میدرخشد خانه ها از چهره ای تابان زن

غنچه  ای معنی کند گل هر دم از بوستان زن

مظهر لطف و محبت جلوه مهر و کمال

عالمی از جان و دل دلداده و حیران زن

رستم دستان یا شیران و مردان دلیر

شیر غیرت خورده اند از شیره ای پستان زن

میتراود نگهت صد  بوی گل های چمن

در مشام است تار تاری موی مشک افشان زن

زندگی خوش بگذرد بی درد سر در روز و شب

 مرد چون باشد موافق یار و هم پیمان زن

این سخن بی گفتگو منظور اهل دانش است

مکتب آموزش انسان بود دامان زن

بشکند پای که دارد عزم قصد نا پسند

وانکه میخواهد بگیرد با ستم تا جان زن

تا جهان باقیست این فرخنده روز بانوان

این دعا گوید ثنا باشد همی از آن زن