از کوچه های پرپیچ و خم  تبعید تا روزنه های…

نویسنده: مهرالدین مشید سخنی از تبعید و تبعیدگاه و تبعیدیان تاریخ قسمت…

دیالوگ

https://www.youtube.com/watch?v=j-Nr0pI5vJ4&ab_channel=dparsa

خلوت دل

رسول پویان نمـی پـرســد ز احـوال دل تـنـهـایی تـنهایم نمی داند کسی…

تا کی ز دستِ!

امین الله  مفکر امینی       2024-20-02! تا کــی ز دسـتِ  مـــلا و محتــسب کشیم عـــذاب شرم…

بازی های جدید استخبارات پاکستان و اختلاف فریبنده ی اسلام…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روز ها گزارش هایی به نشر…

اجلاس دوحه هیاهویی پوچ

سیامک بهاری اجلاس دو روزه دوحه درباره بحران افغانستان به سرپرستی…

جمهوری متحد ضداستعماری عرب

دانیل (دَنی) شاو ــ پیش از سوم ژانویهٔ ۲۰۲۰ایرانی، ایرانی بود    …

زرع گندم در افغانستان

انواع گندم  در مناطق مختلف افغانستان پیشگفتار این کتاب برای چند منظور…

اسلام گرایان از نفی سیطره ی غرب تا نفی فرهنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید نفی سیطره ی غرب را نباید با نفی…

انبیق یادها

رسول پویان صـدای بلـبـل آبـی و شـالـیــزارانم دوباره زنـده کند خاطـرات دورانم ز…

هیچ انسانی غیر مجاز نیست!

سیامک بهاری «اتباع غیر مجاز حق اجاره کردن خانه و ملک…

نزدیک به ۶۰ اجماع سازمان برای افغانستان – نشست دوحه…

که ۶۰ هزار اجماع هم برگزار شود – تا عنصر…

واهمه

از شكستن غرور واژه‌های تو  عطر باغچه هم شكست و قنارهای سركش…

نشست های جهانی و نبود اجماع سیاسی و بی پایانی…

نویسنده: مهرالدین مشید اجماع سیاسی در سطح ملی و بین المللی…

از بلند پروازی تا سقوط

عبدالصمد ازهر                 …

وحدت ضامن پیروزی وحافظ بقای ماست

پيشگفتار: مردم آزاده افغانستان در درازنای تاریخ هر زمانیکه خاک آبایی…

کدام دانه های تلخ را خلیلزاد در افغانستان کاشته است؟

      نوشته ی : اسماعیل فروغی       زلمی خلیلزاد نماینده…

اسلام گرایان از نفی سیطره ی غرب تا نفی فرهنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید نفی سیطره ی غرب را نباید با نفی…

حکایت خورشید

رسول پویان چـو بـال مـلۀ صـیـاد از پـرِ خـام است تـمــام پـرّش…

«
»

کارنامه مک کین در سیاست خارجی

دانیل لاریسون‬ ‬(Daniel Larison) ‫
برگرفته از :
لو گران سوار ـ ٢٨ اوت ٢٠١٨ ‬ ‬

اگر مک کین هر آنچه می‌خواست انجام داده بود، ایالات متحده جنگ‌های باز هم بیشتری را از آن چه درگیرش  بودیم، صورت داده بود. حتی ستایش‌گران او نیز نمی‌توانند این مطلب را تکذیب کنند. طی بیست سال اخیر حرفه‌اش، مک کین قهرمان خستگی‌نا‌پذیر، مداخله نسنجیده ایالات متحده در تمام دنیا بود. این بخت بزرگی برای ایالات متحده و تمام دنیا بود که مک کین موفق نشد در سال ٢٠٠٨ به‌عنوان پرزیدنت برگزیده شود.

