دلبری مهرورز!
امین الله مفکر امینی 2025-22-02!
دلبـری مهــــرورزی دارم که دیـــده و دلم جـایگاه اوســـــــت
شهلای عــــزیزی باشـــــد که بنــــده اسیری وفــایِ اوســــت
بشیرین سخنـــــی باشــــد روح انگیز بجمله خویش واغیــار
درحرف وعملکرد باشـــــد پــــــــایدار وبطبع نیکـــــو پنـــدار
چو دهن بکشــاید گویـــــی غنچـــه ی گل نمود پندٌکش بــــــاز
گرش به صحبــت بنشینــــد سراپـــای خوشمشرب، مملوزنـاز
نـــدارد بخـــوی نیـــک اش غـم و درد کشیــــدن زخود وغـیر
باینوصف وخـوی انسانـــی خـــــدایـــا دور دارش ز هرنظــــر
مفــــــکرگـردل باختــــه ای چون دلبــراست خطا درچه بـاشد
این عشق بارقام وحســـاب نگنجـــــــد پس چرا درچه بــاشـد
که عاشق ودیوانه را نیست اختیــــاردردیـــن ومذهب وطریـق
که مذهب عشاق دلباختـــه جداست زدیــن وراه ورسم وفریق
