غوث الدین بهروز؛ شاعر خوش‌قریحه 

سخنی به قاضی غوث الدین بهروز ! صدای بیداری در…

عنایت پژوهان گردانی

 سمنگان گنجینه‌ای از انسان‌های فرهیخته دارد. عنایت پژوهان گردانی شاعر برخاسته…

د سیستمونو ډولونه (دوهمه برخه): اصلي او فرعي سیستمونه او…

نور محمد غفوری سریزه سیستمونه د جوړښت، فعالیت، موخې او له چاپېریال…

هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

«
»

عجب مردمی والله، بقران !!!!!!

طنز: ز . رزمی
نمیدانم همی ما مردم افغانستان چرا اینقدرگپ گوی هستیم ؟
تا که بود پشت بیچاره کرزی مادرمرده را برداشته بودیم
چه بودکه به آن کم بخت نگفتیم؟
گفتیم چوتار و شیاد و کلاه باز و مداری است،
نگفتیم برادرها؟
گفتیم.
گفتیم زیردارگریختگی و چهارعیب شرعی و عاق پدر و مادر است،
نگفتیم همشیره ها؟
گفتیم.
دزد و دغل گفتیم ، کیسه برگفتیم، چرسی و بنگی گفتیم، قماربازگفتیم، چکه چورگفتیم و هزار ویک عیب را به دُمش بستیم.
تا اینکه بیچاره تخت و بخت را رها کرد و رفت زیرچپن خود درآمد.
حال که خداوند متعال به عوض او مثل دانه کمسایی یک جوره رئیس جمهوراسلامی، دو جوره معاون ، یک لشکر سخنگو، دولشکر معاون سخنگو، هجده لشکر مشاور، سی و شش لشکر وزارت طلب و سفارت طلب و ولایت طلب و خروار خروار عالم و ملا و مجاهد بما اعطاء فرموده و همه شان فقط به خاطر احترام امرخداوندی آمده اند که مفت و مجانی برای وطن ما خدمت کنند،
بازهم ما مردم جلو دهان خود را نمیگیریم و پشت سرشان حرفهای تا و بالا و بد و رد میزنیم
همی میگوئیم که چهارماه ازعمرحکومت جدید گذشت مگرحکومت ازجایش تکان نخورد، حکومت حرکت نکرد، حکومت یک قدم بزرگ برنداشت.
بی انصاف ها آخرحکومت از خود آبرو دارد،غیرت دارد،شرم وحیا دارد و بخاطری قدم بزرگی برنمیداره که خدای ناخواسته خشتکش پاره نشوه
بازآنوقت این آبرو ریزی و این بینی بریدگی بزرگ را کجا ببریم؟؟
پس بیائید ازآنها سپاسگزار باشیم که اینقدر بفکر آبروی ملت ما هستند و خیز و جست نمیزنند.
از اینها گذشته بعضی بی انصاف ها بزرگوارانی مثل ابوسیاف را گذاشته میروند بگردن خر گل می اندازد و ازخدمات خرتقدیر میکنند
بعضی بی انصاف های دیگری میگویند چادری چیست؟
شما فکر کنید اگرخدای ناخواسته همین نا سپاسی و بد و رد گفتن های ما بگوش های مبارک شان بچکد و بدماغ شان بد بخورد و آزرده شوند و تخت و بخت را رها کنند، و بکوه بروند
آنگاه چه خاکی را بر سرخود کنیم و دست و پای کی را بگیریم که برای ما اینقدر رئیس و وزیر و سفیر و عالم و ملای با غیرت و با عزت و مثل شیرپاک وسفید که مورچه زیرپایشان آزارندیده، برای ما چاپ کند؟
پس لازم است ازاین بزرگوارها معذرت بخواهیم و با عذر و زاری بگوئیم که به ارواح مادرتان نه ازجاه تکان بخورید و نه خشتک مبارک تانرا بخطر بیاندازید!!!
بکوه که هرگزنروید و ما ملت هردم شهید را یتیم و یسیرنسازید!!!
ما در ایمان خود تجدیدنظرمی کنیم و مسلمان میشویم، انشاءالله .
آمین یارب العالمین.

