غوث الدین بهروز؛ شاعر خوش‌قریحه 

سخنی به قاضی غوث الدین بهروز ! صدای بیداری در…

عنایت پژوهان گردانی

 سمنگان گنجینه‌ای از انسان‌های فرهیخته دارد. عنایت پژوهان گردانی شاعر برخاسته…

د سیستمونو ډولونه (دوهمه برخه): اصلي او فرعي سیستمونه او…

نور محمد غفوری سریزه سیستمونه د جوړښت، فعالیت، موخې او له چاپېریال…

هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

«
»

طالبان اگر آلۀ دست بیگانه ها نیستند با حکومت افغانستان مذاکره کنند

 نویسنده سبحان امیری

با روی دست گرفتن ابتکار صلح از سوی حکومت افغانستان امیدواری برای آغاز مذاکرات صلح بیشتر شده است  . تلاش های صلح حکومت افغانستان زمانی مطرح شد که رییس جمهور غنی در کنفرانس کابل بسته پیشنهادی سهل را برای طالبان ارایه کرد که در آن از طالبان مسلح خواسته شد که طالبان مسلح میتوانند تمامی خواست هایشان را از طریق مذاکرات صلح با حکومت افغانستان مطرح سازند . اما طالبان مسلح با هر گونه گفتگو با حکومت افغانستان مخالفت نشان داده و بر گفتگو با امریکا تاکید کرده اند . هر چند شورای عالی صلح و رییس جمهور افغانستان از طالبان مسلح خواستند که حاضر اند تا در هر جایی که طالبان بخواهند با آنان روی موضوعات از جمله خروج نیرو های خارجی در افغانستان گفتگو کنند اما با آن هم طالبان مسلح این خواست حکومت افغانستان را رد کردند . طالبان مسلح با تاکید بر گفتگو های صلح با امریکا در تلاش هستند که خود را بر حق نشان بدهند و میخواهند همان حیثیت از دست رفته شان را که در این مدت بسیاری افغان ها را به نام های مختلف کشته اند و جلو بسیاری پروژه های بزرگ را در افغانستان گرفته اند را دوباره به دست بیاورند و با این گونه خود جنگ بیش از یک دهه شان بر ضد حکومت افغانستان را مشروعیت بدهند .

نشست های بزرگی میان عالمان دینی جهان  که در رابطه به صلح افغانستان در کشور های مختلف جهان از جمله عربستان سعودی ؛ اندونیزیا و همچنان افغانستان برگزار شد مشروعیت جنگی طالبان مسلح در افغانستان را از آنان گرفت و این گروه در انظار جامعه جهانی به خصوص کشور های اسلامی به عنوان یک گروه ستیزه جو بیشتر مطرح شد . طالبان مسلح به عنوان یک گروهی که در این مدت در مقابل حکومت و مردم افغانستان جنگ کرده است اما بر گفتگو با امریکا تاکید میکنند این خود نشان میدهد که این گروه تا هنوز طرف مقابل جنگ خود را به درستی شناسایی نکرده است .  اگر ما به گزارش های که از سوی نهاد های حقوق بشری در مورد تلفات افغانها نشر شده است به آن نگاه کنیم به وضوح معلوم میشود که طرف و قربانی این جنگ طالبان مردم و حکومت افغانستان است که به بهانه جهاد طالبان قربانی میشوند تا امریکایی ها و دیگر نیرو های خارجی در افغانستان . از آنجاییکه قربانی اصلی جنگ جاری در افغانستان مردم افغانستان است و باید طالبان مسلح بجای گفتگو با امریکا به مردم افغانستان رجوع کنند زیرا تا زمانیکه ذهنیت مردم و حکومت افغانستان برای پذیرفتن طالبان به عنوان یک طرف مذاکره پذیرفته نشود هیچ گونه گفتگوی طالبان مسلح با امریکا نتیجه نخواهد داشت . امریکا نیز به گفتگوی مستقیم با طالبان مسلح هرگز اظهار آماده گی نکرده است و نخواهد کرد زیرا امریکا به عنوان یک کشوری که ادعا های بزرگ حاکمیت بر جهان دموکراسی را دارد هرگز خود را در مسایل کوچک دخیل نمیکند چون اگر امریکا چنین اقدامی کند این کار امریکا حضور واشنگتن در افغانستان را زیر سوال میبرد و چنین به نظر خواهد رسید که امریکا با حضور در افغانستان استقلالیت این کشور را نقض کرده است . امریکا هر چند اظهار آماده گی کرده است که برای صلح افغانستان سهولت های را فراهم میکند اما واشنگتن نیز بر گفتگو های بین الافغانی به رهبری و مالکیت افغان ها تاکید میکند . صلح افغانستان تا زمانی به نتیجه نمیرسد که طالبان و حکومت افغانستان هر دو به گفتگو نشینند و کشور های دخیل در مسله افغانستان به عنوان میانجی و حمایت کننده این مذاکرات نقش بازی کنند . آماده گی حکومت افغانستان با آغاز مذاکرات بدون و قید و شرط با طالبان مسلح در هر نقطه از جهان این را آشکار میسازد که حکومت افغانستان استقلالیت و اراده جدی برای صلح دارد . حکومت افغانستان اعلام کرد که حاضر است با طالبان مسلح در کنار موارد دیگر حتی در مورد خروج نیرو های خارجی از افغانستان نیز مذاکره کند این خود واضح میسازد که حکومت افغانستان توانایی و استقلالیت اینرا دارد که در مورد خروج نیرو های خارجی از افغانستان نیز تصمیم بگیرد . اینکه طالبان مسلح در کنار این همه مسایل هنوز هم بر گفتگو با امریکا در مورد صلح افغانستان تاکید میکند حکومت افغانستان نیز باید با کشور های حامی طالبان به مذاکره بنشینند زیرا طالبان مسلح با مطرح نمودن این خواست ها نشان میدهد که آنان بلند گوی کشور های دیگر هستند . راه حل برای حاضر ساختن طالبان به میز مذاکره با حکومت افغانستان بجای اینکه با طالبان گفتگو شود بهتر است که فشار ها به کشور های حامی آنان از حمله پاکستان وارد شود حکومت افغانستان این توانایی را ندارد که  مستقما حکومت پاکستان را مجبور کند که از حمایت گروه طالبان دست بردارد بلکه این کار از طریق امریکا و چین که یکی از متحدین پاکستان در منطقه است امکان پذیر است . اگر طالبان خود را افغان میدانند و دست آلۀ دست بیگانه ها نیستند پس باید با حکومت افغانستان مذاکره کنند با این افغانیت خود را ثابت سازند .