د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

«
»

امریکا دردل ها ترس می کارد و داکترغنی نفاق

    نوشته ی : اسماعیل فروغی

     درحالی که حکومتداران کابل ، به سیاست طالب هراسی شان شدت بخشیده و دامنه ی لاف های دفاع ازجمهوریت چهارنفره را هرروز گسترده ترمی سازند ، امریکاییان و انگلیسان مردم را ازسقوط دولت وازهم پاشی قوای مسلح کشورمی ترسانند .

    امریکاییان وانگلیسان که پس ازبیست سال حضورمستقیم وچهل وچند سال تلاش و دخالت استخباراتی برای ایجاد جنگ وجهاد درافغانستان ، فقط قتل و ویرانی برای ما به ارمغان آورده اند ، اکنون میخواهند بگویند که وقتی ما نباشیم ، نظام افغانستان ازهم می پاشد .

    جنرال فرانک مکنزی فرمانده بزرگ ستاد مرکزی ارتش امریکا اخیراً هنگام شهادت و پاسخگویی درمجلس سنای امریکا بصراحت گفت که : « من نگران توانایی دولت افغانستان برای حفاظت ازسفارت امریکا درکابل استم … » اوبا جدیت تأکید کرد که     « باخروج نظامیان امریکا ازافغانستان ، نگران توانایی افغان ها برای دفاع ازخود و برای حفظ هواپیما ها و پروازهواپیما ها بدون کمک مالی و حمایت امریکااست …»

     این اظهارات جنرال امریکایی درحالی رسانه ای شده است که حکومت انگلستان نیز شهروندان این کشوررا ازسفربه افغانستان بدلایل امنیتی منع کرده است . سفارت انگلیس درافغانستان به شهروندان بریتانیایی توصیه نموده است که بدلیل تهدیدات بلند امنیتی ، هرچه زودتر کارهاومعاملات شان را درافغانستان خاتمه بدهند .

    تمام این تهدید وترساندن ها ازفروپاشیِ نظام درحالی صورت می گیرد که رییس جمهورغنی مصروف رجزخوانی برای جمهوریت است – جمهوریتی که فقط برای خوداش و چندتن ازاطرافیان ودوستان نزدیک اش معنا و جذابیت دارد نه برای تمام شهروندان افغانستان .

    وقتی رییس جمهوربا این شعارکه ” هرکسی در صف جمهوریت نمی ایستد ، دردولت جای ندارد ” ، وارد میدان می شود ؛ وقتی رییس جمهوری ، قوای مسلح کشوررا بجای کمک به سربازان محاصره شده و پس گرفتن ولسوالی های ازدست رفته که دار و ندارشان راطالبان چپاول کرده اند ؛ به بهسود سوق داده ، خانه ها و دکان های مردم هزاره را لگدمال میکنند ؛ وقتی رییس جمهوربا تغیرات بی موقع ونامناسب کدری درمقام رهبری ولایت فاریاب با دستان خود آتش نفاق قومی را دامن می زند ؛ چگونه میتواند ملت را در برابر ویرانی های هلاکتباری که آقای مکنزی و سفیرانگلیس از آن هشدارداده اند ، بسیج نماید ؟

    آقای غنی که نظام جمهوری را با ادامه ی حکومتداری خوداش به اشتباه گرفته است ، در وضعیتی که باید برای تحکیم وحدت میان تمام اقوام و گروهها تلاش نماید ، با دستان خود همه منتقدان و مخالفانش را  به معرکه و دشمنی دعوت می نماید .اوآگاهانه صف تمام مردم را از صف ارگ جداکرده ، خط فاصل میان حکومت چهارنفره و مردم می کشد .

    آقای غنی باید بداند که اولین ویژه گی جمهوریت ، پاگذاشتن روی خواستهای شخصی ،گروهی وقومیست . نه گفتن به هرنوع گفتار ورفتارعقده مندانه ، انحصارطالبانه وغرض آلود و باور به همدگرپذیری و تحمل مخالفان است .