وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

استفاده درخور مردم آمریکای لاتین از شمشیر بولیوار! 

نویسنده: دن کوالیک
مترجم: م. قربانی
برگرفته از: مجله کووِرت اکشن
منبع: تارنگاشت عدالت

30.09.2022

هفتم اوت ۲۰۲۲ مصادف بود با مراسم تحلیف ریاست جمهوری کلمبیا، گوستاوو پترو، و معاون وی، خانم فرانسیا مارکِس. این یکی از مهم‌ترین حوادث تاریخی در آمریکای لاتین، دست‌کم در یک قرن گذشته بود.

برای نخستین بار پس از رهايی کلمبیا از اسپانیا به دست سیمون بوليوار، کلمبیا دارای رهبرانی است که قول دگرگونی‌های بنیادی در کلمبیا و فراتر از آن در آمریکای لاتین می‌دهند. من خیلی خوش شانس بودم که توانستم در این مراسم پر شور و امیدبخش حضور داشته باشم.

در بوگوتا پایتخت کلمبیا، گفته می‌شد که این اولین باریست که چنین انبوهی از مردم در مراسم جشن آغاز به کار ریاست جمهوری جدید در میدان بولیوار شرکت می‌کنند.

این قابل درک است، هرچه باشد، نخستين مراسم تحلیف رهبران مترقی پس از سالیان دراز حاکميت رهبران راستگرايی مانند آلوارو اوریبه، خوان مانوئل سانتوس، و ایوان دوکه است که همگی ارتباطات نزدیکی با جوخه‌های مرگ شبه‌نظامیان داشته اند. گوستاوو پترو سناتوری بود که “رسوايی شبه‌نظامیان” را برملا کرد که بسياری از سیاست‌مداران کلمبیايی در همه سطوح درگير آن بودند. اين به علاوه، سیاست‌مدارانی را شامل می‌شد که با نفوذ در شبه‌نظامیان کلمبیا را تسخیر کرده و رهبران محبوب مردم را به قتل می‌رساندند، رهبرانی که موقعیت اولیگارشی مرتبط با اقتصاد و قدرت سیاسی را تهدید می‌کردند. اینک، پترو و مارکِس مسؤولیت تلاش برای قطع تسلط الیگارشی / شبه‌نظامیان بر کشورشان را به عهده می‌گیرند.

بعدازظهر آن روز خاص، هوا به طور غیر معمول آفتابی بود و به فضای شاد و نشاط‌آور این جشن می‌افزود. هزاران نفری که به میدان بولیوار آمده بودند پر حرارت با فریاد و تشویق فراوان از ورود فرانسیا مارکِس و سپس گوستاوو پترو به صحنه، استقبال کردند.

جمعیت ذهنیت خاص خودش را داشت، مهمانانی را که می‌پسندید تشویق می‌کرد، مانند ريیس‌جمهور تازه‌منتخب هندوراس، زیامورا کاسترو؛ ريیس‌جمهور چپ‌گرای بولیوی، لوئیس آرسه کاتاکورا؛ و همسر ريیس‌جمهور مترقی مکزیک، اندرِآس مانوئل لوپِز اوبرِرو معروف به “اَملو”. در عین‌حال، با صدای بلند ريیس‌جمهور ارتجاعی اکوادور، گیلِرمو لاسو را هو کردند و به دنبال این هو کردن نام فامیل رافائل کورآ ريیس‌جمهور چپ‌گرای اسبق اکوادور را تکرار کردند.

از آنجا که ایالات متحده یک هیأت دون‌پایه به ریاست سامانتا پاور، ريیس آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا USAID را به مراسم فرستاده بود، حتی نام نماینده آمریکا هم از تریبون خوانده نشد و جايی هم روی صحنه برایشان اختصاص داده نشد. به این ترتیب جمعیت فرصت واکنش به میهمانان آمریکايی را پیدا نکرد.

اسپانیا به جای نمایندگان رسمی کشور به طور نمادین پادشاهش را فرستاده بود – بله، اسپانیا هنوز یک شاه دارد. با شاه فلیپه ششم رفتار رقت‌باری شد به طوری که وی به آن واکنش شدیدی نشان داد.

گوستاوو پترو، چریک سابق جریان ام-۱۹، در حضور ريیس مجلس کلمبیا، رُوی بارِراس، به عنوان ريیس‌جمهور سوگند یاد کرد. و برای شادی و شعف بیش‌تر جماعت، حمایل ریاست جمهوری را ماریا خوزه پیسارو، دختر فرمانده سابق ام-۱۹، که پس از خلع سلاح شدن به قتل رسید، بر وی پوشاند.

سپس پترو مشت گره کرده خود را به سوی مردم بالا برد که با تشویق جانانه جمعیت و فریاد “نه به جنگ” استقبال شد. آن‌چه بیش از همه مورد علاقه جمعیت بود، مراسم سوگند یادکردن معاون ريیس‌جمهور، فرانسیا مارکِس فعال آفریقايی-کلمبیايی بود که کار خود را به عنوان خدمتکار خانگی شروع کرده بود.

در ادامه ویديوی تکان دهنده‌ای از تصاویر عکاس معروف کلمبیايی، هسوس عباد کولورادو، به نمایش گذاشته شد. این ویديو با صدای قدرتمند ستارۀ آواز آفریقايی-کلمبیايی اُپرا، بتی گارسِس، همراه بود. تا انتهای نمایش ویديو هیچ چشم خشکی در سراسر میدان یافت نمی‌شد. بخشی از ویديو که مورد تحسین و خوشنودی حضار قرار گرفت، هنگامی بود که تصویر مانوئل مارولاندا، رهبر چریک‌های فارک ظاهر شد.