„‎عجب مردمی والله، بقران !!!!!! 
طنز: ز . رزمی  
نمیدانم همی ما مردم افغانستان چرا اینقدرگپ گوی هستیم ؟
تا که بود پشت بیچاره  کرزی مادرمرده را برداشته بودیم 
چه بودکه به آن کم بخت نگفتیم؟
 گفتیم چوتار و شیاد و کلاه باز و مداری است،
نگفتیم برادرها؟
گفتیم. 
 گفتیم زیردارگریختگی و چهارعیب شرعی و عاق پدر و مادر است،
نگفتیم همشیره ها؟
گفتیم.
 دزد و دغل گفتیم ، کیسه برگفتیم، چرسی و بنگی گفتیم، قماربازگفتیم، چکه چورگفتیم و هزار ویک عیب را به دُمش بستیم.
تا اینکه بیچاره تخت و بخت را رها کرد و رفت زیرچپن خود درآمد.
 حال که خداوند متعال به عوض او مثل دانه کمسایی یک جوره رئیس جمهوراسلامی، دو جوره  معاون ، یک لشکر سخنگو،  دولشکر معاون سخنگو، هجده لشکر مشاور، سی و شش لشکر وزارت طلب و سفارت طلب و ولایت طلب  و خروار خروار عالم و ملا و مجاهد بما اعطاء فرموده و همه شان  فقط به خاطر احترام امرخداوندی آمده اند که مفت و مجانی برای وطن ما  خدمت کنند،
بازهم ما مردم جلو دهان خود را نمیگیریم و پشت سرشان حرفهای تا و بالا و بد و رد میزنیم  
همی میگوئیم که چهارماه ازعمرحکومت جدید گذشت مگرحکومت ازجایش تکان نخورد، حکومت حرکت نکرد، حکومت یک قدم بزرگ برنداشت.  
بی انصاف ها آخرحکومت از خود آبرو دارد،غیرت دارد،شرم وحیا دارد و بخاطری قدم بزرگی برنمیداره که خدای ناخواسته خشتکش پاره نشوه 
بازآنوقت این آبرو ریزی و این بینی بریدگی بزرگ را کجا ببریم؟؟ 
پس بیائید ازآنها سپاسگزار باشیم که اینقدر بفکر آبروی ملت ما هستند و خیز و جست نمیزنند.
از اینها گذشته بعضی بی انصاف ها بزرگوارانی مثل ابوسیاف را گذاشته میروند بگردن خر گل می اندازد و ازخدمات خرتقدیر میکنند 
بعضی بی انصاف های دیگری میگویند چادری چیست؟
شما فکر کنید اگرخدای ناخواسته همین نا سپاسی و بد و رد گفتن های ما بگوش های مبارک شان بچکد و بدماغ شان بد بخورد و آزرده شوند و تخت و بخت را  رها کنند، و بکوه بروند
 آنگاه چه خاکی را بر سرخود کنیم و دست و پای کی را بگیریم که برای ما اینقدر رئیس و وزیر و سفیر و عالم و ملای با غیرت و با عزت و مثل شیرپاک وسفید که مورچه زیرپایشان آزارندیده، برای ما چاپ کند؟
پس لازم است ازاین بزرگوارها معذرت بخواهیم و با عذر و زاری بگوئیم که به ارواح مادرتان نه ازجاه تکان بخورید و نه خشتک مبارک تانرا بخطر بیاندازید!!! 
 بکوه که هرگزنروید و ما ملت هردم شهید را یتیم و یسیرنسازید!!!
 ما در ایمان خود تجدیدنظرمی کنیم و مسلمان میشویم، انشاءالله  . 
 آمین یارب العالمین.‎“