دولت و خدمت!

دولت به انگلیسی State و به فرانسوی Etate  و یا…

عید در غربت

 عید طرب با لب خندان کجاست  میله به آن قرغه و…

چه قیامت برپا کرده طالب!

امین الله مفکر امینی      2024-04-06! چــه قیامت برپــا کرده اند طالــــب درمیــــهــنِ…

Afghanistan

Geopolitics of Afghanistan – Part I By: Saber Azam [*] Introduction: Afghanistan has…

بازگشت عنتر

شاعر: ا-ایران احمدی، بازامدی تا سلطه بر ایران کنی انچه‌باقی مانده را…

آسایشگاه

"آسایشگاه" نام جدیدترین اثر "سامان فلاحی" (سامو) دوست شاعر و…

صابر صدیق

استاد "صابر صدیق" (به کُردی: سابیر سدیق) شاعر کُرد عراقی‌ست. نمونه‌ی…

شعر فوق‌العاده زیبای «سیب» و نظر سه شاعر!

بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmaiul.com  وقت شعری و مطلبی و حرفی تازه و از…

رقابت کشور های منطقه و جهان و به حاشیه رفتن…

نویسنده: مهرالدین مشید قلاده داران تروریستان جهان؛ محور رقابت های کشور…

[کورد یەکیگە] 

کۆساڵان بەفر دەباڕیدو  ئەمن لە قۆچان ساردم دەبێ  ئەمن هاتنەگرین ئەبم  سیروان لەمالەم…

مضحکه ی تحت تعقیب بودن سراج الدین حقانی

             نوشته ی : اسماعیل فروغی   سفر پنجم…

جوانمرگی گرامشی؛ مبارز ایتالیایی، در زندان

Antonio Gramaschi (1891-1937) آرام بختیاری گرامشی؛ کمونیست ایتالیایی، خالق دفترهای زندان. آنتونیو-گرامشی (1937-1891م)…

جهان زیستی در بستر جهانی شدن جهان

جهان زیستی فرد٬ مجموعه خصایص و طرز فکری فردی وی…

تافگە صابر

خانم "تافگە صابر" (به کُردی: تاڤگە سابیر)، شاعر، نویسنده، سازنده‌ی…

چه کسانی جهان را اداره می کند؛ قدرت های واقعی…

نویسنده: مهرالدین مشید اداره کننده گان اصلی جهان قدرت های واقعی…

به بهانهٔ روزجهانی عدالت 

نگارشی از سخی صمیم.  ***  نظریات و افکار این قلم انفرادی ومنحصر…

دوحه محور توطیه های خوش خط و خال برضد مردم…

نویسنده: مهرالدین مشید نشست های بین المللی و نبود اراده ی…

آیا جوبایدن درست گفته است ؟   

                             نوشته ی : اسماعیل فروغی         معلوم نیست چه دلایل و شواهدی…

د غبرګولي، اتمه،‌ د پښتو خوږه ژبه، د ورځې په…

لیکونکۍ: محمدعثمان نجیب ژبه،‌ او مورنۍ ژبه، د څښټن تعالیٰ له…

دفاع از جمهوریت یعنی دفاع از خون هزاران سرباز و…

نویسنده: مهرالدین مشید دفاع از جمهوریت به معنای دفاع از ارزش…

«
»

قسمت دوم: پرتو نادری در زمین بلخ دست بوسید وقامت خم کرد…..!مقایسه

بی ماهیت حوادث تاریخی وعدم تشخیص خصوصیات آن ازجانب پرتو نادری در یک چشم انداز کوتاه وفوق العاده سریع بیانگر آنست که جناب میخواسته یک بحث تاریخی را دنبال کند. اما  ایشان از (بخت بد کارمل؟)  نتوانستند از نا همگونی های آندو مقطع تاریخی یادآوری کنند؛ و بنابر کبرسن ،ضعف حافظه و خوشنودی ولی نعمتان خویش (آز بلخ تا بدخشا ن و ازآنجاتا معاونیت شاغلی بینی)نتوانسته از جهات مثبت و فراموش نا شدنی مرحله پس از ششم جدی حرفی بزبان بیاورد.اینکه چندسطری را در مخالفت  با کارمل  سر هم  مینماید ، متوجه میشود که در مبدا چیزی نبود مقطع را جکار کند.؟ٔناگزیر متوصل میشود به مثال آوردن آز شاه شجا ع ،با آ نکه دست نشانده
بوددر کوچه ها وپس کوچه میگشت وحق مردم بجا میکرد ولی ببرک کارمل ازین امر مجزا بود. من میگویم وای بحال ملت بیچاره ای که نویسنده اش چنینن کاغذ سیاه میکند.راست گفته اند پیش جانانه ای من کشمش وپوندانه یکیست . اگر آُفرینش ادبی وتاریخی تماما بر پایه ای ظاهر بینی و بیرون قضیه
باشد پس معنا و مفهوم جایگاهی درآن نمیداشته باشد. روزششم جدی نقطه پایان استبداد،سرکوب وبه آ تش وخون کشاندن بیمورد وطنپرستان ، دانشمندان، وحتی مردم بیگناه ما بود.روز ششم جدی روز نجات یک ملت بخاک وخون افتیده ای بود که نمیدانست ونمیتوانست ازین مفطع شوم تاریخ  چگونه عبور کند. یا دآ وری ازین روز بگونه ای دیگر بیانگر احساس سنگواره ایست که زمانه ها به آ ن نفرین میفرستد. این نازنین که از گرداب نجات یافته و به ساحل پا گذاشته است به نا خدا دشنام میفرستد.
میدانم قلمرو ادبیات نهایت وسیع و فراخ است ولی دامن تاریخ هم فراخ و پراز نشیب وفراز است. اگر ما آندو دوره را بنابر رویکرد تاریخی آ ن مقایسه کنیم از لحاظ ماهوی کاملا با هم متفاوت ومتضاد اند. درآ ن زمان شاه شجاع بخاطر خود واعاده سلطنت مورثی بخود اقدام کرد ولی کارمل بخاطر آ زادی و نجات ملت از کار افتاده ای خود.
اولی بروی احساسات وطن خواهی وتشکل های موجود مردمی بر علیه انگلیس پا گذاشت اما دومی بخاطر تشکل مردم دربرابر باندیت های صادر شده از بیرون کشور. اولی برای تحکیم قدرت سلطنتی ومیراثی دومی برای  ترسب قدرت از طریق اتحادیه ها انجمن ها شورا های مردمی وکوپراتیف ها دربین مردم.
اولی برای جمع آ وری باج و خراج و تادیه آ ن سالانه به انگلیس.ودومی درجهت آ وردن کمک های انساندوستانه ای کشور های دوست در راس اتحاد شوزوی وقت. حال قضاوت را میگذاریم به خواننده عزیز.

وزیر اوستا