هم دلان و مهربانان بشنوید
ازبیک و تاجیک و پشتون و هزار
چار فصل سربلند و استوار
——————————-
اینک این ما و شما و این وطن
اینک این صحرای خالی از چمن
دست در دست وطنداری دهید
بازوان خویش را یاری دهید
…….
شانه ها را تکیه گاه هم کنید
پاک از آیینه گرد غم کنید
دست در دستان یکدیگر نهیم
یک قدم از خویش آن سوتر نهیم
……
وقت آن آمد که خود محور شویم
یک کمی ما نیز خود باور شویم
دامن از چنگ تعصب پس کشیم
طعمه ازچنگال این کرکس کشیم
من و تو منحل به حرف ما شویم
قطره قطره وانگهی دریا شویم
پا به پای عاشقی راهی شویم
رهسپار سمت آگاهی شویم
ترانه ی خیلی زیبا و با مفهوم از دانش آموزان “مکتب معرفت”، شهر کابل.