درحاشیه ی اظهارات خانم عایشه وهاب مبنی برتعامل با طالبان
نوشته ی : اسماعیل فروغی
بی تردید این حقیقت را خانم عایشه وهاب سناتورامریکایی افغان تبار و سایرلابی گران طالبان بخوبی می دانند که طالبان یک گروه شدیداً افراطی دینی ــ قومیست که درموارد ایجادقوانین مدنی، حقوق زنان ، حقوق سایراقوام و برخی مواردخاص دیگر، هرگزحاضربه صحبت با دیگران نبوده با لجاجت ازایجاد قانون اساسی وتمام قوانین مدنی جلوگیری می کنند ؛ طالبان موسیقی و انواع هنرها و فعالیتهای فرهنگی را ممنوع اعلان نموده وبه زنان و دختران ما اجازه ی تحصیل و کار نمی دهند .
بی تردید این حقیقت راهم بانوعایشه وهاب وهمه حامیان تعامل با طالبان می دانند که طالبان به حمایت مستقیم پاکستان ، امریکا و انگلیس برای نابودی هنروفرهنگ افغانستان ، نابودی وحذف نیم پیکرافغانستان اززنده گی وبالاخره برای بدنام کردن نام افغانستان دراذهان تمام مردم جهان بقدرت رسانده شده اند . آنان دستوری وآگاهانه بر سرحقوق زنان ، ایجاد قوانین مدنی و تقسیم قدرت ،هیچگاهی با هیچ گروهی، قومی یا مذهبی مذاکره و مصالحه نمی نمایند .
بانوعایشه وهاب و تمام لابی گران غرب نشین طالبان که طالبان را نجات دهنده گان افغانستان پنداشته وخواهان تعامل با طالبان استند ، باید بدانند و فراموش هم نکنند که تاریخ و وجدان جمعی مردم بخوبی به یاد دارند که :
طالبان ـ همانهایی استند که با انتحاری های خونین وهولناک درمیدان ها و کلپ های ورزشی ، درمساجد ، تکیه خانه ها ، مکاتب ، کورسها و مراکز آموزشی ، دانشگاه ها و حتا درعبادتگاه های هندوان و سیک های افغانستان ؛ می خواستند ترس و وحشت را جزء دایمی زنده گی ما بسازند ؛
اینها همانهایی استند که تندیس های بودا را از روی نادانی با بی‌رحمی تمام فروریختند ؛
اینها همانهایی استند که قتل عام خونین مزارشریف را ، کشتارهای گروهی بیرحمانه دریکاولنگ، اندراب ها و پنجشیررا وقتل عام اچکزایی های قندهاررا مرتکب شده اند ؛
زمین‌های سوخته ی شمالی ، کوچ دادن های اجباری مردمان مظلوم شمال و مرکز افغانستان واشکهای تلخ زنان ودختران مایوس ومحبوس درقفس افغانستان ؛ همه ازنتایج و ثمرات ننگین حاکمیت طالبان است که هرگاه طرفداران طالبان وهمان هایی که خواهان تعامل باطالبان استند ، لحظه ای با وجدان خویش خلوت کنند ، ازلابی گری برای این گروه افراطی انتحاری پرور پشیمان وشرمسارخواهند شد .
عزیزانی که ازآلمان ، انگلیس و امریکا برای تفریح وچکربه افغانستان رفته و به افتخارازامنیت وساخت وسازفریبنده تعریف وتمجید می کنند ؛ هرگاه فقط لحظه ای زنان ، دختران و خواهران خود دشان را درموقعیت زنان و دخترانِ مانده درقفس افغانستانِ زیرتسلط طالبان قرار بدهند ؛ دیگرهرگزازطالبان نیابت نمی نمایند . اگر روزی ( فقط یکروز ) زنان ودختران آنان هم که همه درخلوت و آسایش اروپا و امریکا به سر می برند ، اجازه ی تحصیل وکارنداشته وحتا اجازه ی رفتن به باغ ها وتفریحگاه ها را نداشته باشند ، هرگزبه طالبان رونمی آورند .
به باورمن هرگاه خانم وهاب گرانقدرهم یک روز و یک لحظه از روی وجدان ، خود اش را به جای یک بانو یا دخترخانم افغان که حق ندارد تحصیل و کارنماید و حتا به تفریحگاه ها برود ، قرار بدهد ؛ هرگزوهیچگاهی خواهان تعامل با طالبان نمی شود .
وقتی زن اجازه ی نفس کشیدن نداشته باشد ؛ وقتی با لجاجت ازایجاد قانون درکشور جلوگیری شده ، برحقوق تمام اقوام پا گذاشته شود ؛ وقتی افغانستان با جهان رابطه نداشته باشد ؛ ووقتی طالبان حاضربه مذاکره وصحبت با دیگراقوام و گروه ها نباشند ؛ چگونه می شود با آنان تعامل کرد ؟
پنجسال و اندی نشان داد که با تعامل ، تزرع ، دوعا ، آرزو و ایکاش ، طالب به ترحم نمی آید . خانم وهاب و سایرلابی گران طالبان همه می گویند صبر داشته باشید ، طالب اصلاح می شود ، طالب خوب می شود و زنان را از قفس آزاد می نماید ؛ اما آیا طالبان درین پنج سال خوب شده اند ؟ که نشده اند . آیا آنان حقوق سایر اقوام وحق کاروتحصیل زنان ودختران را به رسمیت شناخته اند ؟ که نه .
به باوربرخی ناظران ، طالبان پنجسال دیگرهم درقدرت باقی خواهند ماند ، هرگاه مردم افغانستان ( بدون استثنا شامل تمام اقوام ساکن افغانستان ) ، نخبه گان افغانستان ( بدون استثنا شامل نخبه گان تمام اقوام افغانستان ) ، همه باهم برای نجات افغانستان و برای نجات زنان ودختران شان ازقفس تنگ وتاریک طالبان مبارزه و تلاش ننمایند.
نخبه گان هرقوم باید آزادی زنان و دختران خود شان را اززندان مخوف طالبان فریاد نمایند .
فروغی ( ماه نوامبر سال 2026 )
