نای موسیقی

رسول پویان

طرب در دل هوای بزم موسیقیار میسازد

نـوای تَـن تَـنَن در دل خـیـال یـار میسـازد

حجازواسپهان وراهوی وشور و زیرافکند

نـوا وبـوسلیک از زخمـههای تار میسازد

زعشّاق وحسینی و بزرگ و راست مینالد

مقـام زنگوله بر عـاشـق و هـشیار میسازد

به چنگ وتنبک وتنبورونی مطرب کندآغاز

گهی با تار میگـويـد، گهی اشعار میسازد

به جای ارغنون هارمـونیه در پیش خنیاگر

به همـرای رباب و طبله و دوتـار میسازد

کجا شد بربط و شهرودوشوشک دردیارما

نقاره رفته از میدان و سـورنا زار میسازد

دگرچنگوچغانه محفلآرای خراسان نیست

سـرنده، بیدف و بیديره و بیتار میسازد

سـهتار نغـز پیشین را کجا بـردنـد از محفل

ســرود و رودخـانـی از دل افگار میسازد

زطاس و کاس و سنج و نالۀ زارجلب گویم

به تال و زنگ مطرب نغمۀ پربار میسازد

نداردرونقی سنتور و قانون، ازعمل خارج

طـربرود از نـوا افـتـاده و گـيتار میسازد

کمانچه را کمان بشکسته اند درمحفل شادی

ولی غیچک به یاد همدم و همکار میسازد

صـدای دنبوره از درّه و کـوه و کمر خیزد

دوبیتیهـای نغز و سـاده از گفتار میسازد

ز طرف کـشزاران نغمۀ ساز و دهـل نایـد

نیانبان تو را چون مرغ بیمنقار میسازد

ز راگ و تال هندی سُر بود ساز وطنداران

مغنی طرح تکراری در این بازار میسازد

زآهنگ خراسان ساز هندی بهرهها بگرفت

تـوازن گـر بــود خـنـیاگـری آثـار میسازد

فـراموشـت نگـردد نُوت هندی و خراسانی

که این هردوبه هم الحان پراسرار میسازد

تَـنَن تَـن تَـن تَـنَن دارنــد اوزان خـراســانی

سا ری گا ما پده نی سا یکی معیارمیسازد

یکی بـاربـد میگـردد یکی فـارابـی و قـادر

سرآهنگ وطـن را مرغ موسـیقار میسازد

اگرچه تک ملودی سازهندی وخراسانیست

ظرافتهای ریز رنگرنگ درکارمیسازد

غزل معشوقه و محبوبۀ ساز خراسان است

سـرود حلق را از سـاز دل اظهار میسازد

چه زیبا هست رسـم تازهپردازی ز استادان

که کیف سازوآواز و هنر صد بار میسازد

بـود آهنگ هسـتی و خـدا در نای مـوسـیقی

نشاط وشورومستی وطرب سرشارمیسازد

اگرجنگوطنبیکوس وبیکرناوشيپورست

تبـیـره زن و بـوقی، دم دم اشـرار میسازد

نوای شوق و شادی را کند خاموش افراطی

ز حلقـوم تعـصـب نفـرت و ادبـار میسازد

پیام حـامـیـان طالـب و داعــش بـود افـراط

ولـی آهـنگ آزادی وطـن بـسـیار میسازد

9/12/2017