ما سی و هفت سال پیش اف 16 را شکستیم
اسدالله کشتمند
اولین دسته ازهواپیماهایF-16 وعده داده شده ساخت امریکا وارد اوکرائین شدند. ماه ها است که درباره معجزه های اف- 16 ، رسانه های غربی گوش هاراکر و اذهان را مشبوع ساخته اند.
آیا واقعاً اف-16 ها وضع روی صحنه جنگ رابه طورکلی تغییرخواهندداد؟
اگر به گذشته وتاریخ مراجعه کنیم وتناسب وسطح تسلیحات کنونی حاضردرصحنه جنگ رادرنظربگیریم، به سادگی می توانیم بگوئیم که مسلماً نه! ولی درعین حال بی تاثیرمخرب نمی تواند باشد؛ زیرا گذشته ازهمه، این هواپیما می تواند به سلاح هسته ای نیزمجهزشود.
بی جهت نیست که روس ها به این موضوع حساسیت خاصی دارند. اماچرا این قدرسروصدای مبالغه آمیز پیرامون موثریت وعملکردآن به راه افتیده است؟
ادعامی شودکه ابتکارآسمان اوکرائین ازدست روسها بیرون واف-16مسلط برآسمان ها خواهد شد. چه بسی که اذهان ساده این همه اراجیف و طمراق میان خالی را باورمی کنند.
رسانه های بزرگ غربی ودرراس همه رسانه های فرانسوی که عمدتاً به وسیله سرمایه دارهای بزرگ اداره می شوند، گوی سبقت را ازهمه ربوده اند. چنانچه روال(سرهنگ) “ژاک بو”(Jacques Baud)عضوسابق استخبارات استراتیژیک سویس بااستدلال های مستند میگویدکه برخی ازاین رسانه هادرتبلیغات مربوط به جنگ اوکرائین-روسیه گوی سبقت راازخوداوکرائینی هاهم ربوده اندوبه بلندگوهای رژیم اوکرائین مبدل شده اند؛ گوئی شاه پرست ترازشاه هستند. درواقع تبلیغات این رسانه هابه قدری مبالغه آمیزبوده وتاثیرآن برروان جامعه غربی چنان سنگین بوده است که انتظاربرده می شدکه بارسیدن اف-16ها، تناسب نیروهاروی صحنه جنگ یالااقل درآسمان اوکرائین بکلی تغییرخورده واین عامل جادوئی روس هارابه عقب نشینی وادارخواهدساخت. حتی ادعاکردندکه این هواپیما میتواند درجنگ کنونی تعیین کننده باشد(. بعضی هااصطلاح Game changerرابه کاربردند). دلیل عمده تبلیغات اخیرغربی هاوضعیت ناجوراوکرائینی هادرعرصه جنگ وکوشش درجهت نجات موقتی آبروی بربادرفته آنها دراذهان جهانی است. اماخوداوکرائینی هاکه می دانستندحرف ازچه قراراست، به اندازه ی رسانه های “رسمی”(Mainstream) غربی شتاب زده نبودندودراین اواخربه هراندازه ای که زمان واگذاری اف-16هانزدیک ترمی شدازجوشش بازمی ماندند، چنانچه درهمین اواخر”زلینسکی”گفت که اف- 16هاکمک بزرگی است ولی این تعدادی راکه دریافت می کنیم، برای تغییرتناسب نیروهادرصحنه جنگ کافی نیست، تا برای روزمباداکه آتش گرفتن وسقوط اف-16 هارادرپی خواهدداشت، حاشیه ای برای توجیه دراختیارداشته باشند.
اینک شش بال اف-16ازنزدیک به هشتادفروندوعده داده شده به”اودیسا”رسیدندوهمین دوروزقبل؛ پنجم ماه اگست، روس هاشش موشک هیبتناک”اسکندر”رابه سوی”اودسا”پرتاب نموده وازقرارمعلوم یک دستگاه پاتریوت راتخریب کردند. دیده شدکه آن همه طمطراق رسانه ای برای هیچ بوده است؛ چونکه وعده داده شده بودکه اف-16هادربرابرموشک های بالیستیک نیزسپرخواهندشد. دیدیم که نشد!
واقعیت امراین است که اف-16هائی که تقریباً نیم قرن عمردارند درزمان خودش هواپیماهای پیشرفته ای بوده اندولی امروزدیگرآن تاثیردیروزی رانمی توانند داشته باشند.
