نقش زنان در مبارزات آزادیخواهی و سازندگی

فرهاد

فانی به کیش عاشقان در فکر خود بودن خطاست

یا از سر و جان درگذر یا عاشق جانان مباش

با مطالعه تاریخ پرافتخار کشور دریافتم که نقش زنان با افتخار و پیشتاز در هر زمان بخاطر آزادیخواهی و سازندگی در جهان بخصوص در کشور ما اثرگذار بوده و میباشد. با وجودی که زنان باافتخار تحت شرایط شاهان مستبد و فیودالان جبار بزرگترین و جنایت بارترین جفاها را متقبل شده اما از مبارزات آزادیخواهانه و سازندگی به نسبت عشق سرشاری که به مردم و میهن آبائی خویش داشتند و دارند لحظه ای هم غفلت نکردند و توانستند با انجام قهرمانی ها و سازندگی ها در همه عرصه ها از خود کارنامه های بجای گذارند که ثبت زرین تاریخ کشور ما گردیده است. اشعار ملالی در میدان دشت میوند که بخاطر آزادی میسرود و شاعر پرافتخار رابعه بلخی که بخاطر عشق به انسان زحمتکش داشت در سر زبان ها باقیست. از ده ها هزار مثال یکی آن قهرمانی های زنان شهر کابل در سهم گیری قیام برضد تجاوز انگلیس ها از ماه مارچ الی 14 دسمبر 1879 مردم افغانستان میباشد. چند جمله آنرا خدمت خواننده گان گرامی یادآور میشوم.

زمانیکه جنرال رابتس سرقومندان قوای انگلیس تپه سیاه سنگ را اشغال کرد مبارزین تازه دم تگاو و نجرا و به قیادت محمد عثمان صافی و برادرش محمد شاه خان وارد کابل شدند درهمین وقت عثمان خان پیشاپیش مجاهدین شمشیر در دست داشت و بر دشمن حمله مینمود تا مورد گلوله دشمنان قرار گرفت و از پا درآمد. و قشون انگلیس تاب دست و یخن را نیاورده با توپ های خویش میدان را ترک و فرار کردند و در همان جنگ زنان کابل وظیفه آب و نان رسانی مبارزین ملی را در قله کوه ها به دوش گرفته بودند. دسته جات زنان با کوزه های آب و بسته های نان مثل آهو در سنگلاخ های جبال میدویدند و جنگ آوران را تغذیه میکردند. تعداد چهارصد تن زنان کابل در آن سهم گرفته بودند که هشتاد و سه نفر آنها در کوه آسمائی شهید شدند. و قصه عبدالله عاشقان عارفانی در همین جنگهای کوهی به میان آمده بود که از این قرار است:

عبدالله جوان نورسیده از محله عاشقان عارفان کابل با دوشیزه زهرا همسایه خود نامزد بود. در عصر روز سیزدهم ماه دسمبر مجلس نکاح مختصری در خانه عروس منعقد گردید و شاه عبدالله داخل مجلس عروسی شده مادرش حنا در انگشت او نهاد در این وقت عروس گفت مردان عاشقان عارفان همه به جنگ رفته اند و اینجا عروسی عبدالله است. عبدالله جوان از تخت عروسی برخاست و گفت راست گفتی در چنین روزی مرد باید در جنگ باشد نه در محل عروسی من رفتم اگر برنگشتم زهرا در دنیای دیگر خواهیم دید. و عبدالله در خانه خود رفت سیلاوه و تفنگچه برداشت و به کوه بالا شد. فردای آن روز بعد از جاروب شدن قشون انگلیس که تا داخل شیرپور صورت گرفت مبارزین عاشقان عارفان مرده عبدالله را آورده در خانه مادر پیرش گذاشتند زهرای عروس آمد و تنها انگشت حنادار عبدالله را بوسید به مادرش گفت گریه نکن من تا زنده هستم در عوض عبدالله فرزند تو هستم. آن دوشیزه چنانیکه وعده داده بود تا بمرد در خانه عبدالله زندگی کرد و نام او در تمام شهر کابل بحیث مثال احترام شد.

آن جنگ جنرال رابرتس سرلشکر انگلیس را متقین ساخت که در مقابل ملتی قرار گرفته که فرد فرد آن به شمول زنان و مردان با قوه معنوی و ایمان به آزادی دارند خون خود را نثار مینمایند. در این رابطه ده ها هزار مثال در کشور وجود دارد که زنان باافتخار دوش به دوش مردان بخاطر آزادی عدالت اجتماعی و تطبیق یکسان قانون، رشد و انکشاف اقتصادی، فرهنگی، سازندگی، آموزش و پرورش، قربانی های فراوان را متقبل شده به فامیل دوستان و هموطنان خویش در عمل ثابت نموده و سرمشق راه و روش ده ها میلیون مردم خویش گردیده و میگردند.

