در پایان سال 1395….
در روزهای پایانی سال 1395 هستیم و عید نوروز 1396 در راه است . یک سال گذشته با تمام مثبت و منفی …. حالا به آرشیو ذهن میرود . مرورش به عنوان تجربه خوب است . اما برایش نه عزا دارم و نه خوشحال ! آنها که به هر دلیل مایل هستند تا در گذشته جا بمانند ، متعلق به گذشته هستند . وقایع زمین سیاست عمدتا غمناک و خونین بود و هنوز هم هست . سوریه را در خاورمیانه قربانی کردند وهنوز جنگ ادامه دارد . حکومت اسلامی ایران زیر سایه برجام زندانهایش آباد میشود ، قبرستانها فعال است ، اقتصاد بیمار است ، تزریق میلیاردها دلار از طرف غرب نهایتا این سیستم را نجات نمیدهد . اینها از اول هم مشکلشان پول نبود . برجام هم هرچند با پول نقد استارت خورد ولی سیاست منطقه ای و جهانی حکومت اسلامی ایران هنوز مثل خرلنگ است…..ترامپ که قول داده بود پاره میکند ، برای برجام حالا میخواهد جانش را فدا کند….
محمد محدثین از نفرات اصلی در ستون فقرات سازمان مجاهدین در مطلبی شكستهاي بزرگ آخوندها در ۱۳۹۵و پيام هاي آن را بیان کرد …
خلاصه نوشته : …..به اين ترتيب در سال ۱۳۹۵ موانع بزرگي از مقابل ما برداشته شده و بهار طبيعت را همراه با ورود به دوران سياسي جديدي جشن مي گيريم. اما براي يك نيروي انقلابي و تا بن استخوان مستقل كه ۵۲ سال بر پاهاي خود ايستاده است، هيچ چيز به رايگان بدست نمي آيد. بهاي هر پيروزي، با خون جوشان مجاهدين و فداكاري شبانه روزي اعضا و هوادارانش در سراسر ايران و جهان پرداخت شده است. با همين قيمت سنگين بود كه دستاوردهاي بزرگ ۱۴ ساله پايداري و بخصوص انتقال بزرگ مجاهدين بدست آمد. امري كه در بدترين شرايط منطقه اي و بين المللي محقق شد و دوست و دشمن آنرا ناممكن مي دانستند. با نگاه به اين دستاوردها مي توان به تواناييهاي خودمان و پتانسيلها و فرصتهاي دوران جديد كه اين مقاومت يك عامل تعيين كننده ايجاد آن بوده است؛ پي برد. اين دوران براي ما، خانواده بزرگ مقاومت ايران، در سال ۱۹۶ يك پيام دارد: مسئوليت پذيري مضاعف در حمایت از ارتش آزادي و هزار اشرف و در خشكاندن ريشه هاي استمالت در آمريكا و اروپا، براي سرنگوني فاشيسم ديني و استقرار دمكراسي وحاكميت مردم كه خواست مبرم مردم ايران است…
همانطور که متوجل هستید ، در این تابلوی هنری اثری از رد پای امپراطوری آمریکای ریقو یا ” گربه کاغذی ” وجود ندارد . امید داشتن مثبت است موجودات زنده در هر شرایطی باید امید داشته باشند . امید با آرزو کمی فرق میکند . آرزوها چشم انداز تحقق دارند ولی امید الزاما اینطوری نیست . سال 1365 که تازه از ایران خارج شده بودم در اولین پایگاه مجاهدین درشهر کراچی ، اولین نفر ضمن روبوسی گفت : سال دیگر تهران ، میدان آزادی….گفتم : حس طنز خوبی داری ؟ رگ گردنش باد کرد و گفت : شوخی نکردم جدی هستم….
همان شد عادتمان و سالها به هم امید دادیم . شش ماه دیگر ، سال دیگر….هر سال وعده سال بعد را به هم میدادیم . سالهای اول آرزویمان بود ، بعدها با کمی چاشنی واقع بینی برای من تبدیل به امید شد . حالا هم با همین امید زندگی میکنیم ، اگر در شرایط مناسبی قرار بگیریم با امید عاشق میشویم ، مریض میشویم ، پیر میشویم و با همین امید هم خاکمان میکنند ! تمامی موجودات زنده همیشه با امید زندگی میکنند .
کاخ سفید روز چهارشنبه در بیانیه ای که در مورد عادی سازی روابط با عربستان صادر کرد بر لزوم “اجرای سفت و سخت” توافق جامع اتمی میان ایران و قدرت ها تاکید کرده است… !
وقتی در تیرانا هنوز سلام نظامی به هم میدهند معنی سیاسی آن چیست ؟ یعنی تئوری جنگ آزادیبخش هنوز جان دارد ؟ همان جنگی که بعد از سقوط صدام اگر مثلا اتفاق بیافتد مسیر سیاسی اش را غرب باید هموار کند ، جوازش و سلاحش را هم خودش بدهد….و در چنین صحنه ای من واقعا نمیفهمم جنگ یا ارتش آزادیبخش یعنی چه ؟
امید همیشه خوب است و توهم همیشه مخرب است !
اقدس خانم پرسیده بود حجاب اختیاری چیست ؟ راستش اصلا سوال برایم قابل هضم نیست که بخواهم جواب داشته باشم . اگر سوال شود پوشش اختیاری یعنی چه ؟ میفهمم . حجاب اساسا از نوع پوشش نیست که اختیاری و انتخابی باشد ! جهل مطلق است . مثل این میماند که بپرسی برده اختیاری یعنی چه ؟ عرف زمان برده داری را با امروز مقایسه نکنید .
عید نوروز 1396 بر همگی مبارک….با امید به اینکه سال نو را با عادتهای کهنه ادامه ندهی….
