پلیس شبه نظامی در ایالات متحدۀ آمریکا
تجهیزات نظامی «اسکادران های پلیس شبه نظامی» در تمام کشور
نوشتۀ آندره دامون
مرکز مطالعات جهانی سازی، 4 ژوئیه 2014
ترجمه توسط حمید محوی
War Comes Home: The Excessive Militarization of American Policing
(جنگ در خانۀ آمریکا : نظامی سازی فوق العادۀ پلیس در ایالات متحده) که در مورد نقش ارتش آمریکا در رابطه با تسلیحات «اسکادران پلیس شبه نظامی» در تمام کشور کارنامۀ بد آهنگی را نشان می دهد.
تیم های مداخله SWAT «سوات» — سلاح ها و تاکتیک های ویژه از این پس به شکل منظم و دائمی در چهار چوب کار روزانه به خدمت گرفته خواهند شد، حتی در برای به اجرا گذاشتن با مجوز پلیس برای خلافکاری های غیر خشونت آمیز. حملات سازماندهی شده توسط تیم مداخله معمولاً در شب انجام می گیرد و غالبا نارنجک نظامی صوتی به کار می برند، تخریب اختیاری اشیاء و اموال، قتل حیوانات خانگی و با ریتم فزاینده بیش از پیش قتل افراد «مضنون» و اعضای خانواده، حتی کودکان. بیش از 120 حمله از این نوع هر روز در ایالات متحدۀ آمریکا صورت گرفته است.
مصونیت های قانون اساسی مانند ممنوعیت جستجو و توقیف ندیده گرفته شده، و از این پس با استفاد هاز مجوز دائمی جستجو « بدون در زدن یا زنگ زدن» صورت می گیرد.
تعدادی برنامۀ از سوی دولت فدرال برای تشویق نظامی سازی نیروهای پلیس محلی به اجرا گذاشته شد. شعار این برنامه از سوی وزارت دفاع که موجب انتقال چهار میلیارد و سیصد میلیون دلار برای تحویل تجهیزیات نظامی به پلیس شد، به شکل خلاصه هدف آن را روشن می سازد : «From war fighter to crime fighter» (« از مبارز در جنگ تا مبارز علیه جرم »). به عبارت دیگر، از این پس، تاکتیک های خشونت نظامی در خارج برای فشار در داخل به کار برده می شود.
مقادیر شگفت آوری از تجهیزات نظامی برای استفاده در ایالات متحده به خدمت گرفته شده، و همین، بی آن که کمترین بحث و یا نظارت سیاسی در مورد آنها صورت گرفته باشد. تیم های مداخله به 500 خودروی MRAP (خودروی مقاوم در انفجار بمب، ضد دام) که معمولا توسط نیروهای نظامی برای حفاظت در انفجار مین و دامگذاری در جاده ها مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع خودروها برای مقاومت در انفجار بمب کنار جاده ها ساخته شده و می تواند به مسلسل های سنگین و نارنجک انداز محافظت شده (غالبا رایانه ای) مجهز شود. لباس های رزمی، دوربین برای عملیات شبانه، تفنگ تهاجمی برای تیرانداز ماهر، مسلسل با نوار فشنگ و بالگردهای بلک هاوک و بل یواچ 1- ایروکوای جزء این تجهیزات بوده است.
نظامی سازی عملیات پلیس ملی نشانگر عارضۀ جامعه ای بنظر می رسد که عمیقا دچار عدم تعادل شده است. در حالی که جهان سیاست در ایالات متحدۀ آمریکا برای اعلام نبود بودجه برای نیازهای آموزش اجتماعی، کمک های اجتماعی، بهداشت و درمان و تغذیه از هیج فرصتی کوتاهی نمی کند، ناگهان می بینیم که میلیاردها دلار برای تدارک تجهیزات سرکوب در اختیار پلیس قرار می گیرد.
در ایالات متحده تمام مسائل و مشکلات اجتماعی به ثمابه موضوعی که گوئی به پلیس ارتباط دارد دریافت می شود، و به عبارت دیگر حل آن به پلیس واگذار می شود. این کشور معادل مجموع تمام زندانیان کشورهای پیشرفته، زندانی دارد. این نظام هیولائی که هر سال صدها هزار نفر را محبوس می کند، قهرمان دائمی حکم مرگ است، در حالی که در بقیۀ کشورهای پیشرفته حکم مرگ ملغا شده است.