چیزیکه مایه افتخار ملت ما بوده و میباشد با وجود شرایط استبدادی و فضای اختناق فیودالی زنان باعزت ما در بخش های علمی، هنری، فرهنگی، اقتصادی، تولیدی، خدماتی، بهداشتی، سیاسی و اجتماعی کارهای بزرگ را انجام داده که ایجاد سازمان زنان چندین دهه قبل تحت رهبری دکتور اناهیتا راتب زاد یک مثال برجسته میباشد. صدها هزار زنان کشور با انگشتان ظفرآفرین خویش از ناحیه بافت قالین های مرغوب خوب دست دوزی خامک دوزی پوستین دوزی سفالی و غیره برعلاوه بخاطر رشد انکشاف بازاریابی تولیدات داخلی تقویه اقتصادی غرض معرفت فرهنگ کارهای افتخار آفرین را نیز انجام داده اند.

انجام دستاوردهای افتخار آفرین آنها سبب افزایش خشم ادارات استخباراتی کشورهای منطقه و جهان از جمله آی. اس. آی گردیده با راه اندازی جنگ اعلان ناشده و تحمیلی از خارج و مسلط ساختن گروه های زن ستیز، قانون ستیز، فرهنگ ستیز، مردم ستیز در کشور توانستند مثل سایر بخش ها دستاوردهای چندین هزاراساله کشور و مردم ما از جمله زنان را به خاک و خون یکسان و نهضت نو به پا خواسته زنان را سرکوب نمایند که راه اندازی جنگهای خونین قدرت طلبی شهر کابل و انجام جنایات که زیرنام طالب بالای آنها صورت گرفته مثالهای میباشد که نمیتوان با ثبت کردن هزاران گده کاغذ آنرا انعکاس داد و خواننده گان گرامی را آگاه ساخت. در حالیکه بیش از چهل و سه کشور زیر نام مبارزه با مواد مخدر، تروریزم، احیا و بازسازی حکومت داری خوب ،دفاع از حقوق بشر وزن بیش از دوازده سال میشود به کشور ما آمده اند و یک عده زنان با ایجاد سازمان های خویش غرض سهم گیری فعالانه در بخش های مختلف به ارگان های دولتی و سازمان های غیردولتی و پارلمان راه پیدا کرده صدای اعتراض خویش را بنلد کرده اند با تأسف جنایات در همه عرصه ها بخصوص بالای زنان رو به افزایش میباشد. صدها هزار به نسبت ازدواج های اجباری، قبل از وقت در نکاح زورمندان مافیای اقتصادی مواد مخدر، جنگسالاران ،غاضبین میلیونها هکتار زمین، عاملین فساد گسترده ناقضین حقوق بشر، زن ستیزان، مردم ستیزان، قانون ستیزان، فرهنگ ستیزان عاملین خشونت های خانوادگی و دامن زدن خصومت های قومی، لسانی، سمتی، مذهبی، تنظیمی ،حزبی و گماشته ادارات استخباراتی اداری کشورهای منطقه و جهان هراس افکنان، ترورستان قرار گرفته اند سخت رنج برده و میبرند. صدها تن زنان در یک عده ولایات زیربهانه مختلف توسط نوکران کشورهای مهاجم محاکمه صحرائی و سنگسار شده اند. ده ها هزار زن به نسبت مشکلات اقتصادی به مافیای مواد مخدر خدمت مینمایند. صدها هزار تن به مواد مخدر مبتلا و اکثریت کسانی را که در جامعه به امراض فزیکی وروانی مبتلا شده زنان تشکیل میدهند و بالای عده ای از آنها تجاوز جنسی نیز صورت گرفته است.

خداوند محبت فرزند واطفال خانواده را به آن اندازه در قلب های پرمهر و محبت زنان جا داده که حاضر نیستند در مقابل تمام ثروت های جهان یک ناخن آنها را تبادله نمایند. دریغا افسوس صدها افسوس که گماشته گان کشورگشایان غرض دستیابی به اهداف شوم با داران متجاوز خویش با انجام حملات انتحاری ،ماین گذاری روی جاده ،سرقت های مسلحانه آدم ربائی عملیات های هوائی زمینی این محبت خداداد را از آنها گرفته روزانه ده ها تن را به خاک و خون یکسان میسازند. کشته شدن بیست و یک تن در لیل 27-28/10/1392 سرک پانزده وزیر اکبر خان شهر کابل در حمله ترورستی هوتل لبنانی ها و کشته شدن چند تن به نسبت بمبارد هوایی ولسوالی سیاهگرد غوربند ولایت پروان و کشته شدن سه تن جوان به تاریخ 28/10/1392 به نسبت پرتاب موشک در میدان فوتبال ولسوالی میوند ولایت کندهار یک مثال میباشد. یک خانم که شوهرش را در حمله انتحاری فوق الذکر از دست داده فریاد می کشید و می گفت که کرزی بخاطر ادامه قدرتش مردم را قربانی ساخته است. یک خانم دیگر گفت شوهرم دریور و نان آور هفت فرزند خانواده من بود که در این حادثه کشته شد. عده ای از زنان دیگر رسیدن ترورستان را در آن نقطه حساس دپلماتیک که چندین پوسته های امنیتی وجود دارد سوال برانگیز خوانده خواهان بررسی و به محاکمه کشانیدن مسئولینی که با بی تفاوتی برخورد نموده اند میباشند.

