غوث الدین بهروز؛ شاعر خوش‌قریحه 

سخنی به قاضی غوث الدین بهروز ! صدای بیداری در…

عنایت پژوهان گردانی

 سمنگان گنجینه‌ای از انسان‌های فرهیخته دارد. عنایت پژوهان گردانی شاعر برخاسته…

د سیستمونو ډولونه (دوهمه برخه): اصلي او فرعي سیستمونه او…

نور محمد غفوری سریزه سیستمونه د جوړښت، فعالیت، موخې او له چاپېریال…

هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

«
»

رهبران بى آزرم پاكستان

میر عبدالواحد سادات

پاكستان بمثابه مخلوق نا ميمون استعمار كهن ، از همان بدو پيدايش بقاى خود را در دشمنى با هندوستان و افغانستان تعريف و بر وفق ان درين هفتاد سال تمام رهبران اعم از ملكى ، نظامى ، پنجابى ، سندى و پشتون عمل نموده و مينمايند .

از بمبارد  مغلگى پكتيا توسط طيارات پاكستان در زمان شاه محمد خان ، تا دسايس عليه صدارت محمد داود و تحقير محمد نعيم خان توسط رئيس جمهور انكشور ايوب خان ، سر دادن شعار كابل بايد بسوزد ، توسط ضيا الحق ، طرح كنفدراسيون افغانستان – پاكستان از طرف غلام اسحاق خان ، اعتراف نواز شريف در نابودى اردوى ملى افغانستان ، افشاگرى خانم بوتو درايجاد طالبان و … تا اظهارات شنيع اضلاع مثلث خباثت مولانا هاى خبيث انكشور كه جنگ در پاكستان را حرام و ” جهاد ” در افغانستان را فرض خواندند ، اكنون نوبت به داماد قبلى انگريزان و نماد از فسق و فجور پاكستانى و پوپت نظاميان اقاى عمران خان تازه بدوران رسيده كه از ديگ قطر براى ما دولت بسازد و با نهايت پر رويى ، ساختن دولت جديد و صدور انرا ” مژده ” بدهد . 

دهن گشوده بخارى برسم بى ادبان

سخن بجاى رسيده كه چوب ميخواهد

هيهات ! افسوس و صد افسوس 

كه براى بستن دهن اين خبيث ، جانثار همچون سيد اكبر فقيد ببركزى ، نياز است كه در برابر دهن گشايى و بى ادبى يكى از اسلاف او لياقت على خان صدراعظم وقت پاكستان در ميتنگ ( ١٩٥١ م ) در برابر افغانستان با فير چند مرمى دهن كثيف او را براى ابد بست .

بهترين راه مقابله با پلان هاى سوپر شيطانى پاكستان كدام است  ؟ 

بهترين راه مقابله تعريف مصالح افغانستان و بر مبناى ان تنظيم منشور ملى  بر خورد با پاكستان ميباشد . 

نيل به اين هدف بزرگ ملى مستلزم ان است تا : 

تا به فكر كلان ملى افغانستان شمول متعهد  و به وفاق ملى چنگ بزنيم ، كه پاشنه اشيل ما ، نفاق ملى است . 

صادقانه  بايد اعتراف نماييم كه : 

از همان شروع جنگ اعلام نا شده پاكستان و سازماندهى گروه تخريبكار بر ضد نخستين جمهوريت افغانستان و تا تحقق پلان دشمن تاريخى در سوختاندن كابل و ايجاد طالبان و تسلط انان و درين هجده سال ، اين هموطنان خود ما ، در خدمت اهداف پاكستان ، تراژيدى خونبار كشور را كه محصول جنگ اعلام ناشده انكشور و مداخله و تجاوز خارجى است ، تا چهار دهه تداوم داده ايم . 

اكنون كه صلح افغانستان را گروگان گرفته و استقرار صلح واقعى و پايدار را كه موجوديت افغانستان در گرو ان است ، سبوتاژ مينمايند :

نعش اغشته بخون مادر وطن  از ما ميطلبد تا منافع و مصالح افغانستان را ملاك فكر و عمل قرار بدهيم و بخاطر عقيم ساختن پلانهاى شوم دشمنان تاريخى وطن صادقانه تلاش نماييم ، تا صلح راكه خواست  و نياز اساسى مردم و شرط بقاى كشور است به فاجعه ملى سوق ندهند . 

با حرمت