بهای سنگین این خاموشی پیش از توفان را طالبان خواهند…

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان بیش از این صبر مردم افغانستان را…

گلایه و سخن چندی با خالق یکتا

خداوندا ببخشایم که از دل با تومیخواهم سخن رانم هراسانم که…

(ملات گاندی در مورد امام حسین

باسم تعالى در نخست ورود ماه محرم و عاشوراء حسينى را…

جهان بی روح پدیداری دولت مستبد

دولت محصولی از روابط مشترك المنافع اعضاء جامعه می باشد٬ که…

ضانوردان ناسا یک سال شبیه‌سازی زندگی در مریخ را به…

چهار فضانورد داوطلب ناسا پس از یک سال تحقیق برای…

پاسخی به نیاز های جدید یا پاسخی به مخالفان

نویسنده: مهرالدین مشید آغاز بحث بر سر اینکه قرآن حادث است و…

طالبان، پناهگاه امن تروریسم اسلامی

سیامک بهاری شورای امنیت سازمان ملل: ”افغانستان به پناهگاه امن القاعده و…

  نور خرد

 ازآن آقای دنیا بر سر ما سنگ باریده عدوی جان ما…

عرفان با 3 حوزه شناخت/ ذهن، منطق، غیب

دکتر بیژن باران با سلطه علم در سده 21،…

شکست مارکسیسم و ناپاسخگویی لیبرالیسم و آینده ی ناپیدای بشر

نویسنده: مهرالدین مشید حرکت جهان به سوی ناکجا آباد فروپاشی اتحاد جماهیر…

سوفیسم،- از روشنگری باستان، تا سفسطه گری در ایران.

sophism. آرام بختیاری دو معنی و دو مرحله متضاد سوفیسم یونانی در…

آموزگار خود در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی را دریابید!

محمد عالم افتخار اگر عزیزانی از این عنوان و پیام گرفتار…

مردم ما در دو راهۀ  استبداد طالبانی و بی اعتمادی…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان سرزمینی در پرتگاۀ ناکجاآباد تاریخ مردم افغانستان مخالف…

ترجمه‌ی شعرهابی از دریا هورامی

بانو "دریا هورامی" (به کُردی: دەریا هەورامی) شاعر، دوبلور و…

تلویزیون حقوق ناشر یک اندیشه ملی و روشنگری 

نوشته از بصیر دهزاد  تلویزیون حقوق در پنجشنبه آینده،  ۱۱ جولای، …

افراطیت دینی و دین ستیزی دو روی یک سکه ی…

نویسنده: مهرالدین مشید در حاشیه ی بحث های دگر اندیشان افراط گرایی…

د مدني ټولنې په اړه په ساده ژبه څو خبرې

 زموږ په ګران هېواد افغانستان کې دا ډیر کلونه او…

از پا افتادگان دور جمهوریت

در خارج چه میگویند ؟ انهاا طوری سخن میرانند که افغانستان…

آیا طالبان آمده اند ، تا ۳۴ ملیون شهروند افغانستان…

نوشته: دکتر حمیدالله مفید. بزرگترین دشواری که در برابر جهان اسلام…

 چند شعر کوتاه از لیلا_طیبی (صحرا) 

ذهنم، یوزپلنگی تیز پاست آه! بی‌هوده بود، دویدن‌هایم... آی‌ی‌ی        --غزال وحشی، کدام کنام…

«
»

جنگ ماشین ها علیه انسانها

نویسنده: داکتر اخشید جاوید، پژوهشگر مسایل خلع سلاح در مرکز مطالعات بین‌المللی و دیپلوماسی دانشگاه  SOASلندن

akhshid

عدم آگاهی لازم عامه، عدم مشارکت  مردم و پارلمان بخاطر کنترول دموکراتیک و به ‌کارگیری لازم سلاح‌های خودکار که بدون دخالت عامل انسانی عمل می کنند، اخیراً باعث ایجاد نگرانی های شدید در غرب شده است.

 

سلاح های نیمه خودمختار موجود آنهایی اند که تنها برای مدت کوتاه قابلیت انجام عمل مستقلانه را دارند. اما سلاح های خودمختار یا کاملاً خودکار از نوعی اند که بدون دخالت عامل انسانی قادر به انتخاب هدف مورد نظر و شلیک به سوی آن می باشند. نحوه فعالیت “دستگاه های سلاح های مرگبار خودمختار ” (Lethal Autonomous Weapons Systems) بطوریست که نخست از وضع حاکم بر میدان جنگ ارزیابی به عمل می آورند و سپس در مورد حمله به اهداف مطمح نظر خود تصمیم می گیرند. سلاح های خودمختار مرگبار بر اساس هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) که بر مبنای معادلات ریاضی استوار است، فعالیت می کنند. این دستگاه ها با ثبت ویژگی‌های بدن انسان مانند صورت، حرارت بدن و جزئیات بیومتریک مردم را نیز به‌ عنوان “اشیای مورد نظر”  (Objects of Surveillance) تحت نظارت قرار می دهند.  

