میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

«
»

با راک اوباما بخاطر اکرائین، انتخابات در سوریه را به رسمیت میشناسد و دست بشار الاسد را میفشرد.

ا.دهقان

ایزویستیا

مورخ 2014-06-07

رئیس جمهور ایالات متحده امریکا باراک اوباما اعلام داشت که باید انتخاباتی که در سوریه برگزار شده آنرا قانونی دانسته و وظیفه خود میدانم تا با رئیس دولت سوریه یعنی بشار الاسد ملاقاتی داشته باشم. تنها در آنصورت روسیه، چین، اروپا و کشور های دیگر طراز اول و ائتلاف دولت ها به امریکا مانند شریک شایسته برخورد خواهند داشت.

رئیس دولت ایالات متحده آمریکا باراک اوباما از رئیس جمهور روسیه فدراتیف ولادیمیر پوتین دعوت به عمل آورد تا با رئیس جدید الانتخاب اکراین آقای پیترو پروشینکو ملاقات داشته باشد و اضافه کرد که پوتین رهبر روسیه باید قبول کند که انتخابات در اکرائین مشروعیت داشته این کار حل مشکل وضع را دراکرائین سهولت میبخشد. درغیر از آن، طوری که اوباما اعلام داشت، روسیه انتظار تحریمات دیگری را از امریکا داشته و اوباما از اتحادیه اروپا عمل بالمثل رانیزانتظار دارد.

در رابطه به تحریمات امریکا بیهوده، سیاستمداران طراز اول، دیپلوماتها، ژورنالیست ها حال دیگر اقتصاد دانان هم رسماً به این اصل معتقد شده اند که تحریمات امریکا نه آنقدر بر روسیه صدمه وارد کرده است بلکه بالای خود آمریکا تاثیرات منفی بیشتری داشته است.

بلی، تلاش امریکا که توسط دستان اروپا عملی میشود و در عقب خود این مطلب  را داردکه اروپا را نیز ضعیف بسازد البته که دور از نگاه ها نیست. بیجا نیست که متخصصین این را پذیرفته اند که اروپا بدون روسیه پوسیده و ورشکست میشود.

حال چطور میتوان وضع را طور دیگر تعریف کرد درصورتیکه کنسرسیوم های فراملیتی و حتی شرکت های بزرگ نفتی از امریکا، بریتانیا و اتحادیه اروپا اعلام میدارند، ما در برابر طرف معامله سابقه دار و پر منفعت خویش تحریمات را نمیخواهیم عملی کرد. اما موضوع پیترپروشینکو و انتخابات در اکرائین جالب است!

ایالات متحده امریکا از روسیه تقاضا دارد که انتخابات در اکرائین را به رسمیت بشناسد، بدون در نظر داشت جنگ داخلی که در بخش های از آنکشور جریان دارد و هم عدم موافق بودن سه بر چهارم قسمت جمعیت کشور با انتخابات؟ پس چرا آنوقت آنان پیش از پیش اعلام نموده بودند که انتخابات در سوریه را به رسمیت نمیشناسند و اضافه کردند که ما نمیتوانیم انتخابات در کشوری را قانونی بدانیم، که در آنجا جنگ جریان دارد و بخشی از نفوس آنکشور به رای پرسی یا ریفراندوم موافق نیستند و اشتراک نمیورزند پس چطور میتوان آنرا مشروعیت داد؟ لازم است اینجا از انتخابات کریمیه یادی به عمل آورد که مشابه به انتخاباتی در فولک لینداخ و تاریخ کوسووا بوده پس تکرار برای چه؟

راجع به ملاقات با پیتروپروشینکو رئیس جمهورجدیدی که از قسمت های کشور اوکرائین انتخاب شده و نه از همه مناطق کشور وهم  مردم بی دفاع خود را توسط طیارات جنگی بمبارد میکند و عملیات سرکوب گرانه را که مورد تائید قانونی آمریکاست به راه انداخته است. پس چرا باراک اوباما با اسد که متهم به عملیات مشابه است ملاقات نمیکند؟

چیز دیگری که بسیار جالب است و آن عبارت از واژه ( باید) است که اوباما به آدرس پوتین رهبر روسیه خطاب نموده است. پوتین به کی بدهکار است؟ به اوباما؟

اوباما که جایزه صلح را بعد از مصاحبه در عراق، افغانستان و قتل بیشمار انسانهای بی دفاع از اثر حملات امریکا در جهان صورت میگیرد بدست آورده است و شخصی که شخصاً امریکایی ها در پیوند با درجه پائین اعتماد به او حرفهایی دارند و میزنند؟ باز هم باید رئیس دولت روسیه که گراف جاه و مقام باورمندی اش بالاتر از هشتاد درصد حتی در مراکز اجتماعی مخالف، عزیز دانسته میشود؟

در فرجام راجع به گفته  ای اوباما که مطلبی دارد و آنرا در ملاقات با ولادیمیر پوتین در مراسم یاد بود هفتادومین سالگرد پیاده شدن قوت های متفقین ضد ائتلاف هیتلر که میان رهبران جهان در نورماندی برگزار میشود به شخص پوتین خواهند گفت.

جان مطلب درینجا نیست که اوباما تصمیم دارد تا روسیه کشوری را که فاتح بلااستحقاق جنگ دوم جهانی است سرزنش کند، طور عادی تا وقتی که رهبر ایالات متحده آمریکا به نورماندی پرواز میکند و خطابه خود را آماده میسازد ضرورت است تا به سوال های مهمی جواب بدهد.

چرا زون منع پرواز در فضای لیبیا را بعد از آنکه بمباردمان های هوایی علیه مردم لیبیا از طرف قذافی جریان داشت وضع کردند؟ و چرا اعلام بمبارد روسیه نوین را که از طرف حکومت کیف فرمان داده شده است در نظر نمیگیرد؟

در حالی که ماموران اتحادیه اروپا، انداخت های موشکی قوت های حکومت کیف را بالای مرکز لوگانسک و از هم پاشیدن مردم بی دفاع لوگانسک را مهر تائید گذاشته اند. ویا باراک اوباما مخفیانه به اردوی امریکا اجازه داده که توسط توپ، تانک و طیاره آشوبگران را در امریکا که ارگانهای محلی توانایی اداره آنرا نداشته باشند و یا نمیخواهند هموطنان خود را به قتل برسانند برخورد سرکوبگرانه کنند.

این چنین سوال ها کاملاً رهبر امریکا را ناراحت نمیسازد؟ بیهوده نخواهد بود که باراک اوباما به جامعه شناسان امریکا مراجعه نموده، سقوط اعتبار خویش را و هم اینکه دو بر سه حصه جمعیت امریکا به این باور اند که امریکا با آن سویی در حال حرکت است که نباید حرکت کند وهم اضافه از شصت درصد مردم امریکا اعلام میدارند که پایان کار به آشوب مسلحانه در امریکا منتهی خواهد شد.