حمله به مجالس عروسی تنها بخشی از جنایات نیرو‌های آمریکایی در افغانستان است.

استفاده از روش‌های بازجویی ضد حقوق بشری مانند غرق مصنوعی، اجبار به ایستادن برای ساعت‌های طولانی، جلوگیری از خوابیدن زندانیان به مدت یک هفته، تهدید اعضای خانواده زندانیان و…از دیگر رفتار‌های ضد انسانی آمریکایی‌ها در قبال شهروندان افغان است.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ پیشتر بار‌ها گزارش داده است که زندانیان افغان در بازداشتگاه‌های سیا، در تاریکی کامل نگه داری می‌شوند، به‌طور مداوم در سلول‌های انفرادی موسیقی و اصوات ناخوشایند با صدای بلند پخش می‌شود، نبود سیستم گرمایشی نیز موجب مرگ زندانیان شده است.