انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا ، نکته نیرنگی زمان
نوشته از بصیر دهزاد
سه شنبه پنجم نوامبر پیشرو انتخابات ریاست جمهوری در ایالات متحده آمریکا آغاز و یکی از دو کاندید این مقام را بر مسند چهارساله کرسی ریاست جمهوری تعین مینماید. بدون شک این روز، پیشبینی ها و نتایج این انتخابات جهان را در دو جهت متقابل یعنی در یک جهت دنیای ترس، تشویش و در جهت دیگر تردید در امیال وامید های نو ویا تداوم سیاست های چهارسال گذشته قرار داده است. در واقعیت امر این انتخابات به یک نکته نیرنگی زمان مبدل شده است.
مردم ایالات متحده آمریکا بیشترخویش را بر تغیر در سیاست های اقتصادی و وعده های دو کاندید ، دونال ترامپ و کامالا هریس، متمرکز ساخته اند. ولی بخش بزرگ جهان با اضطراب ، ترس و تشویش به آینده جهان میاندیشند که موضوع صلح، ثبات و امنیت بین المللی ،در تداوم مقطعی تشدید خطرات تهدید صلح و ثبات جهانی بعد از سالهای ۱۹۴۵، یکبار دیگر در معرض تهدید جدی و جهان در آستانه یک جنگ تمام عیار جهانی قرار گرفته است.
هدف نویسنده در این خاکه ازمسائل پر تشنج جهان این بوده است که حتی در مقاطع زمانی گذشته بار ها مورد تهدید جدی استفاده از سلاح های کشتارجمعی مواجه گردیده و به اصطلاح انگشت ها بر دکمه ها آماده فشار بوده اند.
در اوضاع کنونی بین المللی با یک بررسی و تمرکز بر فاکت های عینی زور تا روز و ساعت به ساعت ، جهان ما یکبار دیگر در چنین یک خطر تهدید قرار گرفته است.
پس این سوال را در بخش سیاست های بین المللی قسمی باید مطرح و بدان پاسخ دریافت نمود که با ارزیابی و نتیجه گیری های قریب به هشتاد سال بعد از ایجاد سازمان ملل متحد و بروز مخاصمات بین المللی در مقطع های مختلف زمانی نقش دولت ایالات متحده آمریکا چگونه بوده است و تا کدام حد در تنش های بین المللی و منطقوی رول داشته است تا بتوان خط فاصل میان امید، آرزو و اعتماد و همچنان اضطراب ،تشویش، ، تردید را با آسیب شناسی و نتیجه گیری منطقی تعین نمود و بر آن معتقد شد.
اگر ما بر تاریخ سیاسی و انتخاباتی دولت ایالات متحده آمریکا، بعد از ختم جنگ جهانی دوم و ایجاد سازمان ملل متحد یک برررسی کوتاه تاریخی نمائیم، نقش دو حزب دموکرات و جمهوریخواه و رئیسان جمهور منتخب هر دو حزب را در پروبلم های بین المللی و منطقوی در هر مقطع زمانی باید به بررسی و نتیجه گیری گرفت.
– اولین اقدامات نظامی و بر بنیاد سیاست های ملیتاریستی بعد از جنگ دوم جهانی و ایجاد پکت نظامی ناتو در جابجا کردن راکت های با کلاهک های هستوی در انگلستان، ایتالیا ، یونان وترکیه،
– جنگ طولانی در ویتنام بین سالهای ۱۹۵۵-۱۹۷۵ که در وحشت استفاده از بم های آتشافزا فراموش ناشدنی است،
– تهدید حمله بر کشور کوبا بعد از انقلاب ۱۹۵۹، درسال ۱۹۶۲ که خطر یک جنگ با استفاده سلاح های اتومی را به وجود آورده بود ،
– جنگ های سه مرحله ئی دهه شصت و هفتاد در شرق میانه ، با کمک های مالی، تسلیحاتی و استخباراتی دولت آمریکا از رژیم اسرائیل،
– مداخله ، حمایت و تحویل ملیارد ها دالر پول و سلاح برای تنظیم های اسلامی و استفاده خاک افغانستان علیه اتحاد شوروی وقت،
– تحریک و مداخله مشترک با نیرو های مخفی استخباراتی کشور های غربی در تحریک بلوا های ضد دولت های مشروع ، قانونی و در حال انکشاف سریع اقتصادی ، تحت نام انقلابات سبز ، در شمال آفریقا مانند مصر، تونس و لیبیا تا سطح مداخله مستقیم در قتل معمر القدافی،
– حمله نا مشروع و تعرض به حاکمیت ملی کشور عراق زیر نام موجودیت سلاح های هستوی ،خلاف همه کنوانسیون های بین المللی تا سرحد دست داشتن مستقیم در پروسه اعدام صدام حسین رئیس جمهور آن وقته عراق،
– ایجاد و تقویه سازمان تروریستی داعش در سوریه که آغاز آنرا جان مکین پیر سالخورده و عضو سابق مجلس سنای آمریکا و مسئول سیاست خارجی آن مجلس و به همکاری مستقیم سازمان استخباراتی موساد اسرائیل به عهده داشت،
– صحنه سازی پروژه نظامی ستراتیژیک در افغانستان که بیست و یک سال جنگ در افغانستان را در قبال داشت و به قدرت رسیدن طالبان انجامید. پروژه دوحه یک صحنه سازی و تداوم یک پلان طویل المدت که تا سرحد شکست اخلاقی دولت آمریکا را در قبال داشته که طوق افتخار آن!!!! بر گردن جیوبایدن افتاد.
