آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

«
»

تغییرات نظم جهانی

 

روزنامۀ تغییرات نظم جهانی. شمارۀ 14

12 آوریل 2017 : جهان دوباره در سراشیب جنگ

تی یری میسان

12 avril 2017 : le monde bascule à nouveau dans la guerre

par Thierry Meyssan

سرانجام کاخ سفید به اتحادیۀ متشکل از نئو محافظه کاران پیرامون بریتانیا و شرکتهای متنوع چند ملیتی پیوست. ایالات متحده به همان سیاست امپریالیستی بازگشت که در سال 1991 طرح ریزی کرده بود و ناتو را دوباره فعال کرد. متارکه با روسیه و چین نیز در 12 آوریل 2017 آغاز گردید. اینک جهان دوباره در آستانۀ جنگ هسته ای به سر می برد.

شبکۀ ولتر|دمشق (س.ریه)| 13 آوریل 2017

 

در کوران دو هفته نبرد در بطن دولت ترامپ، ایالات متحده به شکل غیر قانونی به پایگاه الشعیرات (سوریه) حمله کرد، و سپس علامات و نشانه های متناقضی را پیش از آشکار کردن نیت اصلی اش نشان داد. بطور مشخص، ایالات متحده سیاست امپریالیستی اش را دوباره راه اندازی کرد.

در کوران کمتر از دو هفته، دولت ترامپ 7 بار موضعگیری اش را دربارۀ جمهوری عرب سوریه تغییر داد(1). در 12 آوریل 2017 بود که ایالات متحده مهمترین ویراژ خود را به ثبت رساند. در همین وهله، وزیر امور خارجه رکس تایلرسون Rex Tillerson برای آخرین رویکرد صلح جویانه به مسکو رفت. شورای امنیت سازمان ملل متحد گردهمآئی تشکیل داد و مشاجرات را به ثبت رساند. در حالی که رئیس جمهور ترامپ ناتو را علیه روسیه اعزام کرد.

مشاوره ویژۀ رئیس جمهور ترامپ، استیو بانون Steve Bannon و معاون او سباستین گورکا Sebastien Gorka خودشان را برای پیوستن به میکائیل فلین Michael Flynn آماده می کردند، در حالی که رسانه هائی که تا پیش از این طرفدار ترامپ بودند ترازنامۀ فعالیتهایشان را تدارک می دیدند. طبق شایعه داماد رئیس جمهور، جارد کوشنر Jared Kushner از این پس تنها فردی ست که رئیس جمهور به او گوش فرا می دهد، البته نمی توانیم بدانیم این گزارش تا چه اندازه حقیقت دارد.

بنظر می رسد که کاخ سفید زیر فشار بریتانیائی ها تغییر جهت داده که به هر وسیله ای می خواستند سازمانهای جهاد طلبی را که ایجاد کرده بودند حفظ کنند (2). وزیر امور خارجه بوریس جانسون Boris Johnson به رهبران اروپائی اتکا کرد که پیش از این در گردهمآئی امنیت مونیخ در 19 فوریه از سوی نئو محافظه کاران متقاعد شده بودند (3).

برای توجیه تجاوز به دولت حاکم عضو سازمان ملل متحد، رکس تایلرسون فقط می توانست دربارۀ رویداد خان شیخون به نتیجه گیری سرویسهای «اطلاعاتی» ایالات متحده استناد کند. یعنی نتیجه گیری که به هیچ وجه نمی توانست ثابت کند که سوریه سر منشأ آن بوده، ولی به گزارشات تنظیم شده ای مراجعه می دهد تا سرانجام به این نتیجه برسد که باید برای سرنگونی « رژیم » فراخوان صادر کند (4).

