تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

افغانستان همانند قتلگاه شده است

    نوشته ی : اسماعیل فروغی

      افغانستان به یک قتلگاه مرموز بیگناهان مبدل شده است . هر روز دهها هموطن بیگناه ما بیرحمانه کشته می شوند ؛ اما هیچ فردی مسوولیت هیچ جنایت و قتلی را به گردن نمی گیرد . نه طالبان ، نه رییس جمهورغنی ، نه امرالله صالح ، نه حمدالله محب و نه وزیران امورامنیتی .

     همانگونه که در سایرقتل ها کسی مسوولیت را به گردن نگرفته است ، مسوولیت قتل بیرحمانه ی یما سیاوش ـ ژورنالیست اندیشمند را هم کسی به گردن نخواهد گرفت .

     ــ سربازان و افسران ما در پاسگاه های شان هنگام خواب بزدلانه قتل عام می شوند ، کسی مسوولیت آن را به دوش نمی گیرد .

    ــ آموزشگاه ها ، مساجد ، تکیه خانه ها ، محافل عروسی ، دانشگاه کابل و دانشجویان ما ددمنشانه به خاک وخون کشانده میشوند ؛ کسی مسوول شناخته نمی شود . 

    ـ شهرها و شاهراه ها مورد هجوم و محاصره قرارگرفته ، تاراج می شوند ؛ کسی پاسخ نمی دهد.

    ـ فساد و گروه گرایی در درون دولت بیداد می کند . کسی مسوول شناخته نمی شود .

     به باورمن برادرخواندن و تگدی صلح از وحشی ترین تروریستان تاریخ بشریت و آزادکردن شش هزار جنایتکار دریک زمان ، اشتباه بزرگ تاریخیست . اینها همه مصداق همصدایی دولت با طالبان ددمنش است .

    اگرمردم پایان خونریزی و اندوه دوامدار شان را آرزو دارند ! اگر مردم نمیخواهند همانند گوسفند قربانی منتظرنوبت ذبح خود باشند ! باید برای سرنگون کردن طالبان و حامیان دولتی شان متحد شوند . باید ! باید ! باید این دولت فاسد و قومگرا با همصدایان ددمنش اش سرنگون شود .

    رهایی از چنگال خون آلود طالبان و پایان بخشیدن به سلطه ی فساد دیسانتی های سودجو و طالب پرست ، به همبسته گی ملی و رستاخیز مردمی نیازمند است .

     مردم باید به یاری قوای مسلح  نیرومندشان تشکل های ملی ـ دفاعی ایجاد نموده ، طالبان را در درون و بیرون نظام نابود نمایند . دیگر راهی وجود ندارد .