صدای بانوی افغان

مهرو ولیزاده
به مناسبت هشتم مارچ روز جهانی زنان
من   زنم   افغانم   و‌ من مادرم
همسر‌   پاکیزه    دامن ، گوهرم
روشنایی     و‌   چراغ   خانه   من
آرزوهایم   ، رضای    شوهرم
بی‌   من‌   او   را   کی‌   سعادت‌   یار‌ هست
بختم‌    او   را    یار   و   زیبا   دلبرم
بی‌   وجودم    مرد‌   باشد    نا ‌ تمام
من   تکامل‌   را‌    وجود‌   و‌ افسرم
عاقل‌  و دانشور‌ از من‌ زاده‌   شد
زندگی‌   را‌ عقل‌    و‌ دانش‌  پرورم
لیک‌    حیف‌ْ  آنکه‌    مرا   نشناخته ست
نصف‌   پیکر   در‌   وجود‌   کشورم
مرغکی‌    اندر‌    خرافاتم    اسیر
سایهٔ‌    جهل‌   است‌   دایم   بر‌ سرم
دامنی‌‌   پر‌   از   گهر‌   دارم‌   و لیک
از   جفای‌    مَرد‌  ،  زار‌    و   ا‌بترم
گویدم‌  ، تو‌  ناقص   عقلی‌   و من
شوهرم  ،   مَردم   ،   بسی‌   زور آورم
وای‌    بر   مُلکی‌    که‌    سالار‌   است‌  مرد
وای   من‌   کاو‌   سوخته‌   بال ‌  و پرم