سروده ای از مرید خواص

 با نگرش و تصیح مرد عابد، زاهد و شاعر عارف ثاقب ورجاوند

تاریخ سروده : 24 فبروری

سال 2017

اندر دل مرا سودای عالم است

در دل مرا هوای هجر و تالم است

مرا جلای وطنم عشق در سر است

مرا سودای میهنم صدق در بر است

وطنم دهه هاست در ملال و غم است

کاشانه ام در  اتش و باروت و سوز است

اشیانه ام دیگر لانه غم  افروز است

نعره هاست از هیاهوی عمق دلم

گریه هاست که از درد تعمق بالم

مینویسم سوژه  هاست که از ذوق معظم

میگویم واژه هاست از شوق و منظم

هر سو گریه یتیمان و ااشک مادران

هرکو حمله دژخیمان  و سرشک ادمیان

یا الهی تو غفاری و حبیبی و ستاری

یا الهی تو طبیبی و اغفرلی و غفاری

دست دعا داریم همه به سوی تو

ید بیضا اورده ایم همه به کوی تو

مرید بهر صلح به پژمان بوده است

پدید قایم به ارمان بوده است

همه ای عالم قصی از نژند ایام باشن