حاصل موعظهّ خواجه عبدالله «انصاری »

مولانا داکتر محمد سعید « سعید افغاني » در امر…

طبیب بګو مرض ام چه وچاره ام چیست؟ 

نوشته :الحاج سمیع الدین  سعید افغاني سخن چند در مورد شخصیت…

صفحه ای از کتاب سینوهه پزشک فرعون

جلد دوم -ص 132 نویسنده : میکا والتاری مترجم:  ذبیح اله منصوری  وقتی…

فلسفه کانت،-انتقادی،روشنگر،اخلاقی

kant, immanuel 1724-1804 آرام بختیاری نبوغ فیلسوف بورزوایی، و یک جمله از…

پیدایش وادامه ای افراط گرائی در افغانستان 

میرعنایت الله سادات               …

گزینش نیرو از داخل یا بیرون سازمان

در هر نخستین طرح کسب و کار یک سازمان نو…

امید حکومت مشارکت ملی قربانی تجربه های ناکامی حکومت وحدت…

نویسنده: مهرالدین مشید در این تردیدی نیست که در این جهان…

«نمی‌ خواهم که دیگر یک انسان باشم!» 

محمد عالم افتخار                   (مقدماتی بر تئوری های پسا کرونایی ـ 4) برخ…

عدم همکاری صادقانۀ اسلام آباد باکابل سبب نگرانی واشنگتن…

نویسنده: مهرالدین مشید زمان پیوستن کشور های همسایه به کاروان مصالحه…

عید درقرنطین

 نوشته : نذیرظفر ای یار در قر نطـــــــین عید شما مبارک ای…

رکود اقتصادی بزرگ‌تری در پیش است

نورئیل روبینی/ آمادور نویدی اگرچه هیچ‌گاه زمان خوبی برای یک بیماری مُسری…

عید در پهنه دود و آتش

در ا نتظار عید م ،   اما   نمی …

داستان «جلای وطن»

نویسنده «عبدالله حسین»؛ مترجم «علی ملایجردی» عبدالله حسین (-1931) زمانی که…

عید آزادی وطن

رسول پویان عیدسـت تا که دل بـه دل گفتگو کند یک بوسـه…

عید تنهایی

عید ما عید کرونایی بود  عید فکر و عید سودایی بود در…

شعار های ناهمزمان با مرحله رشد جامعه

بیژن باران  من به ویژه نسبت به هر فرد روسی…

سروده ای طنزی برای رهبران جهادی بنام!

امین الله مفکر مینی 2020-08-05 با این همه جد…

آیا سرمایه‌داری از پیامدهای پاندمی کووید ـ ۱۹ جان به‌در…

نویسنده: بهمن آزاد برگرفته از : شماره ویژهُ «مانیفست صلح» ارگان کمیتهٔ…

سخاوتمندان نابکار

نویسنده: میترا تهامی در سال ۲۰۱۵، به‌دنبال اعلام جرم پزشکان هندی علیه…

واکسن‌ها و بنیاد گیتس

برگرفته از : کانال تلگرام مجله «دانش و مردم» مدافعان جهانی سلامت…

«
»

ما باید ملت شویم ، باید … 

                                       نوشته ی : فروغی

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

      ” قرار بود که ما برای یک مدت کوتاهی درافغانستان باشیم .اکنون نزدیک به نوزده سال است که آنجا استیم . وقت آن است که سربازان ما به خانه های شان برگردند . “

      ” به فرماندهان نظامی ما اطلاع دادم که باید نیروهای ما از افغانستان برگردند …”

       این اظهارات تازه ی دونالد ترامپ رییس جمهور امریکاست که طی یک هفته ی اخیر دوبار در گردهمآیی های بزرگ ابراز نموده است .

       دلایل و شواهد بخوبی نشان میدهد که امریکاییان به دلایل مختلف ، دیر یا زود حضور شان را در افغانستان کم رنگ تر نموده ، کمکهای با مدعای شان را به افغانستان بزودی پایان خواهند بخشید . ماخواهیم ماند و  دشواری های جا مانده از جنگ و فرهنگ وارداتی امریکا و غرب که در آن دیوار بزرگ ارزش ها همه فروریخته اند .

      امریکاییان ، با انجام معامله ای ننگین با پاکستان ، میخواهند حتا به قیمت پرتاب دوباره ی ما در گورستان بنیادگرایی اسلامی – طالبانی ؛ از گرداب هولناک افغانستان پا پس بکشند .

      در چنین وضعیت حساس برماست تا هرچه زودتراز دنیای خیالی ای که امریکاییان طی نوزده سالِ گذشته برای ما ایجاد نموده اند ، بیرون آمده ، بخودآییم  – به خود آییم تا در آن زمانی که امریکاییان ما را تنها گذاشته است ، با دشواری های مرگباری همانند دشواری های سالهای حکمروایی تنظیم های جهادی و دوران تاریک امارت اسلامی ، دچار نشویم  .

      برای بازیافتن خود ، پیش از همه ما باید از همین حالا – از همین امروز ، بیشتر در کنارهم قرار بگیریم تا در مقابل هم .

     ما هرکدام باید از همین حالا صادقانه  برای ملت شدن تلاش نماییم .

     اگر ما امروز ملت نشویم ، فردا دیرخواهد بود – فردایی که از اثر توطئه های دشمنان افغانستان ، نیروی جوان کشور ضعیف تر ، سرزمین واحد ما چندپارچه تر و منابع و دارایی های طبیعی ما هم به ته رسیده باشد .

      در چونین وضعیت بحرانی ، برای نجات افغانستان عزیز باید تمام نیروهای ملی و مردمی ، تمام شخصیتها و صاحب نظران دلسوز و وطندوست دست به دست هم داده ، به دور یک جبهه متحد ملی گرد بیایند – به دور جبهه ای نیرومند با شرکت تمام اقوام باهم برادر کشور .

    افغانستان به یک جبهه ی متحد و به یک رهبرشجاع ، واقعاً ملی ووطندوست نیازمند است – به رهبری که تمام نیروهای ملی را متحد و یکپارچه کرده ، همه را بسوی صلح و دفاع ازعزت و سربلندی افغانستان راهنمون گردد .

     زمان از همه ی ما می طلبد تا از ملل سرفراز دنیا آموخته ، همه باهم در حفاظت از آبروی تاریخی وطن و ملت واحد ما ، یک مشت و یک صدا شویم .

     تنها راه نجات وطن از بحران های تباه کن ترِ پیش رو ، یک مشت شدن ماست و بس .