پلیس بیش از پیش، بر این باور است و با رویکردی خردمندانه که می تواند آزادانه دست به هر کاری بزند. طی ماه های اخیر، پلیس تعدادی قتل را به نام خود به ثبت رساند. نمونه ای که توسط دوربین ویدئو فیلمبرداری شده، قتل یک فرد بی خانمان در الباکرک Albuquerque در نیو مکزیک در مارس گذشته، عموم مرد مرا به خشم آورد. ولی چنین رویدادهائی در ایالات متحده خیلی جاری و ساری است.
ایالات متحده بیش از پیش به یک دولت در پادگان یا یک دولت پادگانی شباهت دارد. مناطق مرزی کشور عملاً به منطقۀ نظامی تبدیل شده، و در این مناطق حقوق قانون اساسی نامۀ مرده ای بیش بنظر نمی رسد. پهپادهای نظامی در آسمان کشور دیده می شود و طرح های برای استفادۀ بیشتر از آنها به تصویب رسیده است. چنین فعالیت هائی در همآهنگی انجام می گیرد، و مردم آمریکا باید به حضور پلیسی و نظامی تا به دندان مسلح در فرودگاه ها، ایستگاه ها، مدارس و زمین های ورزشی، و غیره عادت کنند.
پلیس نظامی محور به دستگاه وسیع دولت تعلق داشته و تا حدود قابل ملاحظه ای خارج از کنترل قضائی یا دموکراتیک عمل می کند، و البته با پایمال کردن حقوق قانون اساسی دموکراتیک مردم به شکل روزمره. پلیس ملی بیش از پیش به پیکرۀ برنامه های جاسوسی آژانس امنیت ملی NSA پیوند می خورد که بر جریان ها و حرکات نظارت داشته، و به شنود مکالمات و مکاتبات و اطلاعات شخصی مردم اشتغال دارد.
نظامی سازی جامعۀ آمریکائی به شکل انکار ناپذیری سال گذشته در پی انفجار طی دوی استقامت در بوستون و وقتی که بسته شدن شهر را اعلام کردند، آشکار شد. طی این مدت به ساکنان اعلام کردند که در خانه هایشان بمانند، و سپس رسته های پلیس با لباس رزمی و مسلح به تفنگ تهاجمی خانه ها را یکی پس از دیگری جستجو می کردند.
این رویداد – و بعدا قتل دولتی ابراگیم توداچفIbragim Todashev (چچن آمریکائی) بی آن که کمترین صدای اعتراضی را در عالم سیاست یا در رسانه ها برانگیزد صورت گرفت.
ایجاد دستگاه سرکوب در سطح توده ها در پیوند با خشونت نظامی افسارگسیخته و نابرابری اجتماعی بی حد و حصر. طبقۀ رهبران آمریکائی در وضعیت جنگی دائمی در خارج به سر می برند. تهاجم به یک کشور، پس از دیگری در راستای منافع آریستوکراسی مالی سرانجام به خود ایالات متحده کمانه می کند.
جنگ ها به وسیلۀ دستگاه عظیم نظامی هدایت می شود — در ابعاد 1000 میلیارد دلار در سال — و هیچ احترامی برای حقوق دموکراتیک مردم آمریکا قائل نیست، و دراین صورت نمی توانیم انتظار داشته باشیم که این نظام به حقوق دموکراتیک مردم عراق، افغانستان، لیبی یا سوریه احترام بگذارد. در رأس تمام این ساختار رئیس جمهور دیده می شود، یک قاتل که سیستماتیکمان نظارت بر قتل دست کم چهار شهروند آمریکائی را به وسیلۀ پهپاد به عهده داشته، به علاوه هزاران نفر دیگر.
غارت خارج در همبائی با غارت خود کشور صورت می گیرد. در حالی که میانگین درآمد خانواده ها بین سال 2007 و 2012 تا 8 درصد سقوط کرده، ولی ثروت سوپر ثروتمندان از سال 2009 دوبرابر شده است. الیگارشی مالی که حاکم بر جامعۀ آمریکا می باشد، بخش بزرگی از ثروت خود را از راه فعالیت های جنایتکارانه و نیمه جنایتکارانه، به ویژه سوداگری، بزهکاری و زندگی انگلی بدست آورده است که سال 2008 به بحران مالی انجامید.
ایجاد زیر بناهای دولت پلیسی در ایالات متحده بازتاب طبقۀ حاکمی است که در ترس دائمی به سر می برد و نگران حفظ ثروت و امتیازتش می باشد، زیرا این طبقۀ انگلی بخوبی آگاه است که سیاست هایش —به همان اندازه در سطح ملی که در خارج — دشمنی عظیمی را علیه امپراتوری و حاکمیت آنها بسیج می کند.
Andre Damon
Article original, WSWS, paru le 1er juillet 2014
آدرس الکترونیک متن اصلی