– تحریک ۱۰ ساله (بعد از سال ۲۰۱۴) برای آغاز یک جنگ منطقوی در سرحدات روسیه توسط دستنشانده استخبارات غرب در اکرائین که در جابجائی چندین مرحله ئی یک حکومت ژاندارم و دست نشانده در آن کشور و اکنون ایالات متحده آمریکا قویترین مانع بکار گیری راه های مسالمت آمیز ختم جنگ بین روسیه و اوکرائین تلقی میگردد،
– اکنون جنگ ظالمانه و نا برابر حکومت سهیونیستی اسرائيل علیه خلق مظلوم فلسطین که درواقعیت تمامی اصول و پرنسیپ های قوانین بین المللی با خشن ترین و غیر انسانی ترین وجه زیر پا گردیده و هنوز تداوم دارد. روزانه توسط هواپیما ها و کشتی های نظامی آمریکائي هزاران تن بم های یک تا دو هزار کیلوئی برای حکومت اسرائیل تحویل داده میشوند تا بر منازل مسکونی، مکاتب، شفاخانه ها، امبولانس ها و مراکز دیگر غیر نظامی ریخته شوند.
پر واضیح و غیر قابل انکار است که در اوضاع کنونی بین المللی باز هم بر هم زدن صلح و ثبات جهان تحت پلان های استراتیژیک جهانی و منطقوی دولت ایالات متحده آمریکا و در وجود سازمان ناتو به یک وسیله بزرگ نقض حقوق بشر و زیر پا کردن سایر کنوانسیون های ملل متحد و همچنان ارتکاب جنایات جنگی و ضد انسان و انسانیت مبدل و تهدید بزرگ برای نقض حاکمیت ملی، ثبات و مانع در راه یابی هر کشوری و هر منطقه جهان به انکشاف اقتصادی میباشد.
این واقعیت دیگر برجسته است که دول مستقل دیگر بر ادعا های حقوق بشر و تضمین تطبیق کنوانسیون های ملل متحد اعتماد خویش را از دست داده و راه مستقل تر را دارند به پیش میگیرند .
یکی از مشخصات پر تشنج مداخلات و تحریک و کمک های سیل آسای مالی و تسلیحاتی در سالهای بعد از سقوط اتحاد شوروی ( قدرت های شوروی و آمریکا بحث دو فکتور تعادل و توازن قدرت نظامی و همزمان یکی از عوامل حفظ امنیت و، صلح و ثبات بین المللی در زمان جنگ سرد) در آن بوده و است که استفاده از محتوای منشور ملل متحد در حل و فصل منازعات بین المللی و منطقوی با استفاده از وسايل مسالمت آمیز، میانجیگری، مزاکرات دیپلوماتیک و حل و فصل حقوقی و مجازات قضایای ارتکاب جرایم بین المللی، شدیدن به چالش گرفته شده اند که در کنوانسیون های ملل متحد پیشبینی گردیده اند و در این عرصه رول منفی ایالات متحده آمریکا برجسته ترتلقی میگردد. بدین معنی که سیاست ایالات متحده آمریکا دیگر به سیاست زور، تهدید و استفاده از وسائی نظامی در تسلط و نفوذ بر حاکمیت ملی کشور ها و مناطق جهان مبدل شده است.
با در نظرداشت نکات که در بالا تذکر داده شده اند چنین میتوان به ارزیابی و نتیجه گیری زیر رسید که:
انتخابات روز سه شنبه پنجم نوامبر در کشور ایالات متحده آمریکا در روان و فکار عمومی جهان در مقطع کنونی بخاطر مهم و یک نکته نیرنگی است که با در نظرداشت تحریکات و سیاست های نظامیگری دولت ایالات متحده آمریکا ، مردم جهان با ترس، اضطراب و تشویش امیدوارند تا مردم ایالات متحده آمریکا بین « بد ترین و بدتر» انتخاب نمایند که حد اقل قدمی در جهت تخفیف و رفع خطرات ناشی از جنگ و تشویق و تحریک آن و تداوم و وسعت آتش جنگ گذاشته شود.
نویسنده با ارزیابی های که در روان عامه جهانی در حالت شکل گیری است، این است که احتمال برنده شدن دونالد ترومپ را با تفاوت یکونیم تا دو فیصد قابل پیشبینی نیز میداند، دور از احتمال نمیداند.
