وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

«
»

دفاع مستقلانه یا تلاش برای بقای قدرت !؟

  نوشته ی : اسماعیل فروغی

    حالا که امریکاییان ، پشت حکومت چهار نفره راخالی کرده وطالبان با شعله ورتر کردن آتش جنگ در سراسرکشور، آرزوی برقراری دوباره ی امارت را درسرمی پرورانند ؛ اگرداکترغنی نیت وصداقتی برای بسیج مردم و دفاع مستقلانه ازافغانستان داشته باشد ، بهترین زمان بسیج تمام مردم است . حالا مناسب ترین زمان روآوردن به مردم وترک کردنِ سیاستهای تکروانه وقوم گرایانه است . زمان پاگذاشتن روی خواستهای شخصی و پایان بخشیدن به هرنوع گفتار ورفتارعقده مندانه ، انحصارطالبانه وغرض آلود است. حالا زمان آن است تا رییس جمهورغنی ، رییس جمهورتمام مردم شده ، با درایت و صداقت ، روند رسمی دفاع مستقلانه ازافغانستان را اعلام نماید . 

    تاریخ ، دفاع مستقلانه ای را که داکترنجیب الله پس ازخروج نظامیان اتحادشوروی از افغانستان اعلام داشت ، بخوبی به یاد دارد . درآن زمان گروههای مختلف قومی ، سازمانهای مختلف سیاسی ، فرهنگی واجتماعی ، خلقی ها وشاخه های مختلف پرچمی ها ، قوای مسلح و قوتهای نظامی گونه گون؛ همه یک مشت و یک صدا شدند و سه سال تمام دربرابر گروههای تندرو ومیانه رو تا دندان مسلح مجاهدان ودربرابرتمام حامیان مداخله گرمنطقه ای وجهانی شان( شامل 130 کشور ) ، مستقلانه رزمیدند وازتمامیت ارضی وحاکمیت ملی کشوربه تنهایی دفاع نمودند. 

   به باورمن با نمایش اکت ها واظهارات فریبکارانه ی ضد طالبی وضد پاکستانی  هرگزنمیتوان به سنگرمقدس دفاع مستقلانه دست یافت . اگرطالبان به صلح رومیآورند ، نباید با چنگ و دندان نشان دادن های دروغین ، پروسه ی صلح را سبوتاژ نمود. واما اگرآنان به کشتار سربازان و مردم بیگناه ما ادامه داده ، جوی های خون را بیشترجاری می سازند ، باید تمام مردم راعلیه آنان و حامیان پاکستانی شان صادقانه بسیج نمود. باید ازحملات قاطع سرکوبگرانه ی قوای مسلح ماعلیه آنان جلوگیری نکرده وبا زوروقوت مردم و قوای مسلح ، آنان را به خاستگاه اصلی شان پاکستان فرستاد.

    حقایق نشان می دهد که حاکمان کابل که بیشتربه بقای خودشان درقدرت می اندیشند تا دفاع مستقلانه ، به بازی موش و گربه با طالبان پرداخته ، با تماشای سقوط ولسوالی ها وتماشای چپاول دار وندارپاسگاه های نظامی ما توسط طالبان ؛ زمینه ی اکمالات وتقویت بیشترنظامی آنان را فراهم می نمایند .

    شک آن وجود دارد که داکترغنی ازترس این که مبادا امریکا او را تنها بگذارد ، بازهم دست به دامن پاکستان شده ، در صورت ضرورت حتا وارد معامله ی جدیدی با رهبران نظامی آنکشورگردد.

     داکترغنی با درک این حقیقت که امریکا و پاکستان ، درتفاهم باهم برای هموارکردن بسترجدید برای گروههای تروریستی آماده گی گرفته وازطالبان منحیث سربازان نیابتی خود سود خواهند برد . وبافهمیدن این مسأله که هردو کشورنه خواهان نفی طالبان بلکه خواهان تقویت و تشجیع طالبان در میدان سیاست و جنگ استند ؛ درپایانِ تمام کش وگیرهای سیاسی و نظامی ، با طالبان کنارخواهدآمد ودر تحقق نقشه ی راه امریکا ـ پاکستان ـ عربستان سعودی ، نقش شایسته اش را ادا و ایفا خواهد نمود .