عید خیالی تا عید واقعی
در آتش جانسوز که خون از مژه جاریست
کو عید ؟ ا گر هست فقط عید خیا لیست
عید با نگرشهای متعدد مفهوم واقعی واصلی خود را می یابد . چنانچه گویند عید موهبت سماوی وتحایف آسمانی است. عید با زگشت به خوبی ها ،مهر ومحبت ، بازگشت بسوی آزادی موفقیتها وبهروزیست که خجستگی وبرجستگی آن با رسوم وآداب باورها ی عقیدتی وسنن تاریخی تجلی می یابد.
بنا بر آن بحث عید بحث شاد انگیزی وشاد کردن است . اما در وطن ما عید را هم مانند هر چیز دیگر با مهر طبقاتی یعنی عید واقعی وخیالی تقسیم کرده وبه اینترتیب تعمیل واجرای این فریضه را با مشکل روبروساخته رسوم عنعنات وسنن تاریخی روزهای پر از افتخار را زیرسوال میبرند.
در کشور ما نوکران جنگ نیابتی ودلالان سود وسرمایه طی چهار دهه ی گذشته این روز روشن را به شب سیاه تبدیل نموده هم خود وهم وطن و هم تاریخ وافتخارات کشور را دربدل دالر امریکایی وکلدار پاکستانی بنام دفاع از اسلام فروختند ومطابق برنامه و پلان دشمنان افغانستان کشور را به مرکز جنگ و جولانگاه تروریزم جهانی مبدل ساخته منابع سرشار طبیعی را به دسترس دزدان دریایی ورهزنان خارجی قرار داده شرایط جهنمی را بر مردم تحمیل نموده وکلید دروازه های جنت را گویا از طریق افغانستان بتمام تروریستهای جهان رساندند.
مدافعان دروغین ومنافقین اسلام با جفاهای بیشمار براسلام واسلامیت ، انسان وانسانیت نان ،لباس ،خانه ، صحت سلامتی ،شغل وکار ، تحصیل وهمه ارزشهای حیاتی را از مردم مستضعف افغانستان گرفته وهمراه با متجاوزین خارجی و دزدان وغارتگران متحد خود میلیاردها دالراز ثروت های طبیعی وخون مردم افغانستان را دزدیدند وبه بانکهای خارجی انتقال دادند وبا قهرمانسازی های دروغین شان شکست روی سیاهی تاریخی خویش را پیروزی خوانده وازآدرس اسلام عید خیالی و مصیبت دایمی بمردم باقی گذاشته افغانستان را چندین مرحله ی تاریخی عقب انداختند .
دشمنان افغانستان از ارتجاع سیاه گرفته تا استعمار وتجاوزگران خارجی همه در یک صف نا مقدس دربرابر آنهمه ارزشهای انسانی عید واقعی ودستاورد های بزرگ دولتهای ملی ،مردمی وخدمتگذار واقعی مردم افغانستان و بر ضد ترقی وپیشرفت ومکتب عالی انسانیت بطور جاهلانه ، بیشرمانه وبیرحمانه جنگیدند وتمام داده ها ی خدماتی وامتیازات بینظیر تاریخی یعنی اعاده ی حقوق وآزادیهای دموکراتیک مردم ، تامین وحدت واتحاد اقوام وملیتها ، تامین آزادی واحیای حقوق زنان ، تحصیلات رایگان تا بسطح عالی دختران وپسران ،تدویر کورسهای سواد آموزی ، اشتراک همگانی باحقوق مساوی ملیتها در دولت ، وکار های خدماتی توزیع رایگان بوجی های آرد وروغن وچای بوره وسایر موادکوپونی بخانه های مردم ومدیریت اقتصاد متوازن اجتماعی اعطا شده ی دولت مردمی جمهوری دموکراتیک افغانستان تحت زعامت زنده یاد ببرک کارمل رهبر بی بدیل خلق ستمدیده ی افغانستان و دستاوردهای خدماتی دوران داکتر نجیب اله شهید را از کام مردم بیرون کشیدند ،حقوق شان را پامال وآزادی خلقها را سلب نموده و به اینترتیب روزهای عید واقعی مردم افغانستان را به ماتم دایمی مبدل ساختند .
دشمنان سوگند خورده مردم افغانستان درتبانی با قدرتهای جفاکار وستمگر استعماری جهان با دسایس استخبارات نظامی خارجی جنگهای نیابتی وتحمیلی را با ایجاد نفاق و تفرقه های شیطانی ، توطیه ها و تعصبات قومی ،زبانی سمتی ، عقیدتی ، مهمتر از همه جنسیتی وغیره دوامدار ساخته که بشکل گروهی ،جبهه یی ، منطقوی با اعمال ترور ، انفجار وآدم ربایی روزانه جان صدها نفر را گرفته وصدهای دیگر را زخمی ، بی خان مان ساخته وهزاران نفر دیگر را مجبور بفرار از وطن نموده اند . آنها باز هم زیر نام روزهای مقدس مذهبی افتخارات وسنن تاریخی ، پیروزی وحشیانه در اصل شکست خود را در پوشش عید بنمایش گرفته وملت را مصروف اعیاد خیالی میسازند .
