بنى آدم اعداى يكديگر اند

سخن هاى حق را كسى گر شنفت
بداند كه سعدى غلط كرد و گفت :
 
بنى آدم اعضاى يكديگر اند
كه در آفرينش ز يك جوهر اند “
 
بنى آدم اعداى يكديگر اند
كه اندر شرارت ز يك جوهر اند
 
بخيل و حريص و حسود اند بس
كه جز خود ندارند پرواى كس
 
زند گر كسى را زمين روزگار
زنندش دگر تا نه گيرد قرار
 
نباشند نه پا و نه دست كسى
ندارند غمِ بود و هستِ كسى
 
چو بينند غم و رنج همنوع خويش
خوشند و نگردند هرگز پريش
 
زنند و كُشند و خوُرند و برند
نه در فكر ايزد نه از محشرند
 
چو از محنت ديگران بيغم اند
از اين رو به اسم بنى آدم اند
 
زبير واعظى