هرچه آمد برما وشما!
امین الله مفکر امینی 2022-25-04
هــر چه آمد برماوشما نشناختیم دوست ودشمن
زاغان نغمه سرا کردیم به باغ وبستا ن وطــــن
برتعلق چشم بســتیم از بیان خطای خـود وغیر
خلــــق بیگناه پرداخت بهــــای خطاکاری یکــسر
دیــــن ومذهب وطــــریقت گفته عداوتها کـــردیـم
چو دوهمخون و هم میهن یکدیگررا پیهم کشتیـم
رجــــحان قوم وقبیل ولسان واندیشه کردیم پیشه
همچو درختی بر قطع ریشه ای خود گشتیم تیشه
وگر می پنداشتیم یکدیگر راهمخون و هــم میهن
قادرنبود دشمنان تا حاکم باشند بـــرجان وتـــــن
به این پندار های واهی بر بـــاد کردیم مٌلک آبـــا
گـــرنیک بینیم خطا کاریها ا زهمـــه بود سراپــا
کـــــه هیچ بیگانه نکرده مٌلک غـیـرآباد، بیهد ف
درتلاش گنــــجهای پنهان اند چـــودٌر اندرصدف
مفــــکرهرکه سروری خواهـــد، باید آزاده خوی
با بـــال و پر خود پروازد طــبق دلخواه بهرسوی
کـــه آزاده گانرا نــــزیبد رنجیری بــــر پا ودست
گــــر قفس پولاد ی هـــم باشد آنرا بباید شکست
آزاده گـــان بس جانها باختند برحـفظ مادر وطـن
شرم دانستند گــر ناموس مادر وطن گیرد دشمـن
