افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

«
»

بی توجهی به آثار ارزشمند فرهنگی ـ تاریخی ، کم ازانفجار دادن پیکره های بودا نیست

                                                                                                     نوشته ی : فروغی

       این که چند کاخ خراب شده را مرمت و رنگمالی می کنند خوب است ؛ اما

       وقتی به خاکروبه ها و دیوارهای روبه زوال اولین مدرسه و خاستگاه مولانای بزرگ بلخ می بینی ؛

      وقتی آرامگاه محقر و روبه نابودی ابوریحان بیرونی دانشمند شهیر شرق را نگاه میکنی ؛

     ووقتی قامت بلند منارتاریخی جام ـ قدیمی ترین و بلندترین منارآجری دنیا را نزدیک به خم شدن و فروریختن می بینی

…. ؛

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

     مرمت و رنگمالی کاخ های دارالامان و جبل السراج را نمایش سیاسی– تبلیغاتیِ بیشتر نمی پنداری .

      به نظر ات می آید که کسانی قصد دارند با  تردستی به چشمانت خاک پاشیده ، ترا همانند کودکی خوردسال فریب بدهند.

    به نظر ات میآید دستان سیاه ومرموزی برای نابودی تاریخ و فرهنگ تو به کار افتاده است .

              مگر چه فرقی وجود دارد بین نابود کردن تندیس های بزرگ بودا  توسط طالبان و بی توجهی و بی پروایی نسبت به حفاظت و مراقبت از آثارو آبدات تاریخی کشور توسط حاکمان طالب صفت کابل  ؟ 

      اگراین رهبرانِ گزافه گو ، حداقلِ باور و احترام را به مردم و فرهنگ مردم  می داشتند ، چرا طی این همه مدت ـ با در اختیار داشتن اینهمه قدرت و ثروت ، به حالِ این مدرسه ، مقبره و بناهای تاریخیِ ـ فرهنگی بیشمار ما دل نسوختاند ؟

     من و کسان دیگری مثل من باربار به این مهم پرداخته و مسأله را رسانه ای کرده ایم ؛ اما مثل اینکه گوش شنوایی نباشد ، همه مسوولین به جای توجه بر مرمت آثار و بناهای باستانی ، به جیغ ها و گزافه های شان ادامه داده ، فقط بدنبال حفظ و ادامه ی قدرت و به دنبال ثروت اندوزی و گروه بازی های شان بوده اند .

    بی توجهی و بی پروایی نسبت به حفاظت و مراقبت از آبدات ، آثار و ارزشهای باستانی – فرهنگی ، مشهود ترین دلیل بی علاقه گی به فرهنگ و مایه ی خجالت و شرم برای مسوولان حکومتی و مولتی میلیونران جهادی – مافیاییست .

   من به این باورم که با رهبران و سیاستبازان دروغگو ، فاسد ، گروه باز و پول پرست ، این کشتی شکسته هرگز به ساحل نخواهد رسید .          فروغی