روشنگری
رسول پویان
روشنگری که صلح وصفا پیشه می کند
در ژرفـنـای عاطـفه هـا ریـشـه می کند
در کـوره راه پـرخــم و پیـچ نـبرد حـق
عشـق و امید وجـاذبـه رهتوشـه می کند
روح خـیــال را بــه ادبــگاه معـــرفــت
هم طرز راگ وزمزمه وگوشه می کند
از قـلــه بلـنــد مـسـاوات و عــدل و داد
لعـنـت بـر ســران ســتـمپیـشـه می کند
آهـو چـوچـه گان و غـزالان مسـت را
آرام و امـن در گــذر و بـیـشه می کند
نـیـروی بـی نهــایـت نســل جــوان را
روشــن چـراغ عـالـم انـدیـشـه می کند
روشنگری و ظلـم ستیزی بـرای عـدل
تنها نه یک دوروز که همیشـه می کند
اسناد ظلم و جور و ستم را ز سینه ها
گـرد آورد نبشـته و در پـوشـه می کند
تا صخرگان خشـم و ستم سد ره شوند
اول می جهـد و سپـس گـوشـه می کند
دلگیر مشـو که مـزرع سـوزیدۀ وطـن
برگ آورد شـاخه کشد خوشـه می کند
هــرجـا کـشـد هـرزه گـیـان ظلـم سـر
آتش در نهـاد و بـه بـن تـیشـه می کند
3.4.2017
