داکتر اناهیتا راتب زاد همانند یک رهبر ، هم مادر بود هم خواهر
عبدالوکیل کوچی
بخش سوم
اومهربانتر ازخواهر بود . داکتر اناهیتا راتب زاد شخصیتی والا گهر ،مدافع حقوق زنان ، درخدمتگزار ی به مادران و مهربانی به خواهران تمام عمر پربار خود را وقف خدمت به انسان زحمتکش نموده بود . داکتر اناهیتا راتب زاد در تمام اوقات رسمی و غیر رسمی ودر تمام لحظات زنده گی با توجه برشد فرهنگی وسیاسی زنان ، سلامتی خانواده وزحمتکشان کشور توجه جدی ومواظبت خاصی مبذول میداشت .
داکتر اناهیتا راتب زاد همواره سعی بر آن داشت تا فضای همکاری و همآهنگی ،همفکری وهمنظری در میان زنان ومردان خانواده واعضای فامیل تحکیم گردد .
هدایات سفارشات ومشوره های نیک مادرانه او توام با هوشدار ها ونصایای حیات بخش آن زنده یاد، بزرگ ترین رهنمود ونیروی تحکیم همدلی خانواده ها بود .
زنده یاد اناهیتا راتب زاد ساز مان دموکراتیک زنان را بمثابه حیاتی ترین مکتب انسانیت مکتب ی که آموزه هایش ملهم از عشق به انسان واحترام به مقام انسانیت بوده است رهبری وهدایت میکرد . از بهترین درسهای مادرانه دکتوریس اناهیتا راتب زاد هما نا وحدت و همفکری ، همبستگی ملی واتحاد صفوف زنان زحمتکش بود که آنها را بیک نیروی قوی وتوانای روشنفکری وآزادی خواهی مبدل کرده بود .
داکتر راتب زاد صفوف زنان را در مبارزه بر علیه فساد تنبلی ، بیدانشی و تعصبات نفاق بسیج میساخت وفقط درس همبستگی مهر ومحبت وخدمت بوطن را توضیح وتشریح مینمود.
زنده یاد راتب زاد بمسایل خانه وخانواده گی اعضای سازمان دموکراتیک زنان افغانستان توجه جدی مبذول میداشت وموضوعات مهم روزمره وپرابلمهای احتمالی خانواده ها را بوسیله زنان خرد ورز وصاحب اندیشه با اصول وپرنسیپهای خانواده گی وبادرنظرداشت سنتهای افغانی وسنن تاریخی حل و فصل مینمود .
بنقل از سخنان یکی از اعضای سازمان دموکراتیک زنان افغانستان :
مطابق به پالیسی ترقی خواهانه حزب دموکراتیک خلق افغانستان بخش بزرگی از فارغین مکاتب و لیسه ها را جهت ادامه تحصیل وفراگیری تحصیلات مسلکی بخارج معرفی مینمودند .
در سال ۱۳۶۱ خورشیدی پس از فراغت یکی از لیسه های نسوان در شهر کابل بدون کدام واسطه وسیله جهت ادامه تحصیل بخارج کشور معرفی شدم چون بنده عضویت سازمان دموکراتیک زنان افغانستان را داشتم بنا بر آن جهت اخذ معرفی نامه در مراجعه بشورای مرکزی سازمان دموکراتیک زنان افغانستان افتخار ملا قات با داکتر اناهیتا راتبزاد برایم میسر شد که در تمام عمرم بالا ترین افتخار در زنده گی وعضویت در ح د خ ا و سازمان دموکراتیک زنان افغانستان وملا قات با رهبر دلسوز ومهربان زنان کشور را داشتم و ازین بالاتر افتخار برایم هیچ چیزی نبود . در جریان ملاقات با زنده یاد دکتوریس اناهیتا راتب زاد مسُله بورسیه تحصیلی ام را به اتحاد شوروی وقت در میان گذاشتم داکتر راتبزاد با شفقت مادرانه ومهربانی خواهرانه فرمودند دخترم متاهل هستی یا مجرد گفتم متاهل با جدیت فرمودند بآنکه مسُله تحصیل برای زنان ومردان افغانستان نسبت به هرچیز الویت دارد ولی بخاطر جلو گیری از بروز مشکلات و مسایل خانواده گی در میان زنان با شوهران شان در صورت امکان باید زنان وشوهران شان یکجا به تحصیل بروند در غیر آن امکان اشتباهات ورنجش در میان زن وشوهر مسُله ناگواری را بمیان آورد . درآنوقت هرقدر از موافقه شوهرم راجع به ادامه تحصیلاتم صحبت
نمودم مورد قبولش قرار نگرفت وبا بسیار مهربانی برایم گفت رفتن تنهایی به خارج از کشور در خانواده تان پرابلم ایجاد میشود واین تحصیل باعث فروپاشی خانواده تان میگردد بگذار تا زمانی میسر گردد که شوهرتان نیز جهت تحصیل بخارج معرفی گردد آنگاه شما را نیز اعزام خواهم نمود .
برای سازمان دموکراتیک زنان افغانستان وزنان رسالتمند وروشنفکر سه موضوع منحیث رسالت تاریخی زنان الویت دارد اول مسله دفاع از وطن بخاطر دفع جنگ تحمیلی وایجاد صلح در کشور . دوم مسله انسجام وهمبستگی فامیلی در میان فامیلها وهم آهنگی وتفاهم بین زن وشوهر . سوم مسله تحصیل این چیزهاییست که شرایط ایجاد شده یکی نسبت بدیگری را الویت میبخشد .
ادامه دارد