دررابطه به همین تبلیغات غرب جمعی، یک عامل دیگررانیزازیادنبریم که هرباری که یک سلاح جدیدواردصحنه جنگ می شود،همین تبلیغاتچی هاورسانه های غربی برای کنترول وسمت دهی ذهنیت عامه وایجادامیدواری درجهت شکست روسیه، فریادبرمی آورندکه کارروس هاتمام است؛ درحالیکه فاکتورهای تعیین کننده جنگ رابایددرپارامترهای وزین ودیگری چون فاکتورانسانی، روحیه آمادگی برای پیش بردجنگ درچنین مقیاسی، همآهنگی جنگی وسطح تکنولوژیک وتسلیحاتی طرف های درگیروتجربه جنگی ومیتودهای پیش بردجنگ ومهمترازهمه پشتیبانی مردمی دید. وقتی “استینگر”که درجنگ اعلام ناشده امپریالیزم علیه کشورماتااین حدصدمه واردکرده بوددراختیاراوکرائینی هاقرارگرفت.
می گفتندهواپیماهای روسی پنهان می شوند، وقتی که سلاح پیشرفته ضدتانک “جاولین”واردصحنه شود. گفتندتانک های روسی به آهن پاره های زشتی تبدیل خواهندشد، وقتی که تانک های”لئوپارد”و”چلنجر”و”ابرامز”، توپ خودکششی”سزار”، راکتهای “هایمارس” وبعدهاراکت های “سایه طوفان” و”اسکلپ” واخیراً”اتک امز”وعده داده شد رسانه های غرب کارروسیه راتمام شده تبلیغ می کردند. وزمانی که پای “پاتریوت”به میان آمد، گفتند روسیه حالاخواهددیدکه چه روزگاری بسرش خواهدآمد و…و… هرباردیدیم که ورودسلاح های پیشرفته جدیدتنهاکاری راکه ازپیش بردندمجبورساختن روسیه به واردکردن ضربه های کشنده ترومشکل ترساختن کاراوکرائینی هابود. بالاخره این وضع منجربه آن شدکه نمایشگاهی متشکل ازهمین سلاح هاکه تخریب شده ویابه غنیمت گرفته شده بودند، درمسکومورددیدوتمسخرصدهاهزارنفرازاهالی مسکو ومسافران جاهای دیگرقراربگیرد. سرنوشت اف-16چیزی بهترازسلاح های یادشده نخواهدبود. همه می دانندکه روسیه دارای بهترین وپیشرفته ترین سلاح های پدافندی هوائی جهان می باشدکه اف-16راچون مگسی له خواهندکرد.
سوالی که اکنون مطرح می شوداین است که بااین همه تلاشی که صورت گرفت وتقریبآهمه امکانات تسلیحاتی غرب جمعی دراین جنگ حیاتی واردمعرکه شد، مرحله بعدی چه ارمغانی رادرپی خواهدداشت؟ غربی هاچه امکانات دیگری دارندکه واردمیدان کنند؟ اف-35، اف-22 و یا بلاخره سلاح هسته ای تاکتیکی؟
عقل سلیم حکم می کند که هیچیک ازاین ها امکان وعرضه واردشدن دراین جنگ راندارند. پس یک راه باقی می ماند وآن هم راه مذاکره واقدامات دیپلوماتیک است. اینکه امریکائی هاباجلوانداختن اوکرائینی هاوهزینه کردن صدهاملیارددلاربه اضافه واردکردن بخش اعظم پیشرفته ترین سلاح ها نتوانستنداهداف خودرادراین جنگ بدست بیاورند، مسلماًاگرازروی اجباربه مذاکره رومی آورند، به طورطبیعی بائیستی دربرابرقدرت روسیه تمکین کنند ودربسامواردکوتاه بییایند. اگر چنین نشودادامه جنگ برای غرب جمعی به مراتب زیان بارترازضرری است که به روسیه واردخواهدشد.
امانفس اقدام برای ارسال اف-16هابه اوکرائین رابایددرکادرسیاست کلی تعرضی امریکادید. ازآنجائیکه اف-16 می تواندبه سلاح هسته ای هم مجهزشودآیاگامی درجهت تدارک احتمالی ضربه ناگهانی به روسیه نیست؟ شایدبتوان گفت که باموجودیت موشک های هایپرسونیک وموشک های باپیش ران هسته ای که روسیه ازآن برخورداراست، هواپیمای مجهز به سلاح هسته ای، آن هم مال نیم قرن قبل نمی تواندیک عامل برتری ویاامتیازباشد، ولی درعین حال بایداندیشیدکه امریکاباتراکم تدریجی پیشرفت های کوچک می تواندبه درجات کیفی ای ازتقابل وتهاجم دست پیداکند. ازجانب دیگر درکادرهمین تقابل باروسیه ومتراکم ساختن امکانات فشارحول روسیه، بااستفاده ازمعضل اوکرائین، امریکائی هااعلام کرده اندکه راکت های میان بردخودراتاسال2026 درآلمان مستقرخواهندساخت. شبح برگشت فضای استقرارراکت های”پرشنگ”عملاًدربرابراروپا قراردارد. دردهه هشتادقرن گذشته درنتیجه مذاکرات جدی بین امریکا وشوروی راکت های میان بردازصحنه اروپابرچیده شده وامیدواری برای رهیدن ازیک جنگ تباه کن دیگر ونابودی این بخش گیتی به میان آمده بود، ولی امروزباردیگر به علت روحیه تجاوزگری امریکاخطرجنگ هسته ای تمام مردمان اروپاراتهدید می کند. به اندازه کافی روشن است که بانصب راکت های میان بردامریکائی دراروپابازنده اصلی مردمان اروپاهستندکه سرزمین های آنهابه میدان جنگ هسته ای مبدل خواهدشد. ظاهراًاین وضع درضدیت باروسیه شکل گرفته ولی درحقیقت صدمه اصلی آن به مردمان تمام اروپاخواهدرسید که رهبران کنونی بخش اعظم آن، روح خودرابه شیطان جنگ طلب حکومت پنهان جهانی سرمایه وستم تحت رهبری امریکافروخته اندوازآن اطاعت میکنند. امریکا بی مهابادرفکر تباهی این قاره شگوفان برای حفظ برتری هژمونیک خودمی باشد.
