پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

گلچین تروریسم

مراجع استخباراتی وامنیتی باید در مورد ترورهای پیهم و دوامدار به مردم معلومات دقیق وقانع کننده ارائه کند نه اینکه بصورت غیر مسلکی لغت پردازی کرده با تقلید ژورنالیستی خاک به چسم وگوش مردم بزند .

استادان پوهنتونها ، محصلان ، ژورنالیستان ، صاحب منصبان قوای مسلح ، دکتوران طب ، وکلا وسناتوران ، سارنوالان و روحانیون اهداف قبلآ تعین شده تروربستها اند که به اثر اجرای عملیلات تروریستی علیه این اهداف مردم ملکی واهل بازار بیشترین تلفات را متحمل میشوند .

تروریسم بیداد میکند اما مراجع امنیتی و کشفی انرا نا پذیرفتنی ، غیر قابل قبول و عمل وحشیانه گفته رد مسئولیت مینمایند بلند ترین مقامات امنیتی بسیار مسخره امیز میگویند ( حادثه یک عمل تروریستی بود که ساعت… در … محل رخداد قضیه تحت تعقیب وتحقیق قرار دارد ) گویا کشف بزرگی را انجام داده اند ومبارزه با تروریسم را به وجه احسن پیشبرده اند .

از وضع بر می اید که دولت وتروریسم باهم در امیخته است ، باندها وشبکه های تروربستی احزاب بنیاد گرا و متکی به تروریسم جایگاه در حاکمیت دارند ، موترهای ضد مرمی وشیشه سیاه زورمندان ، مهمانخانه ها ودسته های مسلح غیر مسئول انها میتواند مورد شک قرار گیرد . صف طالبان روشن است ، اعمال انها برای مردم شناخته شده است ، همه میدانند که انها در حالت جنگی و تروریستی قرار دارند .

عدم ارائه معلومات دقیق از طرف مراجع مسئول در مورد قتل های هدفمند دو شک ایجاد میکند ؛ یا مراجع مسئول میدانند که تروریستان امیخته با حاکمیت همدستان تروریسم هستند وبنا بر نفوذ شان به مردم معلومات داده نمیتوانند ویا اینکه تغافل وظیفوی وغیر مسلکی بودن کارمندان این عرصه سر نخ های عوامل را بدست نیاورده نه در مورد تروریسم طالبانی ونه در مورد تروریسمی که به مقصد سبوتاژ صورت میگیرد چیزی نمیدانند و نمیگویند .

این حالت اسفبار مسلط بر کشور باید درهم شکسته شود ، علنیت وصراحت در گفتار وگذارشات مراجع دولتی ذهنیتها را روشن سازد . ترور صورت میگیرد ولی در بحثهای تلویزونی شبکه های شرر افگن و گمراه کننده اذهان مر م حامیان تروریسم دعوت به بحث شده رد پای حوادث وعاملان انان را می پوشانند . طالب نماهای بی ریش وبی دستار خوبترین کار تبلیغی را از همین مایکرو فونها به نفع طالبان انجام میدهند و مسئولیت همه را بدوش دولت انداخته تغیر نظام را بخاطر ختم این حالت به نفع طالبان توضیح میکنند . این شیوه دولتداری زهریست که روان مردم را مسموم میسازد .

دولت باید صریح جواب بدهد :

— آیا درین ترورها دست کسانی ذیدخل است که دولت توان افشای انها را ندارد ؟

— آیا درین ترورها مراجع خارجی دور ونزدیک دست دارند که خاموش گذاشته میشود ؟

— ایا دولت به خاطر دلیل غیر منطقی حفظ سکوت برای پروسه صلح از برملا سازی دست پاکستان و شبکه های تروریستی طالبان سکوت اختیار کرده و میگذارد این جریان ادامه یابد ؟

— ویا اصلآ صلاحیت ، ابتکار وصلابت دولت داری از دست شان رفته است ونمی توانند از جان و مال مردم حفاظت کنند .