لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

«
»

پاکستان د طالبانو استازولي کوي

وروسته له هغې چې په اسلام آباد کې د افغان سولې پنځمه څلور اړخيزه غونډه هم بې پايلې پايته ورسيده او  پاکستان وویل چې په زور او جګړه څوک طالبانو ته ماتې نه شي ورکولی؛ د دغه هیواد د بهرنیو چارو وزارت مرستیال ويلي، د افغانستان حکومت باید لومړی د جګړې په میدان کې پر طالبانو برلاسی شي او بیا دې ډلې ته امتیازونه ورکړي څو د سولې خبرو ته حاضره شي. چودري عزیز احمد رویټرز خبري اژانس سره په مرکه کې ويلي، د افغانستان له حکومت سره د مخامخ خبرو لپاره د طالبانو هڅول به هغه مهال نتیجه ورکړي چې د افغانستان امنیتي ځواکونه د جګړې په میدان کې د طالبانو د پرمختګونو مخه ډب کړي. دا په داسې حال کې ده چې وړاندې تر دې پاکستان ويلي و چې که طالبان یې د سولې خبرو ته حاضر نه کړای شول، د دې ډلې پر ضد به په خپله خاوره کې اقدام وکړي خو اوس وايي چې د طالبانو پر ضد اقدام کول ګټه نه لري.

اوس پوښتنه پيدا کيږي چې د پاکستان له وروستيو څرګندونو څخه هدف څه دی؟ افغان حکومت ته څه پيغام ورکوي او څه باعث شو چې د طالبانو د ځپلو اړوند د پاکستان په نظر کې ۱۸۰ درجې بدلون راغی؟

داسې ښکاري چې  چوهدري عزيز احمد غوښتل په غیر مستقیمه توګه وښايې چې طالبان په جګړه کې برلاسي دي نو ولي سوله ومني. بله لويه مهمه خبره دا چې چودري نثار په ورته څرګندنو سره داسې ښکاري چې په لوی لاس د طالبانو استازولي کوي. دلته چودري عزيز د پاکستان د بهرنيو چارو وزارت مرستيال وزير کم او د طالبانو استازی زيات ښکاري. خو په ټوله کې پاکستان له يادو څرګندونو څخه دوه موخې لري :

لومړی : اصلاً د پاکستاني چارواکي چودري عزيز احمد څرګندونې دا مفهوم لري چې غواړي دلته په افغانستان کې د جګړې ډګر ګرم وساتي. په دې معنا چې غواړي وښايې د افغان حکومت او وسله والو طالبانو تر منځ په جګړه کې وسله وال طالبان لاس بري دي او افغان ځواکونه يې د مقابلې وړتيا نه لري نو ولې وسله وال طالبان وسله پر ځمکه کيږدي؟ په دې طريقې سره غواړي وسله والو طالبانو ته د جګړې کولو روحيه ورکړي او ويې هڅوي چې روان کال هم د جګړې ميدان ګرم وساتي.

دويم هدف : لکه څرنګه چې معلوميږي چې د پاکستان او د هغ د ستر مالي ملاتړي هيواد امريکا سره اړيکې ترخې شوي دي. غواړي په افغانستان کې د امريکا سياست او حيثيت په نړيواله کچه تر پوښتنې لاندې راولي. د راپورونو له مخې څه موده وړاندې د پاکستان بهرنيو چارو سلاکار سرتاج عزيز د پاکستان مشرانو جرګې ته د امريکا او پاکستان د اړيکو په اړه  وويل، چې د امريکا له لوري د ايف ۱۶ الوتکو په پېرلو کې د مالي مرستو د بنديز له امله له تېرو درې مياشتو راهيسې د پاکستان او امريکا اړيکې ترينګلې دي. همداشان په وروستيو کې پاکستان د جاسوسۍ په تور د نيول شوي ډاکټر شکيل افريدي په اړه د امريکايي حکومت او کانګريس غوښتنې رد کړي چې دې کار هم د امريکا او پاکستان تر منځ په اړيکو کې درځ پيدا کړی دی. بل پلو امريکايي کارپوهان او رسنۍ هم په وروستيو کې له هر ډول دليل پرته پر پاکستان د طالبانو د ملاتړ تورونه لګوي. دا ټول هغه څه دي په نړۍ کې د پاکستان اصلي څيرې بربنډيدلو ته زمينه برابره وي او پاکستان غواړي چې له امريکا څخه د خپل غچ اخيستلو په خاطر په افغانستان کې د امريکا په سياست، ستراتيژۍ او حيثيت باندې سياسي ګوزار وکړي.

بله لويه او اساسي پوښتنه دا ده چې پاکستان ولې د وسله والو استازولي کوي او له افغان حکومته د طالبانو لپاره د امتياز غوښتنه کوي؟ که چيري له افغان سولې پروسې سره د يو ځای کيدو لپاره د امتياز غوښتل د وسله والو طالبانو شرط وي نو بيا ولې په خپل طالبانو دغه شرط افغان حکومت ته نه وړاندې کوي؟ وسله وال طالبان د پاکستان چارواکو ته څه اړتيا لري چې ګويا پاکستاني چارواکي دې د طالبانو له ټريبيونه غږ اوچت کړي؟

د پاکستان د بهرنيو چارو وزارت مرستيال وزير له يادو څرګندونو يو ځل بيا په ډاګه شوه چې طالبان خپلواک نه دي او د دوی هر کار، هر جنايت او هر نظامي بريد لپاره د پاکستان لخوا ورته دستور ورکول کيږي او بيا يې دوی امرونه مني. دوی د خپل بادار په امر او اشاره خپله خاوره، خپل هيواد او خپل وګړي په وينو کې غوپه کوي او د پيسو په مقابل کې خپل ضمير پلوري.

لیکنه : خوشحال آصفي