ملاک حقیقت عمل است نه حرف
فرهاد
بزرگی جهان به گفتار نیست
دوصد گفته به نیمه کردار نیست
آقای اوباما رئیس جمهور ایالات متحده امریکا در یک سفر غیرمنتظره خویش لیل 4/3/1393 خورشیدی عازم میدان هوایی بگرام افغانستان شد. وی در بخشی از سخنانش که با نظامیان امریکائی داشت گفت: تا اخیر سال 2014 میلادی وظایف جنگی ما در افغانستان خاتمه پیدا میکند و ما بعد از سال 2014 افغانستان را تنها نخواهیم گذاشت. از همکاری با آموزش قوت های نظامی افغانستان و مبارزه با القاعده و تروریزم نیز یادآوری نمود. وسایل اطلاعات جمعی خبری را نشر نموده که آقای اوباما در دیدارش صحبت با حامدکرزی را شامل نساخته بود اما هر دو رئیس جمهور امریکا و افغانستان از طریق تیلفون با هم صحبت کردند.
در این رابطه و سایر رویدادهای مهم هفته اخیر آگاهان امور محتاطانه صحبت نموده میگویند صحبت های اخیر اوباما به اساس فشار مردم صورت گرفته آنچه را که مردم افغانستان میخواهند یکبار دیگر تعهد نمود. به باور یک عده آگاهان و مردم کشور ما زمانی میتوان به این گفته های بلند بالا و وعده هایی که تا الحال صرف در روی کاغذ باقی مانده نمیتوان امیدوار شد. وقت آن رسیده که رهبری ایالات متحده آمریکا، متحدین جهانی و منطقه ای آن به جای دادن وعده های روی کاغذ، فیصله های نمایشی و فرمایشی، تصامیم واقعی را بخاطر جبران اشتباهات گذشته خویش که سبب ویرانی، غارت ثروتهای مادی و معنوی کشور، جاری شدن سیل های خون، فقر، بیکاری، بیماری، گسترش فساد فرهنگ معافیت، غضب میلیونها هکتار زمین، دامن زدن انواع خشونت های خانوادگی و خصومت های قومی، سمتی، لسانی، مذهبی، تنظیمی، حزبی گردیده اتخاذ نمایند که طور مختصر خدمت خواننده گان گرامی یادآور میشوم.
در حالیکه قوت های بیش از چهل و سه کشور زیرنام مبارزه با مواد مخدر، تروریزم، احیاء و بازسازی، حکومت داری خوب، دفاع از حقوق زن، بشر و غیره به کشور ما هجوم آورده اند چه کاری را در این رابطه انجام داده اند؟
غیر از حمایت و تقویه زورمندان، غارتگران ملیاردها دالر ثروتهای مادی و معنوی کشور و مردم، غاضبین میلیونها هکتار زمین، عاملین فساد گسترده، دامن زدن خشونت های خانوادگی، خصومت های قومی، لسانی، مذهبی، سمتی، تظیمی، حزبی که بر فرق ده ها میلیون مردم میخکوب که ثمره آن، مبدل ساختن کشور جنت نشان ما به پایگاه مافیای بین المللی مواد مخدر، میدان نبرد، بازار مصرفی، تهیه کننده مواد خام، آزمایش انواع سلاح های پیشرفته زمینی، هوائی و ایدولوژی های کشورهای منطقه و جهان چیز دیگری نمیباشد. بی شرمانه زورسالاری، تریاک سالاری، غضب سالاری، زرسالاری را هنوز هم مردم سالاری غرض اغفال جهانیان نشخوار می نمایند که در حقیقت یک توهین بزرگ برای ده ها میلیون مردم کشور ما بوده و میباشد.
در حالیکه حامد کرزی در جریان دیدارش از هندوستان حمله بالای قنسلگری هندوستان در شهر ولایت هرات را کار لشکر طیبه ( دشمنان بشریت) میخواند به شهادت رسانیدن دو تن و زخمی شدن نه تن افسران اردوی ملی را که به تاریخ 5/2/1393 در منطقه قلعه زمان شهرکابل صورت گرفت تقبیح مینماید.
طی یکشبانه روز یعنی از تاریخ 4 الی 6/3/1393 توسط گماشته گان اداره آی. اس. آی و نظامیان پاکستانی دو صد و بیست راکت را بالای دو ولسوالی ولایت کنر پرتاب نموده که ده ها تن کشته و زخمی شدند. به جای برخورد قانونی و تطبیق عدالت صدها تن هراس افکنان تروریست ها را که دستان کثیف شان با خون پاک مردم آلوده میباشد از زندان پلچرخی آزاد مینماید. مردم می پرسند چرا وزارت خارجه شکایات رسمی خویش را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارایه نمی نماید؟ چرا حامد کرزی و سایر مسئولین در مقابل پرتاب هزاران راکت سکوت اختیار کرده اند از مردم بیگناه خویش دفاع نمی نمایند؟ چرا قوت های خارجی از جمله امریکائی ها در این رابطه عکس العمل شان نمیدهند؟
در ولسوالی اندراب ولایت بغلان دو جوان دختر بواسطه افراد مسلح غیرمسئول تیرباران میشود صدها و هزاران جنایات دیگر مثل آن گروه جهانی اقدام مالی میگویند اگر قانون منع تطهیر پول و تمویل تروریزم طی چند هفته اخیر به تصویب نرسد بانکهای افغانستان شامل لست سیاه میشود.
با تأسف یادآور شد که سی و پنج مواد طرح قانون متذکره که توسط اداره افغانستان بانک تهیه شده بود به واسطه مسئولین وزارت عدلیه افغانستان حذف شده و بعداً به ولسی جرگه ارسال شده.
از این لحاظ مردم حق دارند که بگویند سران قصر سفید مدافع منافع خویش، متحدین و گماشته گان فاسد خود بوده و میباشند، پس نمیتوانند خود را مدافع مردم افغانستان اعلان نمایند. اگر آنها واقعا میخواهند مدافع مردم افغانستان محسوب شوند بخاطر جبران جنایات خونین گذشته خویش تصامیم عاقلانه و عالمانه را که بتوانند تا جای زخم های خونین مردم افغانستان را مرحم گذاری نماید اتخاذ نمایند که آغاز آن همکاری نمودن مردم افغانستان در همه عرصه ها از جمله جلوگیری از مداخلات زورمندان، غاضبین زمین، مافیای مواد مخدر، عاملین فساد گسترده، جنگسالاران به شمول یک عده ولسوالان، والی ها و وزرا در دوره دوم انتخابات ریاست جمهوری میباشد تا مردم بتوانند در انتخاب افراد شایسته، صادق، دانشمند به روز بیست و چهارم جوزا وظایف ایمانی و وجدانی خویش را در مقابل وطن انجام دهند؛ در غیر از آن نمیتوان به این وعده های بلند بالا امیدوار بود زیرا که ملاک حقیقت عمل است نه حرف.
