خوشبختی در بدبختی
پوهندوی شیما غفوری
هر خوانندۀ گرامی این صفحه حتماً با من موافق است که بدبختی های کشور ما بیرون ز شمار میباشد. هر فرد با وجدان باید به قدرت و استواری مردم افغانستان اعم از زنان، مردان، جوانان و اطفال این مرزوبوم آفرین گوید. بخصوص زن بودن در افغانستان مشکل ترین و شجاعانه ترین نقشی است که انسان افغانستان به عهده میگیرد. البته قبول این نقش اختیاری نمیباشد. اگرتعین نقش افراد در جامعه اختیاری میبود، شاید کمتر اشخاص جرئت زن بودن را در افغانستان مینمود. زیرا زن بودن در کشوری به نام افغانستان شهامت بُلند چون پرواز عقابها، تاب و طاقتی چون کوهپایه های مستحکم، حوصلۀ فراخ به وسعت ابحار، شانۀ پُرکار به قدرت پهلوانان افسانوی، مهربانی صمیمانه به لطف فرشته ها، و زیبایی خدایی به جذابیت گلهای خودرُو را طلب مینماید. زنان افغان با از خودگذری بی مانند و شهامت بی همتا کاروان زندگی را با وجود معضلات زیادی به پیش میبرند و بقای نسل ما را تضمین مینمایند.
ولی شوربختانه که مردان بدبخت کشور زنان بدبختر از خویش را چنان با انواع خشونت های فامیلی ، قتل ها، سنگسار و به دارزدن ها در بند گرفته اند، که شاید نظیر آن در جهان سراغ شده نتواند. چنانچه در این اواخر خبر بریدن لب و بینی زنی به نام ستاره در ولایت هرات توسط شوهر معتادش وجدان هر انسان سالم را تکان داده و سوگ دیگری را در دل افغانهای ماتم زده افزود.
جهت تقبیح این جنایت به ابتکار محترمه نادیه قانع و همکاری سازمانهای اجتماعی افغانی و غیر افغانی نامۀ سرگشاده ای عنوانی کمیسیون دفاع از حقوق بشر در آلمان و در شتِرَس بورگ به خاطرعدالت خواهی بر ضد چنین جنایات به نشر رسید. با همکاری صمیمانۀ صفحۀ انترنیتی آسمایی یک تعداد زیادی از زنان و مردان افغان مقیم در افغانستان و سایر ممالک دنیا نیز اسمای خویش را در پای این نامۀ سرگشاده ثبت نمودند که سازماندهندگان این اکسیون ازهر یک ایشان ابراز امتنان و شکران مینمایند.
بدون شک ما زنان افغانستان به مصایب زیادی مواجه هستیم. ولی آنچه باعث مسرت است، این است که عدۀ زیادی از زنان افغان در رفع این نابه سامانی ها در هرجایی که اند، به شکلی از اشکال با قلم، با اندیشه، با قلب و با زحمات زیادی مصرانه و اکثراً بدون سروصدای زیاد فعالیت مینمایند. آنچه را که اینجانب خوشبختی در بدبختی عنوان کرده ام، همبستگی زنان در این امر بزرگ و ضروری برای رفع بدبختی های کشور بخصوص رنج و عذاب زنان میباشد. در سال های اخیر دیده میشود که هرگاه خانمی و یا یکی از سازمان ها در مورد حقوق زن آوازش را بلند مینماید، سازمانهای دیگر زنان بدون در نظرداشت تفاوتهای کم و بیش شان در تقویت آن میپردازند و اکسیون آنها را از خود دانسته و از آن پشتیبانی مینمایند. نا گفته نباید گذاشت که رسانه ها، اشخاص انفرادی اعم از زنان و مردان و سازمانهای اجتماعی و سیاسی افغانی نیز بیشتر از پیش از داعیۀ زنان کشور دفاع نمایند. و در این زمینه روابط مطمئن و روحیۀ اعتماد به تدریج جای پراگندگی، بی تفاوتی و بی باوری را اتخاذ مینماید. برای تأمین حقوق زنان تحرک، شهامت و تلاش زنان پایۀ اساسی را تشکیل میدهد، ولی این پروسه نمیتواند بدون پشتیبانی وهمکاری مردان وطن به سر منزل مقصود برسد. برای پیروزی حق بر باطل و انسانیت بر هیولای وحشت دقیقاً همکاری همه جانبۀ افراد وطن دوست و روشن اندیش اساسی ترین شرط پیروزی است.
دست با دست و صمیمی، برای کار باهمی!
لینک های نامۀ سرگشاده بخاطر سهمگیری بیشتر در تقویت اکسیون:
