ديشب صداي كفشهايم

محله را از خواب بيدار كرد

و من در خواب عميق

زير تاق خانه خوابيده بودم

كفش راستم روي كفش چپم افتاده بود

خود را برحق مي دانست

و خود را برتر مي پنداشت

مجادله برپا شد

شب سياهي اش را مي گستراند

و شب در محله مي اغازيد

صبح كاذب

از كفشهايم اوازي بر نمي امد

كفش چپم ، چپ افتاده بود

وديگر ياراي چپ بودن نداشت

او راست شده بود

و از كارافتاده .

كفش راستم در اين مجادله

در راستي كج مي نمود

و با قيافه يي در هم و بر هم

كج مي شد وگاهي مج مي شد

تا سحرگاه زوريدند

صبح كاذب هردو همرنگ

پاي در خانه زانو زده بودند

و اما زمان گذشته بود

وپاهايم در نبود ان دو عادت كرده بودند

زمان گشته بود و زمان گذشته بود