گزینش نیرو از داخل یا بیرون سازمان

در هر نخستین طرح کسب و کار یک سازمان نو…

امید حکومت مشارکت ملی قربانی تجربه های ناکامی حکومت وحدت…

نویسنده: مهرالدین مشید در این تردیدی نیست که در این جهان…

«نمی‌ خواهم که دیگر یک انسان باشم!» 

محمد عالم افتخار                   (مقدماتی بر تئوری های پسا کرونایی ـ 4) برخ…

عدم همکاری صادقانۀ اسلام آباد باکابل سبب نگرانی واشنگتن…

نویسنده: مهرالدین مشید زمان پیوستن کشور های همسایه به کاروان مصالحه…

عید درقرنطین

 نوشته : نذیرظفر ای یار در قر نطـــــــین عید شما مبارک ای…

رکود اقتصادی بزرگ‌تری در پیش است

نورئیل روبینی/ آمادور نویدی اگرچه هیچ‌گاه زمان خوبی برای یک بیماری مُسری…

عید در پهنه دود و آتش

در ا نتظار عید م ،   اما   نمی …

داستان «جلای وطن»

نویسنده «عبدالله حسین»؛ مترجم «علی ملایجردی» عبدالله حسین (-1931) زمانی که…

عید آزادی وطن

رسول پویان عیدسـت تا که دل بـه دل گفتگو کند یک بوسـه…

عید تنهایی

عید ما عید کرونایی بود  عید فکر و عید سودایی بود در…

شعار های ناهمزمان با مرحله رشد جامعه

بیژن باران  من به ویژه نسبت به هر فرد روسی…

سروده ای طنزی برای رهبران جهادی بنام!

امین الله مفکر مینی 2020-08-05 با این همه جد…

آیا سرمایه‌داری از پیامدهای پاندمی کووید ـ ۱۹ جان به‌در…

نویسنده: بهمن آزاد برگرفته از : شماره ویژهُ «مانیفست صلح» ارگان کمیتهٔ…

سخاوتمندان نابکار

نویسنده: میترا تهامی در سال ۲۰۱۵، به‌دنبال اعلام جرم پزشکان هندی علیه…

واکسن‌ها و بنیاد گیتس

برگرفته از : کانال تلگرام مجله «دانش و مردم» مدافعان جهانی سلامت…

جنگ، تداوم تراژیدی و فاجعه انسانی!

بنابر گفته دوستی، افغانستان تجربه گاه خونین کشور های مختلف…

اقتدار و زعامت ملی و حکومت داری خوب مشتی کوبنده…

نویسنده: مهرالدین مشید صلح خوب است و اما نه با طالبان اقتدار…

من متهم مى سازم! 

میر عبدالواحد سادات من جرم را تعريف و مجرم را معرفى…

فیصله امیر المؤمنین حضرت عمر به نفع یهودی

امین الدین «سعیدی ـ سعید افغانی » مالک از سعید بن…

برای طالبان، پاندمی یک نردبان است

این گروه اسلام‌گرا از بحران ویروس کرونا برای پروپاگندا -…

«
»

رهبران بى آزرم پاكستان

میر عبدالواحد سادات

پاكستان بمثابه مخلوق نا ميمون استعمار كهن ، از همان بدو پيدايش بقاى خود را در دشمنى با هندوستان و افغانستان تعريف و بر وفق ان درين هفتاد سال تمام رهبران اعم از ملكى ، نظامى ، پنجابى ، سندى و پشتون عمل نموده و مينمايند .

از بمبارد  مغلگى پكتيا توسط طيارات پاكستان در زمان شاه محمد خان ، تا دسايس عليه صدارت محمد داود و تحقير محمد نعيم خان توسط رئيس جمهور انكشور ايوب خان ، سر دادن شعار كابل بايد بسوزد ، توسط ضيا الحق ، طرح كنفدراسيون افغانستان – پاكستان از طرف غلام اسحاق خان ، اعتراف نواز شريف در نابودى اردوى ملى افغانستان ، افشاگرى خانم بوتو درايجاد طالبان و … تا اظهارات شنيع اضلاع مثلث خباثت مولانا هاى خبيث انكشور كه جنگ در پاكستان را حرام و ” جهاد ” در افغانستان را فرض خواندند ، اكنون نوبت به داماد قبلى انگريزان و نماد از فسق و فجور پاكستانى و پوپت نظاميان اقاى عمران خان تازه بدوران رسيده كه از ديگ قطر براى ما دولت بسازد و با نهايت پر رويى ، ساختن دولت جديد و صدور انرا ” مژده ” بدهد . 

دهن گشوده بخارى برسم بى ادبان

سخن بجاى رسيده كه چوب ميخواهد

هيهات ! افسوس و صد افسوس 

كه براى بستن دهن اين خبيث ، جانثار همچون سيد اكبر فقيد ببركزى ، نياز است كه در برابر دهن گشايى و بى ادبى يكى از اسلاف او لياقت على خان صدراعظم وقت پاكستان در ميتنگ ( ١٩٥١ م ) در برابر افغانستان با فير چند مرمى دهن كثيف او را براى ابد بست .

بهترين راه مقابله با پلان هاى سوپر شيطانى پاكستان كدام است  ؟ 

بهترين راه مقابله تعريف مصالح افغانستان و بر مبناى ان تنظيم منشور ملى  بر خورد با پاكستان ميباشد . 

نيل به اين هدف بزرگ ملى مستلزم ان است تا : 

تا به فكر كلان ملى افغانستان شمول متعهد  و به وفاق ملى چنگ بزنيم ، كه پاشنه اشيل ما ، نفاق ملى است . 

صادقانه  بايد اعتراف نماييم كه : 

از همان شروع جنگ اعلام نا شده پاكستان و سازماندهى گروه تخريبكار بر ضد نخستين جمهوريت افغانستان و تا تحقق پلان دشمن تاريخى در سوختاندن كابل و ايجاد طالبان و تسلط انان و درين هجده سال ، اين هموطنان خود ما ، در خدمت اهداف پاكستان ، تراژيدى خونبار كشور را كه محصول جنگ اعلام ناشده انكشور و مداخله و تجاوز خارجى است ، تا چهار دهه تداوم داده ايم . 

اكنون كه صلح افغانستان را گروگان گرفته و استقرار صلح واقعى و پايدار را كه موجوديت افغانستان در گرو ان است ، سبوتاژ مينمايند :

نعش اغشته بخون مادر وطن  از ما ميطلبد تا منافع و مصالح افغانستان را ملاك فكر و عمل قرار بدهيم و بخاطر عقيم ساختن پلانهاى شوم دشمنان تاريخى وطن صادقانه تلاش نماييم ، تا صلح راكه خواست  و نياز اساسى مردم و شرط بقاى كشور است به فاجعه ملى سوق ندهند . 

با حرمت