خواب سنگین
رسول پویان
بهر طرف که نگه می کنم شب تار است
سـپـیـده در شـکم اهـریمـن گـرفـتار است
از آن دمی که بـه مکـر و ریا نوحه کنند
به جـای شـادی و لبخند گـریـۀ زار است
امـیـد سـبـز بهـاران اســیـر پـایـیـز اسـت
به چـشم غنچۀ گل نیش عقرب خار است
ز آســمـان غــم و درد و بـلا هـمی بـارد
طـبیب مـرده و آدم ز ریـشـه بیمـار است
هنوز کوکب طالع به خواب سنگین است
در آسـمـان خـیـال اضطـراب بیدار است
متاع عشـق و محبت مکـن عرضه دیگر
که حُبّ قدرت و سـرمایه باب بازاراست
توگویی رحم وعـواطف نمانده در دل ها
فقط زجور وستم ظلم وکین سرشار است
عـراق و شـام و فلسطین اسیر بیداد است
بهرکجا نگری خون و جنگ و ادباراست
به نـام مـذهـب و قـوم و گـروه می تازنـد
همه تعصب و افـراط و گند اشـرار است
سـلاح پـر خطـر دیـن و دانـش و منطـق
بـه دام فـتـنـۀ اهــل ریـا گـرفـتــار اســت
بسی گـذشـت زمـان و کسـی نـدیـد عـمل
ز شیخ و واعـظ و مفتی فـقط گفتار است
بگـرد محـور خُـرد و بـزرگ می گـردند
درین زمـانـه فـقط چرخ ودورِاقمار است
ز تـارِ بـسـتۀ دل هـا کـسـی گـره نگـشود
نوازشی که بدل زخمه می زنـد تار است
فـقــط نـه آدم و حـیـوان بـنـد زنــدان انـد
اسـیر دام بـلا آب و خاک و اشجار است
22/7/2014
