کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انسان؛ در جست ‌وجوی خویشتن (1)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی پیشگفتار : انسان از نخستین…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

طالبان، تی‌تی‌پی و چرخش به سوی هند؛ رمز یک رقابت…

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از پرسش‌های مهم و پیچیده در تحولات…

میدان، فشار و خطای پیروزی: چه زمانی هزینه به قدرت…

Wahidullah Noorzai | Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) تز مقاله در منازعات…

سیستم څه ته وایي؟

نور محمد غفوری سریزه سیستم (System) د انسان د ژوند، طبیعت، ټولنې،…

آیا زمان همگرایی نیروهای سیاسی افغانستان فرا نرسیده است؟

 نویسنده: مهرالدین مشید از راست و چپ تا طالبان؛ ضرورت توافق…

آته ایسم؛ ضرورت انقلاب و روشنگری است؟

Atheism: خدا ناوری  آرام بختیاری 2600 سال بحث و جدل خونین؛ آته…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواریهای عصر ساسانی

(بخش۳)،علی میرفطروس -«من فرزندِ جامم؛ از آن شیر می‌نوشم  و تا روز رستاخیز،…

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

زورا سورونبایوا  شاعر، نویسنده و نمایشنامه‌نویس قرقیزی شوروی

برگردان. رحیم کاکایی زورا سورونبایوا  نخستین نویسنده زن در قیرقیزستان شوروی،…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

خاطرات امین الله مفکر

خاطرات اینجانت امین الله مفکر امینی شاعر و نویسنده درچـــاربــــــخش مختصرا…

افغانستان در دوراهی تاریخ؛ تداوم بحران یا گذار به حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان امروز در نقطه‌ای حساس از تاریخ معاصر…

بی تفاوتی جهان در برابر تروریزم جهادی در افغانستان!

القاعده و طالبان دو رویی یک سکه اند! جهان در برابر…

اخلاق و تمدن

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیـطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

مشروعیت‌زدایی قومی طالبان؛ خلع سلاح قومی این گروه

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از مهم‌ترین موانع در مسیر حل بحران…

«
»

نقش کشور های منطقه در ثبات افغانستان

افغانستان کشوری در قلب اسیا با تجربه چهار دهه جنگ که ریشه این جنگ نیز در میان کشور های همسایه و منطقه به ویژه پاکستان آب می خورد.

در این چهاردهه افغانستان تمام داشته های اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی اش را از دست داد و به یک کشور در حال بحران مبدل شده است.

پیامد این جنگ سبب شد تا میلیون افغان از کشور فرار کرده و ده ها هزار شهروند دیگر این کشور کشته و یا زخمی شوند. اکنون نیز میلیون ها افغان در ایران و پاکستان و کشور های اروپایی و امریکا در مهاجرت شب و روز را سپری می کنند.

جنگ موجود افغانستان را به یک کشور محتاج در منطقه مبدل کرده و اسیب های جدی را در این زمینه سالانه در بخش سیاسی و فرهنگی میبیند.

فساد اداری چالش دیگر است که به دلیل جنگ طولانی متوجه این کشور شده و مافیا فساد در هر بخش نظام ریشه کرده و علیه منافع عامه قرار گرفته اند.

مواد مخدر نیز مانند سایه سیاه بر این کشور گذر دارد و باران که از این سایه بالای هزار شهروند می ریزد پیامد اش ده هزار معتاد به مواد مخدر است که روزانه بر آن افزود می شود و حتی زنان و کودکان را درگیر این بیماری ساخته است.

برای پایان این بحران باید از کجا شروع کرد ؟

نخست داشتن یک رهبر راستین که با برنامه های موثر بتواند این کشور را از جنگ ، فقر و بیکاری بیرون سازد و سبب انکشاف در تمام کشور شود.

موضوع بعدی وحدت میان مردم افغانستان است که یک صدا برای آوردن ثبات کار کرده و در کنار افراد شایسته و دلسوز قرار گرفته و از آنها در پروسه های سیاسی حمایت کنند.

مورد دیگر که وظیفه رهبران سیاسی در نظام است پیدا کردن ریشه های اصلی بی ثباتی در افغانستان می باشد که با این آگاهی می توانند نقش شان را برای بهبود وضعیت انجام دهند.

باید بگویم که امروز امریکا منحیث یک متحد اصلی پول های گزاف را در تقویت اردو و پولیس مصرف می کند و این وضعیت نباید سبب شود تا با سیاست های نادرست کشور های همسایه و منطقه را پشت سر گذاریم چون این کشور های به سادگی می توانند نا امنی و ثبات در افغانستان پیاده کنند.

رییس جمهور روسیه و صدراعظم هند در نشست مشترک که امروز شنبه در دهلی برگزار شده بود به این ارزش تاکید کرده یاد آور شدند که نقش هند و روسیه در تعاملات منطقه یی به ویژه افغانستان سودمند است.

آنها همچنان گفتند که روسیه و هند با کار مشترک می توانند که ثبات را در افغانستان پیاده کنند و با تروریزم مبارزه جدیی .

این اظهارات چقدر صادقانه است و یا دروغین می گذاریم بر جایش اما انچه واقعیت است باید بر آن اشاره کرد که نقش روسیه ،

چین ، هند و کشور های مرتبط با روسیه در منطقه در آوردن ثبات و بی ثباتی افغانستان تاثیر گذار است.

سوال بعدی این است که ایا حکومت وحدت ملی توانسته است با ایجاد روابط خوب با این کشور ها برای ثبات کار کند ؟

حنیف اتمر مشاور پیشین امنیت ملی در چندین اظهارات اش یاد آور شده بود که هیچ گاه بدون همکاری های منطقه یی نمی توانیم که همکاری این کشور ها در پروسه صلح را جلب کنیم ، اقای اتمر همچنان با سفر های به روسیه ، چین ، هند ، پاکستان و کشور های عربی تا اندازه زیاد توانسته بود که همکاری این کشور ها را جلب کند و دفتر شورای امنیت ملی در آنزمان چندین برنامه منطقه یی را که برای صلح برگزار شده بود مدیریت کرد که تا اندازه زیاد نتایج ملموز در پی داشت.

اما سیاست های چند گانه در ریاست جمهوری و مداخله برخی زورمندان در نظام سبب شد تا این برنامه ها به اساس خواست دفتر شورای امنیت ملی در آنزمان عملی نشود و نتایجی که نیاز بود بدست نیامد و منابع می گویند که یکی از دلایلی که اقای اتمر از کرسی اش استعفا داد این بود .

تمام کارشناسان روابط بین الملل در افغانستان بر این دیدگاه نظر واحد دارند که افغانستان در شرایط کنونی نمی تواند یک سیاست را اختیار کند که تنها با کشور های فرا منطقه یی دوستی و روابط نیک داشته باشد چرا اینکه این وضعیت افغانستان را با بحران بیشتر می کشاند.

مثال بلند و تجربه که ما باید از آن بیاموزیم پاکستان است ، امروز پاکستان لانه اصلی تروریزم در جهان است ، این کشور روابط نیک با بزرگترین اقتصاد جهان چین دارد ، روابط اسلام اباد در این اواخر با روسیه در حالت بهبود است ، پاکستان همچنان روابط خوب با ترکمنستان ، ازبکستان ، تاجکستان و دیگر کشور های اسیای میانه دارد ، کشور های عربی و ترکیه در روابط شان با پاکستان محکمتر می شوند. اروپا و امریکا نیز روابط استراتیژیک با پاکستان دارند و این سبب شده است تا بازی های چند گانه پاکستان چادر بر بدکاری های پاکستان در جهان شود اما ما که قربانی تروریزم هستیم هیچگاه نتوانستیم جایگاه مناسب را در میان کشور های جهان حتی امریکا متحد نزدیک خود نداشته باشیم .

با این حال یکی از کار خانگی های اصلی رییس جمهور غنی تا پایان حکومت اش این است تا سیاست منطقه یی اش را بازنگری کرده در بهبود روابط متوازن با این کشور ها قدم گذارد تا شاهد ثبات نسبی در آینده کشور شویم .

 

آشکار توانا