ناپایداری ائتلاف بزرگ ملی

                                             نوشته ی : فروغی  

       درحالی که شخصیت ها و گروههای مختلف سیاسی مشغول رأی زنی در مورد معرفی کاندیدا های شان برای انتخابات ریاست جمهوری استند ، ائتلاف بزرگ ملی      ( متشکل از برخی تنظیم های قدرتمند جهادی جمع دوستم ، حامدکرزی ، انورالحق احدی ، رحمت الله نبیل ، همایون همایون و برخی دیگر  ) ، می کوشند تا به مثابه ی حریف نیرومندی در برابر تیم برسر اقتدارارگ وحامیان شان عرض وجود نمایند .

      آنان حتا می پندارند ( به گفته ی جنرال دوستم ) ، که کاندیدای مورد نظر شان ، رییس جمهور آینده ی کشور باید باشد .

     این که آیا آنان صاحب این ظرفیت و صلاحیت استند یا خیر ، میتوان در آن شک کرد .

     این ائتلاف که به یقین هیچ کدام ازاعضایش پلان و برنامه ی مشخص علمی – اقتصادی  برای اعمار و شگوفایی افغانستان ، ختم جنگ و نابودی فساد دولتی ندارد ، تا هنوز مشخص نکرده اند که با بازیگران سودجوی منطقوی و جهانی چه راهبردی پیش رو خواهند داشت ؟ آیا علاوه بر رقابت با تیم ارگ ، روی مسایل حیاتی داخلی ، منطقوی و بین المللی هم اندیشیده و به تفاهم رسیده اند ؟

       شواهد نشان میدهد که تا هنوز نه آن اعتماد به نفسِ کامل برای رهبر شدن میان سران ائتلاف به چشم می خورد و نه سیاست و راهبرد مشخصی برای ختم جنگ ، نابودی فساد ، شگوفایی افغانستان و سیاست منطقوی و بین المللی از سوی آنان ارائه شده است .

     همه میدانند که برای حریف شدن و بردن میدان از رقیبِ ترفندبازی چون گروه بر سراقتدارارگ ، برپا نمودن تنها چند مجلس و مصاحبه ی تبلیغاتی کافی نیست .

     درست با درک همین بی برنامه گی های ائتلاف بزرگ ملی است که گروه هوشمند و ترفندبازارگ ، از همین اکنون راه های ازهم پاشیدن ائتلاف را جستجو و گام به گام آن را درعمل پیاده می نماید .

     آنان میکوشند تا جنبش ملی اسلامی را دو پارچه تر و رهبر آن را حتا در میان طرفدارانش بی اعتبارتر کرده ، جمعیت اسلامی را به جزایر بازهم کوچکتری تقسیم نموده ، اگر امکان میسر شود با بخشیدن امتیازهای جدید ، عبدالله عبدالله و صلاح الدین ربانی را که هنوز مزه ی قدرت بروی زبان دارند ، از کنار یاران و همقطاران شان  دورتر نمایند .

       همچنان با استفاده از ناکامی برخی رهبر زاده گان در انتخابات ، رهبرزاده گان و بزرگان شان ( به خصوص بزرگانِ احزاب وحدت و حرکت اسلامی )  را با ترفندها و رشوه های سیاسی ، شامل صحنه ی قدرت نموده و آنان را گویا ” از خود ”  نمایند .

     ازسوی دیگر اعلام کاندیدا های احزاب و گروههای دیگر چون عمرداوودزی از سوی شورای حراست و ثبات و پس از آن احتمالا حنیف اتمر ، زلمی رسول ، رحمت الله نبیل ، گلبدین حکمتیار یا کسانی دیگرازجناح های دیگر ، به خودی خود تعداد آرا را تقسیم و پراگنده کرده ، شانس ائتلاف بزرگ ملی بخصوص شورای نجات را به صفر تقرب می دهد .  

 به باور آگاهان ، این ائتلاف که اعضای آن بیشتر در اندیشه ی دست یافتن به کرسی استند ، در مخمصه ی دستیابی به قدرت ، به دلایل مختلف از درون متلاشی خواهد شد ؛ هرگاه به زودی به بی برنامه گی شان خاتمه نداده و ترفند های گروه رقیب را کم اهمیت بپندارند .