با تأسف فراوان گزارش شده که استاد بیلتون ( مومن جان) آوازخوان خوش صدای کشورما  که کمترکسی با صدای دوستداشتنی اوبیگانه است، ساعاتی قبل امروز۹ نوامبر۲۰۱۵ دریکی ازبیمارستان های شهرکابل بعمر۹۵ سالگی درگذشت.

آری! او رفت و لکه ننگی برپیشانی وزارت فرهنگ رژیم حاکم ( که کاری برایش نکرده) باقی ماند .

استاد بیلتون ازسن ۱۵سالگی بدنیای موسیقی روآورده و هفتادسال تمام با رادیو و تلویزیون کشورهمکاری داشت و طی این مدت صدها پارچه آهنگهای ناب موسیقی محلی را بزبانهای فارسی و پشتو بدوستداران صدایش عرضه داشت که آ ثاری به یادماندنی موسیقی محلی کشور را شامل می‌شوند.

نخستین آهنگ‌های او با صدای خوش و صاف و رسایش با مطلع:

دل من ز غم‌هایت پاره پاره

 و به پشتو (زما جانانه نه رازی وختونه)

از امواج رادیوافغانستان پخش و نشرشد که ازهمان آغاز موردتوجه دوستداران هنرموسیقی قرارگرفت.

استادبیلتون ازچندسال بدینسو دربستربیماری افتاده بود ونه تنها حنجره و قدرت آوازخوانی از او سلب شد بلکه شنوایی و بینایی چشمانش را نیز ازدست داده بود

ولی مقامات مسئول هیچ قدم جدی و مثبتی درجهت تداوی او نگذاشته و به صحت و سلامت اوبعنوان یک خدمتگار دیرینه هنرموسیقی کشور توجه لازمی کردند.

تااینکه روز تا روز وضع صحی او بد و بدترشد و سرانجام دربستربیماری جان داد واین گوهرنایاب و پربهای( بی بها) دنیای فانی را ترک گفت و به لامکان سفرکرد.

مرگ اورا بفامیل و بازماندگان، دوستان و دوستداران صدا و جامعه هنری تسلیت میگویم .