 

سربازهایی که هرگز نمی‌خوابند

برای یکعده مردم که مسائل مربوط به روبات های کشنده  (Killer Robots) را فقط در فلم های علمی- تخیلی و یا از ورای پردهء سینما تماشا کرده اند، موجودیت عملی این نوع روبات هاغیر قابل باور می باشد. اما این افراد فراموش کرده‌ اند که در  دهۀ گذشته، هزاران روبات های زمینی و طیاره های  بی پیلوت در عراق، افغانستان، یمن و پاکستان در عملیات های نظامی زمینی و هوایی ایالات ‌متحده امریکا شرکت داشته اند.

آقای کِنِت رُز یکی از فرماندهان ارتش ایالات‌متحده آمریکا به این باور است که: “ماشین‌ها خسته نمی‌شوند. آن‌ها چشم‌هایشان را نمی‌بندند. آن‌ها در هنگام بارندگی زیر درختان مخفی نمی‌شوند و با دوستانشان صحبت نمی‌کنند…ماشین‌ها ترس را نمی‌شناسند”.

 

برخی هم معتقدند که نابودی و کشتن تنها هدف ایجاد این‌گونه روبات‌ها نیست. از آن‌ها می‌توان در تحت شرایط مرگبار مثلاً در میدان جنگ برای نجات جان انسان‌ها استفاده کرد. یک روبات می‌تواند در میدان جنگ به‌ سرعت حرکت کند تا کمک‌های اولیه را فوراً به سربازان زخمی برساند.

 

مقصود هر چه باشد، مدت زیادی طول نخواهد کشید که اردوی ایالات‌ متحده آمریکا به فکر کاهش دادن تعداد سربازان رزمی خود بیفتد و در عوض از روبات‌های بیشتری در نبرد استفاده کند. توانایی ایالات ‌متحده آمریکا در مدیریت جنگ رو در رو در حال تضعیف شدن است. بنابر این جنگ های از فاصلۀ دور و بدون خطر  بهترین گزینه و بدیل است.

این امر سایه‌ای نگران‌کننده روی آینده می افکند و ممکن است باعث پیچیده ‌تر شدن مسائل شود. شواهد و قرائن نشان می دهد که یک ماشین نمی ‌تواند افراد عادی را از جنگجویان تشخیص دهد، مخصوصاً در مه و غبار جنگ.

 

از جانبی هم، روبات‌های نظامی برای قتل عام جمعی و نسل‌کشی درنگ نخواهند کرد، درحالی‌که صفات انسانی سربازان معمولاً ایشان را از روبات ها ذاتاً متمایز می سازد. این جزء ذات انسان است که از کشتن و قتل عار دارد و این تنها تعداد معدودی از افراد در یک جامعه هستند که می‌توانند به قاتلین مؤثری درآیند. روبات‌ها اما از این ویژگیهای ذاتی انسانی همانند شرم از کشتن محرومند. در نتیجه، میتوان گفت که نسل‌ کشی‌های آینده بسیار سریع ‌تر و عظیم ‌تر انجام خواهند شد.

 

انگلستان، چین، روسیه، اسرائیل و کوریای جنوبی هم در حال  تولید و انجام آزمایشات روبات‌های نظامی و انواع دیگر سلاح های خودمختار مرگبار هستند.

آیا تدبیر حکم می کند تا سرنوشت مرگ و زندگی به یک ماشین محول گردد؟

 

استفاده از چنین تسلیحات و روبات های کشنده و کاملاً خود مختار برای کشتن مردم غیرانسانی بوده و بی‌حرمتی به اصول اخلاقی انسان است. همچنین ممکن است این نوع کشتارها کنوانسیون ژنیو را نقض کند و چالش‌هایی را بر سر راه ساختارهای موجود در قوانین بین‌المللی قرار دهد.

 

از سوی دیگر، این دشواری حقوقی بمیان میاید که نمیتوان فرد را برای اعمال چنین سلاح ها در جنگ مسلحانه متهم شمرد. در عوض مسئولیت متوجه گروه بزرگ ‌تری از افراد بشمول پروگرامر یا طراح می شود که شناخت شان احتمالاً ناممکن خواهند بود.

 

علیرغم مخالفت اکثر دولت های جهان، فعالان حقوق بشر، کارشناسان، محققان صنعت روباتیک و گفتگوهای جاری در چارچوب  کنفرانس خلع سلاح در ژنیو با هدف ممنوع قرار دادن استفاده از چنین سلاح های کشنده و کاملاً خود مختار و  تدوین و تصویب یک پیمان بین المللی الزام‌ آور در زمینه، پیشرفت شایانی در این عرصه صورت نگرفته است.

 

دستگاههای سلاح های مرگبار خودمختار به‌عنوان سومین انقلاب در صنعت جنگ پس از باروت و سلاح اتمی، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها را بر سر راه ایجاد همزیستی مسالمت‌آمیز مردمان جهان قرار داده زیرا تصمیم مرگ و زندگی بشر را به یک کامپیوتر بی‌رحم محول می‌کند.

 

اگر دولت‌های سرکش و بازیگران غیردولتی دسترسی به این نوع سلاح ها پیدا ‌کنند با خونسردی و بدون تردد دستور قتل هزاران بی گناه را صادر خواهند کرد. دیکتاتورها دیگر مشکلی برای مجبور کردن عسکرانشان به شلیک به سمت مردم خود نخواهند داشت.

 

پرسشی که در ذهن نگارنده خطور می کند این است که آیا سلاح های مرگبار خودمختار کشنده تر از سلاح های شیمیایی خواهند بود؟