سناتور جان مک کین در اثر سرطان مغز سر درگذشت. ‬

‫جان اس مک کین، خلبان سربلند که به‌عنوان زندانی جنگ ویتنام از ژرفای ناامیدی برخاسته بود و تا اوج قدرت به‌عنوان عضو کنگره و سناتور جمهوری‌خواه از ایالت آریزونا رفت و دو بار نامزد ریاستجمهوری بود، در آریزونا در سن ٨١ سالگی در منزل خود درگذشت.‬

مک کین به‌مدت ٣٠ سال در کنگره حضور داشت. در این بازه زمانی، از رزمنده قدیمی ‌ویتنام که علیه مداخله در لبنان هشدار داده بود، تبدیل به طرفدار پُر‌سر‌و‌صدای ‌‌مداخله‌های نظامی‌ گشت. او در مدت اقامتش در واشنگتن بدتر شد. حرفه سیاسی‌اش از سوی سایر برگزیدگان سیاسی در آینده، باید به‌عنوان نمونه مطلق آنچه نباید انجام شود، تلقی گردد. با وجودی که خود را در رشته امنیت ملی و سیاست خارجی متخصص کرده بود، دائما در مورد کلیه مسائل بزرگ سیاسی خارجی در سه دهه اخیر، از گود خارج بود.  ‬‬
مک کین به‌نام «رهبری آمریکا» و قهرمان دائمی ‌جنگ‌های بیهوده در خارج از کشور، خود را از دیگران متمایز ساخت و هر بار که یکی از روسای جمهوری به توصیه‌های او گوش فراداد، وضعیت کشور بدتر شد. او سر‌دسته طرفداران اشغال عراق و مداخله در لیبی بود که در هر دو مورد در اشتباه بود. او هم‌چنین از طرفداران پرو‌پا‌قرص جنگ در کوزوو و از حامیان خستگی‌ناپذیر پشتیبانی از جنگ سعودی‌ها در یمن بود. هنگامی ‌که گرجستان جنگی را با روسیه آغاز کرد، او مانند یک دیوانه فریاد کشید: «ما همگی گرجی هستیم» و چنان رفتار کرد که گویا آماده بر عهده گرفتن خطر یک جنگ جهانی سوم به‌خاطر جنگی بود که به‌هیچوجه به آمریکاییان ربطی نداشت. به‌رغم فراخوان‌های دائمی‌اش برای مداخله در سوریه، ایالات متحده در سوریه مداخله نکرد یا حداقل نه به مقیاسی که مطلوب او بود. او حتی به سعودی‌ها برای مداخله‌شان در سوریه تبریک گفت: «از پروردگار برای سعودی‌ها سپاسگزاری می‌کنم.» کینه او به ایرانی‌ها زبان زد خاص و عام بود. او آواز می‌خواند: «باید ایران را بمباران کرد، بمباران کرد، بمباران کرد، بمباران کرد، بمباران کرد، بمباران کرد، بمباران کرد.» در سال‌های اخیر، او حتی به قطار مجاهدین خلق سوار شد. تمام این موضع‌گیری‌ها فجیع است و به‌ویژه برای ساکنان کشور‌هایی که قربانی سیاست‌هایی شدند که او از آنها پشتیبانی می‌کرد. ‬

اگر مک کین هر آنچه می‌خواست انجام داده بود، ایالات متحده جنگ‌های باز هم بیشتری را از آن چه درگیرش  بودیم، صورت داده بود. حتی ستایش‌گران او نیز نمی‌توانند این مطلب را تکذیب کنند. طی بیست سال اخیر حرفه‌اش، مک کین قهرمان خستگی‌نا‌پذیر، مداخله نسنجیده ایالات متحده در تمام دنیا بود. این بخت بزرگی برای ایالات متحده و تمام دنیا بود که مک کین موفق نشد در سال ٢٠٠٨ به‌عنوان پرزیدنت برگزیده شود. اگر تصور می‌کنید که سیاست خارجی ایالات متحده بیش از حد در دام نظامی‌گری افتاده و پُر‌افاده است، بدانید که بیشتر آن به‌دلیل حضور مک کین بوده است. ‬

تنها موردی که مک کین حق داشت، مخالفتش  با به‌کارگیری شکنجه بود. از آنجایی که طی اقامتش در زندان، تحت شکنجه قرار گرفته بود، او نمی‌توانست حسن تعبیر و عقلایی بودن همپالگی‌های موافق شکنجه خود را تحمل کند. این مهم‌ترین اختلاف نظری بود که با حزب خود داشت و در نهایت این احتمالاً تنها زمینه‌ای است که گاهی باعث شده بود جداشدنش از حزب جمهوری‌خواهان، به درد بخورد. مک کین قادر بود‬ اصولش را بیش از حزبش بگذارد. متأسفانه او این کار را اغلب انجام نمی‌داد. و هنگامی ‌که مسأله سیاست خارجی مطرح بود، اصولی که الهام‌بخش اعمال او قرار می‌گرفت، معمولاً نفرت‌انگیز بودند.‬