شور بختانه همین اکنون آتش جنگ انتقام در گوشه ونقاط کشور ما شب وروز زبانه میکشد که حتی در روزهای عید نیز از جان مردم بیشتر قربانی میگیرد . بطور مثال اگر یکی از طرفهای دو سوی جبهه با پشتوانه ی مردمی تلقی شود ،طرف دیگرخود بخود بعد خارجی بخود گرفته وباپشتوانه ی دشمنان افغانستان که همواره بر شعله های آتش جنگ روغن می ریزند مرتبط دانسته میشود .
این درحالیست که قوتهای بیگانه با پر رویی ورجز خوانی خارج شدن از افغانستان را با یک سر وهزار زبان در رسانه ها بنمایش گرفته ولی بعضی از کشورها بصورت مستقیم ویا از طریق استخبارات نظامی درکشور دسایس وادامه ی جنگ را از راه دور مدیریت میکنند.
بنا بر آن جانهای مردم بیچاره وبی دفاع افغانستان در میان این درگیری دو سوی جبهات اسیر وگروگان مانده در چنبره آتش ومحاصره راکتها بخطر روبرو میباشد .
پس کجاست جامعه ی جهانی شنوا تا صدای مردم زجر کشیده وفریادهای جانکاه مظلومان کشور ما را در فضای آزاد ودموکراتیک وعادلانه بشنوند ؟ اگر گوش جهان کرنشده باشد به داد مردم درگیر مانده در جنگ افغانستان بموقع خواهند رسید .
در حال حاضر طوریکه دیده میشود اوضاع جهان نیز پیچیده تر از هرزمانیست که شرایط حاکی از شدت گیری جنگهای نیابتی ورویارویی منطقوی بسرعت روبه وخامت بوده صلح جهان را تهدید میکند . چنانچه علاوه بر جنگهای موجود در گوشه ونقاط جهان ایجاد وتوسعه ی گنبد های آهنین با پایگاهای نظامی جدید وتحرکات قدرتهای غربی به محوریت ناتو در شرق وجنوب آسیا نگرانی هایی را بوجود می آورد که در چشم انداز آینده ی جهان ظهور قطب های جدید قدرت همراه با تحولات تازه در کنترول واداره جهان بمشاهده خواهد رسید .
در اخیر :
حالا که موضوع بر سرعید است به باور این قلم باید گفت که عید واقعی عبارت از آنست که چیز فهمان کشور ،مسُولیت پذیران دلسوزان ومتعهدین بوطن اعم از احزاب سیاسی وطندوست ونهاد های ترقیخواه ، سازمانهای خیراندیش مردمی ، گروهای داد خواه عدالت پسند ،حقوقدانان ورزیده وطندوست ،شخصیتهای مستقل ملی دل داده گان واقعی وطن باعزم آهنین ورسالت مندانه میتوانند با وحدت ملی وسراسری ،با مسُولیت و دلسوزی و بدون تعصب با شیوه های گذشت ، از خود گذری ، همدیگر پذیری ، درداخل وخارج وطن دردها ورنجهای بیکران خلق ستمدیده ی افغانستان را بگوش جهانیان رسانده خود با یک جوشش مردمی با ایجاد یک قوت واحد ملی وجنبش داد خواهانه ، جنگ را مهار و دست بیگانگان را از کشور ما کوتاه ساخته به صلح پایداریعنی عید واقعی نایل گردند این است رهایی ازبند وگذار از عیدهای خیالی ورسیدن به عید واقعی ومردمی . آنگاه عید همه مبارکباد .
عید و شادی رفته در کام بلا
هم از آدم ، هم زمرغان هوا
آتشی را بر چمن ا فر و ختند
بلبلا ن ا ندر فرا قش سو ختند
نی بهاری ماند نی عید سرور
هر پرندی گشت از آشیانه دور
تاکه جان مرغک ازآتش برست
برجهید وبال پروازش شکست
نی توان پرش و پرواز ماند
نی صد ای همدم همراز ماند
تیرتیزی سخت جا نش راربود
عید قربان نیز قر با نش نمود
چوچه ها شد طعمه درنده گان
لانه خالی گشت از پرنده گان
باقی ی مرغا ن همه بیچاره شد
در زمین و درهوا ، آواره شد
پس کجا شد عید ؟ عید واقعی
تا به رسم وعنعنا تش در رسی
در کجا ؟ عید خیا لی عید شد
نی حقیقی بود نی واد ید شد
این تفاوت ازکجاها تا کجا ست
همچوازماهی تاماه فرق هاست
عیداصلی وحدت دیرین ماست
کامیا بی عزم فولاد ین ماست
با عرض جرمت
عبدالوکیل کوچی