به هرحال تهدیدعلیه موجودیت روسیه ازجانب امریکا تشدیدمی شود. برای مقابله بااین وضع روس هاهم ازطریق ولادیمیرپوتین اعلام کردند که به اقدامات مقتضی ومتناظرمتوسل خواهندشد. وضعی که بااین مختصات شکل گرفته است، ناشی ازپشت سرگذاشتن مداوم خطوط قرمزازجانب امریکاوعرابه جنگی آن ناتواست که جنگ اوکرائین رابهانه قرارداده به تقویت مواضع تعرضی خودمی پردازند. امریکا درچنین وضعی وبااین اقدامات که نتیجه ازدست دادن نقش رهبری کننده آن برجهان می باشد، بیشتربه یک غریقی می ماندکه قصدداردهمه بشریت راباخودغرق کند. این سیاست های جنگ طلبانه وتهاجمی امریکاوضع بسیارپیچیده ای رابرای بشریت ایجادکرده است. متاسفانه ذهنیت متداول جوامع اروپائی چنان درزیرضربه تخدیرکننده تبلیغات محافل نئولیبرالی وصهیونیستی قرارگرفته است که هرآنچه رسانه هامی سرایندمستقیماًدرذهن بخش قابل ملاحظه ای ازمردمان این سرزمین هاترسب می کندوروان اجتماعی رامکدرمی سازد.
مامردم افغانستان؛ نسل سال های جنگ اعلام ناشده ارتجاع وامپریالیزم علیه کشورما با اف-16 قدری آشنائی داریم زیراازهمان آغازامریکائی هاپاکستان رابااین نوع هواپیماهامجهزساخته بود.
باری درسال1366 یک فرونداف-16پاکستانی هوای افغانستان بسرش زده وازمرزهوائی کشورماعبورکرده بود. اف-16درآن زمان جدید ترین وپرسروصداترین هواپیمای عملیاتی امریکائی هابود و ما با وسایل عادی همان زمان آن را سرنگون کردیم. ازجانب دولت ما این موضوع همراه بااعتراض شدید اعلام شد و پاکستانی ها به علت اینکه لاشه هواپیما درافغانستان سقوط کرده بود، نتوانستند تکذیب کنند. درآن زمان درمسکوگروه بزرگی ازژورنالیست های غربی به طوردائم مستقربودند. بلافاصله به کمک شوروی هادرحدودصدتن ازاین ژورنالیست هابه کابل دعوت شدند. ماباعده ای ازژورنالیست های کشورمابه همراه این گروه به خوست مسافرت کردیم وازبخشی ازلاشه هواپیمای اف-16پاکستانی دیدن کردیم. درآن زمان اف-16باراکت مشهور”سایت ویندر”مجهزبود. ماازمحلی دیداربه عمل آوردیم که این راکت به طورنسبتاً سالم ازبدنه هواپیماجداشده بود. حالاشما تصورکنیدکه اف-16درشرایط کنونی می تواندتغییردهنده سرنوشت جنگ آن هم باکشوری به عظمت تکنولوژیک وصنعتی چون روسیه شود؟
پ.ن:
درپای این نوشته دوتاعکس رامی گذارم که اولی نشان دهنده دیدارژورنالیست های خارجی (به تاریخ17/02/1366) ازراکت”سایت ویندر”هواپیمای اف-16 سقوط داده شده پاکستانی درولایت خوست افغانستان است. دراین عکس درمیان ژورنالیست های غربی خانمی راازطرف چپ (باعینک های دودی)می توان دید که “Sylvie Kauffmann”نام دارد که زمانی هم رئیس هیات تحریرروزنامه “لوموند”بود.
درعکس دومی: ازراست به چپ: “آصف معروف” ژورنالیست مجله”سباوون”، عکاس آژانس اطلاعاتی باختر(آژانس خبررسانی رسمی دولت افغانستان)که اسم شریفش بیادم نیست، اینجانب وافسرنیروی هوائی ومدافعه هوائی افغانستان درفرودگاه ولایت خوست.
