حرام چیست؟
برهان الدین « سعیدی»
نمی خورم به حلال و حرام من سوگند به جان عشق که بالاست از حلال و حرام « مولانا بلخی »
حرام : در اصطلاح ادبیات « ناروا ، ناشایست ، تباه و نفله » را میگویند ، درلغت به معناى « منع » است؛ مترادف حرام :« ممنوع ، غیر شرعی ، نا مشروع وغیر قانونی » و متضاد حرام :« جایز، روا، مجاز، مشروع ، قانونی و حلال » میباشد.
حرام: در شرعى ؛ عملی است که :« انجام دادن ، خوردن ، پوشیدن ، نگاه کردن « چشم چرانی» ، گفتن ، شنیدن و… » آن از طرف پروردگار عالمیان در قرآن کریم ؛ « ممنوع و نهی » شده و کسی که آن را انجام دهد ، مرتکب « گناه و عذاب » و ترک کننده آن شامل « اجر، ثواب، مزد و پاداش » میگردد.
حرام : یعنی « خوردن گوشت خنزیر« خوک» ، خوردن گوشت حیوانات خود مرده و یا خفه شده ، خوردن گوشت حیوانات که به غیر بنام الله ؛ ذبح میشوند ، خوردن خون حیوانات وغیره » میباشد. « البته اگر كسی به خوردن آنها ناگزير شود و اسراف نکند ؛ مجاز است ».
حرام : یعنی « کشتن « قتل کردن » ، زنا کردن ، لواط کردن ، شراب نوشیدن ، قماربازی کردن، ربا « سود » خوردند ، غضب و خوردن مال یتیم ، آزدواج با غیر مُحَرَّم ، دروغ گفتن ، غیبت کردن و غیره » برعلاوه اینکه اعمال پلید و شیطانی هستند؛ انجام دادن آن موجب « کینه، کدورت ، نفرت، نفاق ، دشمنى ، فسق و فساد » و غفلت در « اطاعت ، استعانت وعبادت » خداوند یگانه ، میگردد.
بناً ؛ رب العالمین بنابر حکمت و مرحمت خود « حرام » را به ضرر و « حلال » را به « منفعت » بشریت لازم دیده ، تا انسان « حلال را حرام و حرام را حلال » نساخته ، بلکه از حرص نفس ، اعمال مفسد و چیز های ناپاک و شیطانی « خبائث » اجتناب ورزد و از حلال و پاکیزه « طیّبات » که راه هدایت و کمال به « سعادت و رستگاری» است ؛ مستفید شود.
پس ؛ آی پروردگار مهربان !
ــ از حرص نفس و چیزهای « حرام » که موجب « ضرر، گناه وعذاب » میشود ؛ نجاتم ده.
ــ مرحمت کن ، تا با نعمات « حلال و پاکیزه » تو که موجب « نورانیّت» انسان میشود، توفیق حاصل کنم.
امین یارب العالمین
برهان الدین « سعیدی»
منابع و مآخذ:
ــ سوره ۲: البقرة ، ایه مبارکه « ۱۷۳» درمورد منع خوردن گوشت مردار و خوك.
ــ سوره ۵: المائدة ، ایات مبارکه « ۳ ، ۴ ، ۵ » در مورد منع خوردن گوشت حرام .
ــ سوره ۱۶: النحل ، ایه مبارکه « ۱۱۵» درمورد منع گوشت مردار و ذبح بنام غیرالله .
ــ سوره ۴: النساء، ایه مبارکه « ۹۳ » در مورد کشتن « قتل » مومن.
ــ سوره ۲۹: العنكبوت ، ایه مبارکه « ۶۶ » در مورد پرستش بتها.
ــ سوره ۴: النساء ، ایه مبارکه « ۱۰» در مورد خوردن مال یتیم .
ــ سوره ۴: النساء ، ایات مبارکه « ۲۳ و ۲۴ » در مورد ازدواج با غیر مُحَرَّم.
ــ سوره ۱۷: الإسراء ، ایه « ۳۲» در مورد عمل زشت« زنا » .
ــ سوره ۷: الأعراف ، ایه مبارکه « ۸۱» در مورد لواط کردن.
ــ سوره ۲۴: النور ، ایات مبارکه « ۳۰ و ۳۱ » درمورد پاکدامنی « زن و مرد».
ــ سوره ۵: المائدة ، ایه مبارکه « ۹۰ و ۹۱ » در مورد حرام شدن « شراب، قمار و بتها» . ــ سوره ۵: المائدة ، ایه مبارکه « ۹۱ » در مورد شیطان که باعث کینه و دشمنی میشود. ــ سوره ۲: البقرة ، ایه مبارکه « ۲۷۵ » در مورد ربا حرام و ربا خور اهل آتش است. ــ سوره ۴۹: الحجرات ، ایه مبارکه « ۱۲ » در مورد غیبت کردن .
ــ سوره ۵: المائدة ، ایه مبارکه « ۸۸ » در مورد خوردن حلال و پاکیزه.
ــ سوره ۷: الأعراف ، ایه مبارکه « ۱۵۷ » در مورد حلال و حرام .
ــ فرهنگ زبان فارسی : داکتر مهشد « مشیری » .
