نبرد براى رهايى زنان از کوره راه نبرد طبقاتى میگذرد
به پیشواز هشتم مارچ
هشت مارچ همه ساله به نام روز تجدید تعهد و مبارزه برای رهايي زنانِ از قید ستم طبقاتی و جنسی توسط زنان و مردانِ آزادی خواه جهان گرامى داشته ميشود. اين سنت سوسياليستى أساسا و تاريخا ريشه در اعتراض زنانِ کارگر و زحمتكشی دارد که ۱۶۰ سال قبل از امروز علیه بربریت ، ستم و استثمار نظام سرمایه داری به پا خاستند. نظام سرمایه داری و مردسالاری همچنان به حیات نامیمونش ادامه داده است، اما مبارزه با آن نیز در اشکال و زمینه های مختلفی ادامه دارد. با گذشت هر سال و با عزمِ راسخترِ، مبارزات گستردۀ زنان براى رهايى از ستمِ طبقاتی، تاثيرات عمیق و عظيمى را به نفعِ فتح سنگرهاى جديد و تأمينِ حقوق پامال شدۀ شان در سراسر جهان به همراه داشته و ارتجاع رنگارنگ را به عقب نشينى و تمکین واداشته است. علی الرغم این دست آوردها هنوز هم بى حقوقى، نابرابری و ستم مضاعف بر زنان در سطح جهان بيداد مي كند.
در وضعیت كنونى و در متن بحران نظام سرمایه داری كه ارتجاعِ و فاشيزم دارد دورانِ پسا مدرنيسم را رقم مي زند، بورژوازی جهانى به خاطر کسب سود بیشتر حتى از همان ارزش های لیبرالی در مبارزه با سيستم فيودالى و معنویات بازمانده از آن نیز عقب نشینی نموده و پس روى و عقبگرد بزرگی را با اتكا بر باورها، نيروها و حكومت های فوقِ ارتجاعى بر بشریت تحمیل نموده و موج عظيمى از نگرانى و بی افقی را در ميان تمام أقشار و طبقات اجتماعی دامن زده است. یکی از محصولات و فراورده های کاپیتالیسمِ معاصر پرورش، سازماندهی و سرانجام گسیل باندهای سیاه و وحشی اسلامی به جان مردم و مدنیت در خاورمیانه و مناطق دیگری از جهان است. اولین طعمه و قربانِی وحشت و ترورِ جنبش های اسلامى از شمال افريقا تا عراق ، سوريه ، فلسطين ، ايران ، افغانستان و سائر كشورها زنان هستند. در کنار این، صد ها مليون زن زير پاشنه های خونین حاكميت هاى قرون وسطایی، زن ستيز با قوانين عصرحجرى مورد حمایت قدرت های بزرگ امپریالیستی به سر مى برند.
سه دهه جنگ و حاكميت هاى اسلامِ سياسى در افغانستان نمونۀ بارز و وحشتناك از تحمیل فرودستى بیکران بر زن در جهان است. سلطـۀ ارتجاع مذهبی و قومی و استیلای فرهنگ زن ستیز اسلامی همپا با سنت های قبیلوی و عصر حجری زن و زنده گی آن را به اسارت گرفته است. حركت هاى بورژوا منشانۀ حاكميت پوشالی به رهبری غنى ، عبدالله و كرزى و حامیان جهانی آن طى نزديك به دو دهه چیزی نبوده جز ارائۀ تصویر ایديالیزه شده و دروغین از مکان اجتماعی و بهبود وضعیت زن در کشور؛ یک دهه و نیم پس از شکل گیری نظام و مناسبات حاکم به حمایت کشورهای امپریالیستی وضعيت اسفبار زنان و تراژیدی محرومیت و بیحقوقی عام و تام آن ها همچنان ادامه دارد و فشارِ مضاعف در اشکال مختلف زنده گى مليونها زنِ را تهديد ميكند. موقعیت هولناک و اپارتاید رواداشته شده نقاب از سيماى پلید و ضد زنِ رژيم پوشالى و حامیان دروغین حقوق زن و حقوق بشر در کمپ ارتجاع بورژوا-امپریالیستی مي درد.
مماشات و معامله گری های آشکار سردمداران «دولت وحدت ملی» با جريان ها و دارودسته های جنایت پیشۀ اسلامی-قومی، از آن میان حزب اسلامى حكمتيار و طالبان، که تأیید حامیان و اربابان بین المللی رژیم را نیز با خود دارد، در حقیقت به معنی سلطۀ بلامنازع نیروهای سیاه اهریمنی و آرا و افکار آن ها، بر حیات اجتماعی زنان و زحمتکشان است.
سازمان سوسياليستهاى كارگرى افغانستان در حاليكه عميقا اعتقاد دارد كه محو تمامى رنج و دردِ تاريخى زنان فقط با از ميان بردنِ زمينه هاى مادى ستم طبقاتى و با امحاى ريشه يي اين سيستم طبقاتى در دراز مدت و با پيروزى انقلاب سوسياليستى در افغانستان ممكن و میسر است ولى تا فرا رسیدن ان لحظۀ شکوهمند از هيچگونه پيكارِ ازادي بخش و دموكراتيك براى بهبود وضعیت زنان، رفع تبعیض و نابرابری و رهایی از قید پندارهای مردسالارانه دريغ نمي كند. ما از تمام زنان پیشرو و مبارزينِ آزاده در پیشاپیش آنها فعالان سوسیالیست طبقۀ کارگر افغانستان دعوت مي كنيم تا صف مبارزه عليه نيروهاى زن ستيز و ارتجاعى را محكم تر ساخته و با کسب آگاهى و همبسته گی بيش از پيش، اين نبرد انسانى و رهايي بخش را جانِ تازه یی ببخشيم.
خجسته باد هشتم مارچ روز همبستگی جهانی زنان!
زنده باد سوسیالیسم!
نابود باد اپارتاید و تبعیض جنسیتی!
سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان
۳ مارچ 2017 مطابق 13 حوت ۱۳۹۵