یک عده از فامیل های شهدا معلولین و معیوبین رها کردن بیش از ششصد تن زندانیان بگرام را بزرگترین جفا بالای خویش دانسته میافزایند قاتلین شوهران، فرزندان و عزیزان ما به جای محاکمه رها میشوند، ده ها تن زنان زندانی ولایت کابل به رسم اعتراض در این رابطه به اعتصاب غذایی دست زده یک زن زندانی گفت من به اتهام قتل شوهرم زندانی شده ام در حالیکه شوهرم زنده است حالا میخواهد دیگر عروسی کند. یک زن دیگر می گوید یک تن زندانی به جرم خویش اعتراف کرده بود با یک تن تبادله و رها شده بود.

قابل تذکر میدانیم جهانیان باید بدانند افغانهایی که به شیر مقدس مادرهایی که عمر عزیز خویش را بخاطر آموزش، پرورش خانواده، جامعه مبارزات آزادیخواهی، صرف نموده و می نمایند احترام عمیق داشته و میدارند به هیچ وجه حاضر نبوده و نمی باشند که در مقابل گروه های مغرض، غارتگر، گماشته و حامیان خارجی شان لحظه ای از مبارزات مسالمت آمیز دست بردارند.

در حالیکه افغانهای با عزت بخصوص زنان گرفتن طلاق و فرار از خانه را بزرگترین مایه ننگ بخود دانسته اما شرایط وحشت و دهشت را که جنگسالاران زورمندان مافیای مواد مخدر اقتصادی عاملین فساد گسترده غاضبین میلیونها هکتار زمین ناقضین حقوق بشر، هراس افکنان ، ترورستان و غیره بالای کشور تحمیل کرده اند سبب شده که یک عده دختران از منزل فرار و عده دیگر به گرفتن طلاق به محاکمه مراجعه نمایند.

یکی از عوامل عمده که سبب افزایش جفاها بالای زنان کشور گردیده انجام رسم و رواج های کمرشکن و عنعنات غیرپسندیده از جمله برپا کردن عروسی های مجلل، گرفتن پولهای گزاف خریداری زیورات و لباسهای قیمت بها بردن نوروزی براتی عیدی و غیره رد و بدل ها بوده و میباشد. افزایش فقر، بیکاری، بیماری، عدم دستیابی به خدمات بهداشتی، تعلیم، تربیه و تحصیل خانواده ها تشدید جنگهای خونین بیهوده مسلط ساختن فضای ترس و وحشت نشر و پخش اخبار گمراه کننده زیرنام خروج قوت های خارجی در اخیر سال 2014 تهدیدهای سران کشورهای مهاجم نیز عواملی اند که سبب افزایش بیماریهای فزیکی و روانی در کشور از جمله زنان گردیده و میگردند.

به باور آگاهان امور و مردم با وجود مداخله ادارات استخباراتی کشورهای منطقه و جهان در امور داخلی موجودیت ده ها هزار لانه های تروریزم در آنطرف خط دیورند، مسلط بودن گروه های جنگسالار مافیای اقتصادی ،مواد مخدر ،غاضبین میلیونها هکتار زمین و غیره در کشور یکی از عوامل که تا الحال سبب در بند کشیدن میلیونها تن زنان در کشور گردیده و میگردد عدم دسترسی به قوانین و نداشتن آگاهی لازم از حقوق و مزایای که دین مقدس اسلام برایشان داده و سهم نگرفتن فعالانه و همه جانبه آنها در اتخاذ تصامیم سازنده و حیاتی از جمله انتخاب افراد شایسته ،دانشمند، صادق و مجرب در انتخابات ریاست جمهوری، شوراهای ولایتی و پارلمانی در کشور میباشد.

حالا وقت آن رسیده که زنان با عزت و شرافتمند کشور بخاطر کاهش دشواریهای فوق و بیرون رفت از وضع موجود وظایف ایمانی و وجدانی و اسلامی خویش را در انتخاب افراد شایسته، صادق ، دانشمند که نسبت به سایر کاندیدان از اعتبار ملی و بین المللی بهتر و بیشتر برخوردار باشند در ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی ادا نمایند و مشعل را که زنان مبارز آزادی خواه و سازنده به قیمت خونهای خویش روشن ساخته بودند روشن تر سازند.