مهرو ولیزاده

شاخه   های   پر   شگوفه   عطر   بارانی   تو   زن

جلوه ی  یک    صبحگاهِ   خوش   بهارانی   تو  زن؛

خوش   پیام   آرزو   ها   رنگ   و   بوی   زنده گی

شادی   و  بخت    بلندی   و  گلستانی   ، تو زن

وصف   آن   حسن   دلارایت   نگنجد   در   قلم

هر   غزل   را  منشأ    و هر   شعر   را   جانی   تو زن

چهلچراغ   خانه   و   فرزند   و    شوهر   را امید

وه   چه   زیبا    اختری  ؛ خورشید   تابانی    تو زن

در  صفاتِ   مادر   و گه   خواهر   و  گه   همسری

یک    فرشته   ز آسمان،  در چهره  انسانی   تو  زن

مرد   را   همدوش   و   یاور  تا   قدمهای   پسین

آبرو   و  عزتِ   او   را    نگهبانی    تو زن

در  نبرد   سخت   با   هر   مشکلی   از زنده گی

قهرمانِ   جان   فدا    و   مرد   میدانی  ، تو زن

بی  تو  تاریک    است   ای   زن   این   جهان   باهمی

با   همی   را   رشته    های    عهد   و   پیمانی   ،  تو زن

آنکه   نشناسد   ترا   می دا ن   که خود  نشناخته ست

با   چنین   مردی ، نه   در   عقدِ   یک   انسانی  ،  تو زن

مهرو مارچ ۲۰۱۵