عاشقان قدیمی

بیژن باران

به تو فکر می کردم.

اینجا بهار در ایوان آمده

گل و پرستو در نسیم.

آسمان جایی ست-

خارج از سطله قلدران.

 

تو راه را بدوش گرفتی، رفتی.

بعد از تو راه در نقشه نبود؛

فلات خشگ و گردآلود.

هر اعدام دیدار آخرین طلوع را تاریک می کند.

در افق شرابی شهر

سر شهید بجای قرص ماه معلق است.

شهر بی تو بند عمومی است.

 

درخت شاهد قتل شقایق بود-

زیر آسمان حزن

باد خزان نفس گیر شد.

*

بگشا پنجره را

بهار آمده

پرستوهای تبعید در پروازند

بر فراز باغ شکوفان.

جویها ترانه آزاد می خوانند:

جبهه فراگیر شاد گشوده باد.

آسمان آبی

فراز سبز چمن

نرگس زرد و سفید

 

کاشتن بر کشتن پیشی گرفته؛

شادی به شهر برگشته

در خیابان موج می زند

در هوا اوج می گیرد: هورا

0612.13