راه مان از هم جداست
حسن – الف
آقای عظیمی قدیم از دیدگاه خودشان مطلبی نوشته اند در خصوص غیبت فعالان شناخته شده حرکت ملی آذربایجان و عدم صدور بیانیه تجمع و حضور در عرصه های میدانی از جانب این بزرگواران. از کلام ایشان نکات زیر استنباط می شود:
1- فعالان فرهنگی و سیاسی با سابقه از ادامه فعالیت خسته شده اند.
2- حضور آنان در عرصه های میدانی می تواند برای خود آنها مسئله ساز شود و یا برای حرکت ملی فاجعه ساز شود.
3- آنها دین خود را به حرکت ملی آذربایجان ادا کرده اند.
4- و…
در کنار فرمایشات گوهر بار جناب آقای عظیمی قدیم دیروز آقای احمد اوبالی هم در ابتدای برنامه از عدم همراهی فعالان سابقه دار و شناخته شده نالیدند و همچنین برخی متنهای نوشته شده توسط این عزیزان را به باد ناسزا گرفتند و البته براساس اخبار رسیده از خارج کشور بسیار نارحت بوده اند از اینکه چرا فعالان شناخته شده حرکت ملی آذربایجان به ساز ایشان نرقصیدند و در این مقطع تاریخی! ایشان را تنها گذاشتند.
نظیر همین صحبتها از طرف آقای دکتر چهرگانی نیز ابراز شده است که چون هنوز خودشان مانند آقای عظیمی قدیم و احمد اوبالی به صراحت در جایی منعکس نکرده اند به اصل گفتار ایشان اشاره نمی کنم.
گویا این عزیزان هنوز هم در خواب به سر می برند و یا اینکه خودشان را به خواب زده اند. بیانیه های صادر شده از طرف فعالان ملی – مدنی حرکت ملی آذربایجان به حد کافی گویا و رسا بوده است. عقل جمعی و روح ملی در فضای حرکت ملی آذربایجان جاری و ساری است. اینکه آقای علیرضا فرشی و یا سیامک کوشی و یا… همانگونه فکر می کنند که اینجانب و یا سایر دوستان می اندیشیم اتفاقی نیست. ظاهراً آقایان عظیمی قدیم و احمد اوبالی و دکتر چهرگانی و سایر عزیزان هنوز پی نبرده اند که فضای سیاسی کشور عوض شده و حرکت ملی آذربایجان با استفاده از تجارب گذشته در تلاش است تا در معادلات سیاسی درون کشور نقشی ایفا نماید.
عدم مشارکت سیاسی و عدم پیگیری مطالبات از مجاری قانونی عواقب بسیار سنگینی برای حرکت خواهد داشت. در طول یکی دو سال گذشته مشارکت سیاسی فعالان شناخته شده موجب بهبود اوضاع گردیده و کارهایی صورت گرفته است که سابق بر این حتی خواب آن را هم نمی شد دید. مراسم ساز نوازی عاشیق های آذربایجانی به صورت دوره ای در سینماها برگزار می گردد و این مسئله گام بسیار مهمی در راستای اشاعه فرهنگ و موسیقی ملی ماست که یکی از دستاوردهای مشارکت سیاسی فعالان باسابقه است. از سویی دیگر کانونهای تدریس زبان مادری شکل گرفته اند که این مسئله نیز گام بسیار مهمی در راستای تدریس زبان مادری بوده و سابقاً حتی خواب آن را نیز نمی توانستیم ببینیم.
حالا حرکت ملی چشم به کرسی های مجلس دوخته است و فعالان به زعم شما خسته و از پا افتاده حرکت ملی آذربایجان وارد فاز جدیدی شده اند. ما راههای گذشته را به دقت سنجیده ایم و تقریباً برای همه مسلم شده است که دامن زدن به هیجانات کور توده ای یکی از شگردهای کنترل امنیتی می باشد. آقای اوبالی و آقای دکتر چهرگانی و هر کسی که مثل ایشان فکر می کنند به آسیاب دشمن آب می ریزند و می خواهند دور تسلسل دو دهه اخیر را بار دیگر تکرار کنند. بر همین اساس راهمان از هم جداست. خود این بزرگواران بهتر از همه می دانند که هیجانات خیابانی دستاورد قابل اعتنایی نخواهد داشت و اگر هم عده ای بخواهند این روند را ادامه بدهند به خوبی می دانند که نتیجه اش غیر از سرکوب حرکت ملی چیزی نخواهد بود.
