زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

بیست سال امریکا غرب و ناتو درین سرزمین بساط خون…

افغانستان از تنگناهای خونین و ویرانگر عبور داده شده و…

تمنای رهایی

رسول پویان تبسـم حال خـوش در خاطر دل می کند جاری ولی…

«
»

عجب مردمی والله، بقران !!!!!!

طنز: ز . رزمی
نمیدانم همی ما مردم افغانستان چرا اینقدرگپ گوی هستیم ؟
تا که بود پشت بیچاره کرزی مادرمرده را برداشته بودیم
چه بودکه به آن کم بخت نگفتیم؟
گفتیم چوتار و شیاد و کلاه باز و مداری است،
نگفتیم برادرها؟
گفتیم.
گفتیم زیردارگریختگی و چهارعیب شرعی و عاق پدر و مادر است،
نگفتیم همشیره ها؟
گفتیم.
دزد و دغل گفتیم ، کیسه برگفتیم، چرسی و بنگی گفتیم، قماربازگفتیم، چکه چورگفتیم و هزار ویک عیب را به دُمش بستیم.
تا اینکه بیچاره تخت و بخت را رها کرد و رفت زیرچپن خود درآمد.
حال که خداوند متعال به عوض او مثل دانه کمسایی یک جوره رئیس جمهوراسلامی، دو جوره معاون ، یک لشکر سخنگو، دولشکر معاون سخنگو، هجده لشکر مشاور، سی و شش لشکر وزارت طلب و سفارت طلب و ولایت طلب و خروار خروار عالم و ملا و مجاهد بما اعطاء فرموده و همه شان فقط به خاطر احترام امرخداوندی آمده اند که مفت و مجانی برای وطن ما خدمت کنند،
بازهم ما مردم جلو دهان خود را نمیگیریم و پشت سرشان حرفهای تا و بالا و بد و رد میزنیم
همی میگوئیم که چهارماه ازعمرحکومت جدید گذشت مگرحکومت ازجایش تکان نخورد، حکومت حرکت نکرد، حکومت یک قدم بزرگ برنداشت.
بی انصاف ها آخرحکومت از خود آبرو دارد،غیرت دارد،شرم وحیا دارد و بخاطری قدم بزرگی برنمیداره که خدای ناخواسته خشتکش پاره نشوه
بازآنوقت این آبرو ریزی و این بینی بریدگی بزرگ را کجا ببریم؟؟
پس بیائید ازآنها سپاسگزار باشیم که اینقدر بفکر آبروی ملت ما هستند و خیز و جست نمیزنند.
از اینها گذشته بعضی بی انصاف ها بزرگوارانی مثل ابوسیاف را گذاشته میروند بگردن خر گل می اندازد و ازخدمات خرتقدیر میکنند
بعضی بی انصاف های دیگری میگویند چادری چیست؟
شما فکر کنید اگرخدای ناخواسته همین نا سپاسی و بد و رد گفتن های ما بگوش های مبارک شان بچکد و بدماغ شان بد بخورد و آزرده شوند و تخت و بخت را رها کنند، و بکوه بروند
آنگاه چه خاکی را بر سرخود کنیم و دست و پای کی را بگیریم که برای ما اینقدر رئیس و وزیر و سفیر و عالم و ملای با غیرت و با عزت و مثل شیرپاک وسفید که مورچه زیرپایشان آزارندیده، برای ما چاپ کند؟
پس لازم است ازاین بزرگوارها معذرت بخواهیم و با عذر و زاری بگوئیم که به ارواح مادرتان نه ازجاه تکان بخورید و نه خشتک مبارک تانرا بخطر بیاندازید!!!
بکوه که هرگزنروید و ما ملت هردم شهید را یتیم و یسیرنسازید!!!
ما در ایمان خود تجدیدنظرمی کنیم و مسلمان میشویم، انشاءالله .
آمین یارب العالمین.

„‎عجب مردمی والله، بقران !!!!!! 
طنز: ز . رزمی  
نمیدانم همی ما مردم افغانستان چرا اینقدرگپ گوی هستیم ؟
تا که بود پشت بیچاره  کرزی مادرمرده را برداشته بودیم 
چه بودکه به آن کم بخت نگفتیم؟
 گفتیم چوتار و شیاد و کلاه باز و مداری است،
نگفتیم برادرها؟
گفتیم. 
 گفتیم زیردارگریختگی و چهارعیب شرعی و عاق پدر و مادر است،
نگفتیم همشیره ها؟
گفتیم.
 دزد و دغل گفتیم ، کیسه برگفتیم، چرسی و بنگی گفتیم، قماربازگفتیم، چکه چورگفتیم و هزار ویک عیب را به دُمش بستیم.
تا اینکه بیچاره تخت و بخت را رها کرد و رفت زیرچپن خود درآمد.
 حال که خداوند متعال به عوض او مثل دانه کمسایی یک جوره رئیس جمهوراسلامی، دو جوره  معاون ، یک لشکر سخنگو،  دولشکر معاون سخنگو، هجده لشکر مشاور، سی و شش لشکر وزارت طلب و سفارت طلب و ولایت طلب  و خروار خروار عالم و ملا و مجاهد بما اعطاء فرموده و همه شان  فقط به خاطر احترام امرخداوندی آمده اند که مفت و مجانی برای وطن ما  خدمت کنند،
بازهم ما مردم جلو دهان خود را نمیگیریم و پشت سرشان حرفهای تا و بالا و بد و رد میزنیم  
همی میگوئیم که چهارماه ازعمرحکومت جدید گذشت مگرحکومت ازجایش تکان نخورد، حکومت حرکت نکرد، حکومت یک قدم بزرگ برنداشت.  
بی انصاف ها آخرحکومت از خود آبرو دارد،غیرت دارد،شرم وحیا دارد و بخاطری قدم بزرگی برنمیداره که خدای ناخواسته خشتکش پاره نشوه 
بازآنوقت این آبرو ریزی و این بینی بریدگی بزرگ را کجا ببریم؟؟ 
پس بیائید ازآنها سپاسگزار باشیم که اینقدر بفکر آبروی ملت ما هستند و خیز و جست نمیزنند.
از اینها گذشته بعضی بی انصاف ها بزرگوارانی مثل ابوسیاف را گذاشته میروند بگردن خر گل می اندازد و ازخدمات خرتقدیر میکنند 
بعضی بی انصاف های دیگری میگویند چادری چیست؟
شما فکر کنید اگرخدای ناخواسته همین نا سپاسی و بد و رد گفتن های ما بگوش های مبارک شان بچکد و بدماغ شان بد بخورد و آزرده شوند و تخت و بخت را  رها کنند، و بکوه بروند
 آنگاه چه خاکی را بر سرخود کنیم و دست و پای کی را بگیریم که برای ما اینقدر رئیس و وزیر و سفیر و عالم و ملای با غیرت و با عزت و مثل شیرپاک وسفید که مورچه زیرپایشان آزارندیده، برای ما چاپ کند؟
پس لازم است ازاین بزرگوارها معذرت بخواهیم و با عذر و زاری بگوئیم که به ارواح مادرتان نه ازجاه تکان بخورید و نه خشتک مبارک تانرا بخطر بیاندازید!!! 
 بکوه که هرگزنروید و ما ملت هردم شهید را یتیم و یسیرنسازید!!!
 ما در ایمان خود تجدیدنظرمی کنیم و مسلمان میشویم، انشاءالله  . 
 آمین یارب العالمین.‎“