ویژگی خدشه ناپذیر این تغییر جهت در حد قطعنامۀ پیشنهادی ست که ناتو به شورای امنیت تحویل داد که روسیه نیز آن را وتو کرد (5). این قطعنامه در غرب به مثابه درخواست خیلی سادۀ تجسس بی طرفانه دربارۀ رویداد شیمیائی خان شیخون معرفی شده، ولی در واقع قطعنامه می خواهد که ارتش نیروی هوائی سوریه زیر کنترل شمارۀ 2 سازمان ملل متحد جفری فیلتمن Jeffrey Feltman قرار بگیرد. و می دانیم که جفری فیلتمن معاون قدیمی هیلاری کلینتون و طراح طرح تسلیم بی قید و شرط سوریه بوده است (6).

متن این قطعنامه بازنویسی متن مقدماتی ست که در 6 آوریل تحویل داده شد، ولی ایالات متحده تا وقتی که از خودش اطمینان حاصل نکرده بود آن را در معرض رأی قرار نداد. و باید دانست که این قطعنامه میانجیگری اعضای برگزیدۀ شورای امنیت را بحساب نمی آورد که سعی کردند به درخواست معمولی رایج در سازمان ملل متحد برای مأموریتهای تجسسی بسنده کنند (7).

در اصل تسلیم ارتش نیروی هوائی سوریه به کنترل سازمان ملل متحد همان تاکتیکی به کار برده شده که در 19 سال پیش از این در سال 1998 علیه صربستان به کار بردند که متعاقباً به مداخلۀ نظامی غیر قانونی ناتو انجامید.

رئیس جمهور دونالد ترامپ تغییر جهت خود را با استقبال از فرماندۀ ناتو جنس استولتنبرگ Jens Stoltenberg در کاخ سفید تکمیل کرد. طی مصاحبۀ مطبوعاتی مشترک، او اظهار داشت که ناتو را باطل شده نمی داند، و از پشتیبانی او علیه سوریه سپاسگذاری کرد، و برای همکاری تنگاتنگ با متحدانش اعلان آمادگی کرد (8).

در پاسخ، روسیه اعلان کرد که %60 نیروی هسته ای اش را به روز کرده و برای جنگ آماده است (9).

در نتیجه ما به 6 ماه پیش بازمی گردیم، یعنی وقتی که بارک اوباما از همکاری با چین و روسیه و هم پیمانانشان (سازمان همکاری شانگهای و سازمان منشور امنیت جمعی) امتناع می کرد. در آن دوران پیشنهاد چنین بود که جهان به دو بخش تقسیم شود بی آنکه ارتباطی بین آنها وجود داشته باشد(10).

[1] « Les 6 positions de l’administration Trump sur la Syrie », Réseau Voltaire, 11 avril 2017.

[2] Sous nos Yeux. Du 11-Septembre à Donald Trump, Thierry Meyssan, éditions Demi-Lune, 2017. Voir la seconde partie de l’ouvrage.

[3] « Le détournement de la Conférence sur la Sécurité de Munich », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 21 février 2017.

[4] “The Assad regime’s used of chemical weapons, on April 4, 2017”, White House.

[5] “US, UK & France Resolution on Syria (Russian vetoed)”, Voltaire Network, April 12, 2017.

[6] Sous nos Yeux. Du 11-Septembre à Donald Trump, Thierry Meyssan, éditions Demi-Lune, 2017. Pages 238-244 et 249-251.

[7] “Security Council Elected Members’ Initiative : Compromise Draft Resolution on Chemical Attack in Idlib, Syria (withdrawn)”, Voltaire Network, 6 April 2017.

[8] « Donald Trump relance l’Otan », Réseau Voltaire, 13 avril 2017.

[9] « La Russie se tient prête à une guerre nucléaire », Réseau Voltaire, 13 avril 2017.

[10] « Journal du changement d’ordre mondial #13 : Deux mondes distincts », par Thierry Meyssan, Al-Watan (Syrie) , Réseau Voltaire, 8 novembre 2016

لینک متن اصلی :

http://www.voltairenet.org/article195971.html

 

ترجمۀ حمید محوی