سازمان بین المللی قلب آسیا مشهور به پروسه استانبول
داکتر سخی اشرف زی سید کاغذ
نشست قلب آسیا که به پروسه استانبول نیز مشهور است در نومبر ۲۰۱۱ طرح شد ودر جون ۲۰۱۱ اصولنامه شش ماده ایی توسط وزرای خارجه کشور های عضو به منظور اعتماد سازی کشور ها ی عضو موافقه شد پروسه قلب آسیا دارای ۱۲ کشورعضو است وشانزده کشوردیگرهم به حیث حمایه کننده این سازمان بشمول سازمان ملل متحد گردید .
در نشست پروسه قلب آسیا نمایند گان شش کشور همسایه افغانستان وهشت کشوردیگر منطقه روسیه ٫ قزاقستان ٫ قرغیز ستان ٫ آزربایجان ٫ هندوستان ٫ امارات متحده عربی ٫عربستان سعودی ٫تر کیه و چین اشتراک کرده بودند .
هدف از بوجود آمدن این سازمان در مرحله اول اعتماد سازی ٫همکاری های مشترک وهمسوئی فعالیت های مشترک در بخش مبارزه به تروریزم ٫ مواد مخدر همکاری های نزدیک در راه مبارزه با حوادث طبیعی ٫معارف ٫ توسعه تجارت منطقوی وسرمایه گزاری های کشورهای عضو با یکدیگر دررستای زیر بنای منطقوی است .
به اساس ماده ۲۵ اعلامیه کنفرانس وزرای خارجه در پروسه استانبول ٫ قلب آسیا کشورهای رهبری کننده به منظور تدابیر اعتماد سازی حد اقل بایستی دونشست گروه تخنیکی را برای اعتماد سازی برگزار نمایند که اولین جلسه آ ن تحت ریاست مشتر ک افغانستان وترکیه در مقر وزرات خارجه تر کیه برگزارشد نشست دیگر گروه تخنیکی اعتماد سازی بین کشورهای عضو به روز جمعه تاریخی ۸ حوت ۲۰۱۳ در تالار کنفرانس وزارت خارجه تر کمنستان در شهرعشق آباد تشکیل جلسه داد که سفیر افغانستان به نمایندگی ازکشوراسلامی افغانستان نیز صحبتی داشتند ودراین جلسه نماینده های سیاسی که جلسه گروه تخنیکی کشورهای عضو بعد از چهار ما از تاسیس این سازمان که مبارزه با تروریزم بود در استانبول برگزار گردید .
بتاریخ ۲۶ اپریل ۲۰۱۵ گرد همآئی دیگری درشهر الماتای قزاقستان تشکیل شد که سه ماده اعتماد سازی که مبارزه بامواد مخدره ومبارزه با تروریزم وفرصت های سرمایه گزاری وتجارتی بود بطور کامل مورد تائید اشتراک کنند گان کنفرانس قرار گرفت .
یکی ازمهم ترین بخش اعتماد سازی پروسه قلب آسیا توسعه زیر بنای اقتصادی است که توسعه وهمکاری مشترک را میان کشورهای عضوایجاد میکند که شامل پروژه های انرژی بخصوص تولید وانتقال برق ٫ خطوط آهن امتداد شاهراه ها استخراج معادن و توسعه صنایع خفیفه بود که دراین نشست روی عوامل وچگونگی این پروژه ها چالش ها ومشکلات آن وطرق حل این پروبلم های که درراه تطبیق این پروژه ها بمیان می آید روی آن بحث صورت گرفت .
هریک از کشور های عضو سازمان قلب آسیا وظایف ورهبری یکی از این مسایلی که درجلسه بحث شد رهبری ورهنمایی این پروژه ها را بدوش گرفته وپلان کاری پروژه ها را بصورت جدی تعقیب ومسؤلیت انسجام پروژه ها را بدوش خواهند گرفت.
