ای   جان    زنده‌‌ گانی    و ای    سبزه زار ، آ

دنیای   پر   طراوت    و   موجِ   هزار   ، آ ؛

چون   باد   خوشگوارِ   بهاری   ز   سوی    باغ

رقصیده   ، تاب   خورده   ،  بسی    بیقرار    ، آ ؛

گفتی   که  با    بهار ،   بیایی   عزیز   من

ای  جان   من   فدای   تو   آمد    بهار ، آ ؛

دل   از   فضای     تیره ی   عصر   و   زمان   گرفت

بر   لب ترانه ی   خوشی   با   چنگ    و تار ، آ ؛

بر   چین   هر   آن   کجاست   غمی   از   برِ   جهان

بر   دوش ،   خُم   ز   باده    و   مست   و   خمار ، آ ؛

در    آتش    زمانه   ،   غریبانه    سوختیم

زن    آب   روی   شعله ،   تو   ای    جویبار  آ

عالم   ز   شادی یی   نفس   خود   نمای  مست

ای   مستی یی   فضای   خوشِ    مرغزار ، آ

جان   و   نفس   شدی   به   جهانِ    فسرده گی

جانِ   دگر   به   ما    ِبدَم   ای    روح تبار ، آ

مهرو   در   انتظار   تو   بشْمرده   لحظه هاست

ای    جان   لحظه   های   بسی   بی    شمار، آ

مهرو ۱۵ مارچ۲۰۱۶