بتاریخ اول عقرب ۱۳۹۳ سفرای کشور های قلب آسیا در یک نشست مقدماتی در تالار وزارت امور خارجه در کابل دایر گردید که روی موضوعاتی که در کشور بیجنگ بتاریخ ۳۱ ماه اکتوبر درمرکز کشور چین دایر میشد دراین نشست روی آن بحث وتبادل نظر کردند. آقای دینگ زی جون ٫سفیر چین در مورد جلسه وزارت خارجه اظهار کرد که توجه عمده ما روی مسوده قطعنامه بیجنگ است که توسط وزارت امورخارجه افغانستان دوهفته قبل ازکنفرانس به اعضای کشورهای سازمان قلب آسیا فرستاده شده است .
در کنفرانس بیجینگ آقای اشرف غنی معه ای یک هیئت عالی رتبه که مشتمل از خبر نگاران ٫ تاجران .سرمایه گزاران بود سفر نمود و در این نشست آقای اشرف غنی کوشید که توجه سرمایه گزاری کشورهای قلب آسیا را در افغانستان جلب کند ویک تعداد از تفاهمنامه را نیز با کشور چین امضا نمود.
در گردهمآیی وزرای قلب آسیا در بیجنگ که در سال ۲۰۱۴بر گزار شد در مورد همکاری های منطقوی هیئت افغانستان که ریاست هیئت افغانستان که آقای اشرف غنی به عهده داشت سعی کرد که نقش عمده وموقعیت بی بدیل افغانستان را در وصل کردن شاهراه های ارتباطی میان آسیای جنوبی وکشورهای آسیاسی میانه وهمچنان در غرب به کشورهای شرق دور از طریق افغانستان توضیحات ارائه نمود .
پینجمین نشست وزرای خارجه کشورهای قلب آسیا یا پروسه استانبول قرار است در ماه نومبر سال ۲۰۱۵ در اسلام آباد بر گزار شود ویک هیئت افغانی به ریاست حکمت خلیل کرزی بروز دوشنبه ۲۵ می به منظور اشتراک در یک جلسه مقدماتی که در اسلام آباد دایر میشود رهسپار این کشور شد.
سازمان قلب آسیا توسط یک تعدا کارشناسان انتقاد شده و از سال ۲۰۱۱که سال تاسیس آن تا امروز یک برنامه آن در کشورهای عضو تطبیق نگردیده وافغانستان که آرزوی دارد مرکز اتصال کشورهای عضو سازمان قلب آسیا گردد از نگاه ترانسپور بخصوص تمدید شاهراه و تمدید خطوط آهن وانرژی پیشرفت قابل ملاحظه ای نداشته که قناعت کشور های عضو را حاصل کند در بخش ترانسپورت در افغانستان کم کاری های صورت گرفته وخط آهن هنوز در مرحله ابتدایی آن یعنی در حال سروی شدن است وشاهراه حلقوی افغانستان باهم بطور کل وصل نگردیده و در بخش انرژی نیز کمبودی های لازم را دارد که این نقیضه پروسه استانبول را در افغانستان بطی ساخته است .وبرنامه دیگر این سازمان که اعتماد سازی ومجادله مقابل تروریزم است که افغانستان بخصوص از آن رنج میبرد کمک موثر در این زمینه برای افغانستان نشده است .
کارشناسان به پروسه استانبول خوشبین نیستند و این سازمان از سال تاسیس تا امروز باوجود نشست های متعدد در کشورهای مختلف تا حال موفق نشده اند که یک پروگرام را دریکی از کشور های عضو عملی سازد وهمه فیصله های آن روی کاغذ باقی مانده واز جانب دیگر استند تعداد دیگری که برای موفقیت این سازمان محتاطانه خوشبین استند که تطبیق این برنامه ها زمان گیر است و شاید در آینده پروژه های این سازمان در بین کشور های عضو کما کان عملی گردد ولی موفقیت این سازمان ارتباط به فعالیت های سیاسی واقتصادی کشورهای عضو میباشد.
